ณปภัช Novels & Stories

[เงาจันทราประจิม] บทที่ 1 เทศกาลไหว้พระจันทร์ รัชศกเฉิงฮวาที่15 กลางฤดูใบไม้ร่วง เดือนแปดเป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ หลังจากที่เข้ามาตรวจตรากองทัพและเยี่ยมเยียนราษฎรอย่างลับ ๆ ของเหลียงชินอ๋องในเขตแดนประจิม หลังจากนัดแนะกับพี่ใหญ่เรื่องที่จะแอบพาพี่สะใภ้กลับเมืองหลวง อย่างลับ ๆ เขาก็เดินทางมายังเมืองหนานฟงเขตแดนประจิม

เธอชะงัก Pancha : อ่านใหม่ Keeta : อ่านแล้ว Keeta : ชัดมาก Pancha : นอน Keeta : เขิน Pancha : บล็อกนะ Keeta : ฝันดีครับ เธอมองแล้วพิมพ์ Pancha : ฝันดี ปั้นชาวางมือถือแต่ไม่ถึงนาทีหน้าจอก็สว่างขึ้นอีก เธอนึกว่าเป็นคีตะจึงหยิบขึ้นมาด้วยสีหน้ารำคาญปนยิ้ม แต่รอยยิ้มค่อย ๆ หายเป็นการแจ้งเตือน จากอินสตาแกรมมีคนส่งคำขอติดตามคุณ ชื่อบัญชีไม่คุ้น รูปโปรไฟล์เป็นผู้หญิงหน้าตาน่ารักอายุไม่น่าจะมากกว่ายี่สิบต้น ๆ ปั้นชากดเข้าไปดูบัญชีเป็นส่วนตัวชื่อ praewwaa.n ผู้ติดตามค่อนข้างเยอะไบโอเขียนชื่อมหาวิทยาลัยเดียวกับคีตะ ปั้นชาขมวดคิ้ว

ใบหนึ่งเป็นหนังวัวสีน้ำตาล มีตัวอักษรสลักชื่อเป็นภาษาอังกฤษที่อ่านเป็นไทยได้ว่า ‘แดน-กรชวัล’ อีกใบเป็นหนังลูกแกะสีชมพูอ่อน สลักชื่อไว้เช่นกัน อ่านได้ว่า ‘เดือน-กชมน’ หญิงก้อยเห็นดังนั้นก็อมยิ้ม นี่คงจะเป็นของฝากจากสิงคโปร์สินะ รีบบึ่งกลับบ้านแบบทิ้งสัมภาระไ

Fang Khao งื้ออ พี่สมายด์น่ารักมากค่ะ Cholly CL ดุๆแบบนี้แหละค่ะ ถึงจะเป็นอีสมายด์ PHING’ VIII PHING’ VIII ก็จริง Cholly CL Dj Omm ยั่วสวาทจริงๆด้วยครับ ตกหลุมรักเลย Man Pichai ใครอ่ะชลลี่ เพื่อนเหรอ น่ารักว่ะ Gamyui nararak งื้ออ นางแมวยั่วสวาท น่าร้ากก B.Smile นินทาอะไรกูอ่ะ เดี๋ยวแจกยันต์ห้าแถวเลยนะ PHING’ VIII Cholly CL

​เมื่อเสียงประตูปิดลง นุดีก็ร้องไห้เบาๆ ​เธอได้ยินเสียงข้อความเข้าอีกรัวๆ เดาไม่ยากว่ามาจากใคร ​ไฉนพระพรหมถึงได้แกล้งเธอกันหนอ ​ ​“ไหนบอกว่าคืนนี้จะเผด็จศึกยังไงล่ะครับ พี่นนท์” ลักษเมศวร์เอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ แล้วมองชานนท์ด้วยสายตาล้อเลียน ชานนท์ยักไหล่ แล้ว ยกแก้วขึ้นจิบ พร้อมกับเอ่ยเสียงทุ้ม

แกชื่ออะไรนะ ป๊อบใช่ไหม เธอช่วยพิมพ์ชื่อนามสกุลจริงที่ใช้อยู่ตอนนี้ให้หน่อยสิ (ปพนภพ) ​ใช่ค่ะ แกชื่อป๊อบ ชื่อจริงแกคือ ปภัทรพล สุขธาจิต(ทราวดี) ​ฉันกำลังทำการโอนย้ายเคสให้แก เดี๋ยวจะพาทั้งเธอและตาหนูไปหาหมอพร้อมกัน แผลยังเจ็บอยู่ไหม(ปพนภพ) ​ไม่เจ็บแล้วค่ะ(ทราว ดี)

พะแพงสัพยอก เธอเห็นพะนายรับโทรศัพท์บ่อยเกินไป ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม...เขายื่นกระดาษชิ้นเล็กๆ หนึ่งชิ้นให้พะแพง หญิงสาวรับมาดูแบบงงๆ ก่อนจะยิ้มกว้าง...เมื่อสิ่งที่เธอเห็นคือนามบัตร...ที่ระบุเป็นอย่างดี ‘พะนายหนังไก่ทอด’

ชบาวางมือจากในครัวแล้วเดินออกมาด้านนอก เสียงคนกำลังทะเลาะกัน ทว่า...เธอเห็นผู้หญิงสองคนกำลังยืนทะเลาะกันอยู่ และเธอก็จำได้ว่าผู้หญิงคนนั้นชื่อปาหนัน เป็นเมียเก่าของนายหัวอาชา กำลังยืนทะเลาะอยู่กับราตรีผู้หญิงที่บอกว่าเป็นแฟนกับนายหัวอาชา

เขามองดูมานานหลายปีมีลูกติดก็ไม่มีปัญหาขออย่าให้ผัวติดมาด้วยก็พอ “มันบอกว่ามันชื่ออะไรนะ” “พีท...พี...พิชญ์ภาชา เรนอะไรไม่รู้จำไม่ได้” กล้าจึงเสิร์ชชื่อในอินเทอร์เน็ตเห็นประวัติของพิชญ์ภาชาขึ้นมาเต็มหน้าจอ และทำให้เขาตาโตเท่าไข่ห่านเมื่อไอ้ฝรั่งคนนั้นมันคือผู้บริหาร บริษัทนำเข้ารถหรู ที่เขาไม่มีวาสนาซื้อได้เพราะมันแพง

คิมหันต์เงยหน้าจากเอกสารมองนิ่งที่อลงกต ลดมือที่ถือเอกสารลงวางบนโต๊ะ “ประวัติของปิ่น คุณมีอะไรพูดมาเลยดีกว่า” “ผมบอกก่อนนะครับว่าคำพูดต่อไปนี้ล้วนแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น ที่จริงแล้วปิ่นไม่ได้ชื่อปิ่นปักหรอกครับ เธอชื่อจริงว่าหม่อมหลวงนิสากร ดิเรกพัฒน์ เป็นลูกสาวของหม ่อมราชวงศ์จักรกฤษณ์ ดิเรกพัฒน์กับคุณนิภาครับ ครอบครัวนี้อบอุ่นและรักใคร่กันอย่างดี ต่อมาคุณนิภาเสียชีวิตลง ท่านพ่อของคุณจักรกฤษณ์บังคับให้แต่งงานใหม่ ซึ่งคุณพ่อของปิ่นก็ยินยอม จนกระทั่งคุณจักรกฤษณ์เสียชีวิตไปเมื่อเกือบห้าปีก่อน