ณปภัช Novels & Stories

“คุณภพคะ” “ครับ?” “คุณปู่ของคุณชื่อเล่นแกละใช่ไหมคะ” “ครับ! แก้วรู้ได้ยังไงครับ” กวินภพเบิกตาด้วยความตกใจ เขาจำได้ว่าหนังสือเล่มนี้ไม่ได้บอกชื่อเล่นของคนเป็นปู่เอาไว้นี่นา แล้วเจ้าหล่อนรู้ได้อย่างไร

พระยาสรเดชฯ ทรุดนั่งบนเตียงเคียงข้างเจ้าสาว หล่อนที่นั่งประสานมือก้มหน้าแต่พองามเพียงแต่อมยิ้มน้อยๆ ในกิริยาถ่อมตัว “เป็นอย่างไรบ้างแม่จันทร์ เหนื่อยรึไม่เล่า” น้ำเสียงปรานีเอ่ยกับ ‘แม่จันทร์’ หรือที่ท่านเคยเรียกว่า ‘แม่หนูจันทร์’ เพราะท่านเห็นหล่อนมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก ด้วยว่าแม่ จันทร์เป็นบุตรีของพระพิลาศไพศาลกับคุณแจ่ม เพื่อนรุ่นพี่ที่รู้จักมักคุ้นกันมาเป็นอย่างดี จึงเรียกได้ว่าท่านนี้รู้จักมักคุ้นแม่จันทร์มาร่วม 20 ปีแล้วได้

(˵ ¬ᴗ¬˵) (˵ ¬ᴗ¬˵) (˵ ¬ᴗ¬˵) (˵ ¬ᴗ¬˵) (˵ ¬ᴗ¬˵) [Character's Part] ชื่อเต็ม: ภัทร ธีรนันท์ (Pat Thiranan) ชื่อเล่น: ภัทร อายุ: 21 ปี วันเกิด: 3 กุมภาพันธ์ กรุ๊ปเลือด: A ส่วนสูง: 178 ซม. น้ำหนัก: 68 กก. เชื้อชาติ: ไทย

ดวงหน้าเนียนกระจ่างเผยรอยยิ้มอ่อนหวานขณะทักทาย ดวงตากลมโตภายใต้แพขนตายาวงอนมองคนตรงหน้าอย่างชื่นชม “คุณแพทตี้ดูดีจังเลยค่ะ สวยกว่าทุกคนในงานเลย” มีใครบ้างไม่ชอบคำหวาน พิมพ์วดีจึงละสายตาจากนิรัช หันมาสนใจณภัทร “ขอโทษค่ะ คุณคือ?” “เรียกภัทรได้ค่ะ เป็นน้องสาวของพี่ รัช”

เธอถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนตอบปลายสายด้วยน้ำเสียงเป็นปกติที่สุด “เย็นนี้เลยเหรอทำไมเร็วจัง” (ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ไม่ต้องกังวลนะคนที่จ้างแกเป็นรุ่นน้องของคุณณวัฒน์ อายุ 31ปีคุณณวัฒน์รับรองมาแล้วว่าหล่อ นิสัยดี และรวยมากหากแกทำให้เขาถูกใจอาจจะได้ค่าตอบแทนเยอะก็ไ ด้)

“เหรอครับ สวัสดีครับสาวน้อย ชื่ออะไรครับ พี่ชื่อพี่พัชร์นะครับ” ธพัชร์สื่อสารกับสาวน้อยด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงเจ้าของภาษา เพราะเป็นศิษย์โรงเรียนนานาชาติแห่งเดียวกันกับปุณณดา “สวัสดีค่ะ ชื่อมิเกลค่ะ หรือเรียกว่าน้องเกลก็ได้ค่ะ”

ป้ามะลิละล่ำละลักตอบ “แล้วลูกสาวเอ็งล่ะ… ขัดข้องหรือเปล่า” กำนันหินถาม ป้ามะลิรีบตะโกนเรียกลูกสาว เพียงอึดใจสั้นๆ คนางค์ก็เดินนวยนาดออกมาจากเรือน วันนี้หล่อนเพิ่งมีโอกาสได้เห็นกำนันหินใกล้ๆ ผู้ชายคนนี้ตัวใหญ่ บึกบึน หน้าตาคมคร้ามหล่อเหลามาก ผิวสีน้ำตาลคร้ามแดดย ิ่งเสริมความคมเข้ม แผงหนวดหนาเป็นแพเหนือริมฝีปากทำเอาคนางค์สยิว บุคลิกลักษณะมีความเป็นชายชาตรีในทุกกระเบียดนิ้ว แทนที่หล่อนจะปิ๊งลูกชาย เหมือนโชคชะตาเล่นตลก… เมื่อคนางค์รู้สึกว่าหล่อนตกหลุมรักคนเป็นพ่อเข้าอย่างจัง

เลขาหนุ่มจีบปากรายงาน “ วางไว้ที่โต๊ะนั่นแล้วคุณออกไปก่อน มีอะไรผมจะเรียก” พีทษรุทพลิกดูประวัติ แล้วมองหยุดนิ่งที่รูป พร้อมกับมือที่ไล้ไปที่ริมฝีปากหน้า แก้ม ชื่อณพิชชา นโรดม สูง 165 น้ำหนัก 47 กิโลกรัม เป็นนักเรียนทุนเรียนดีตั้งแต่ประถมถึงจบมหาวิทยาลัยด้วยเกรดเฉ

“ เอานี่ นามบัตรฉัน “ กอหญ้าเมินไปมอง ก่อนน้ำตาเจ้ากรรม ไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว “ คุณคือ กริชชัย พิพัฒนพงค์งั้นเหรอ “ “ ใช่ ผมคือ กริชชัย พิพัฒนพงค์ รู้จักใช่ไหม “ กอหญ้าส่ายศีรษะ ก่อนรู้สึกเหมือนถูกชก จนรู้สึกจุกที่หน้าท้องน้อย หญิงสาวก้าวเท้าออกเดิน

“สวัสดีค่ะพี่วิน...” “สวัสดีจ้ะน้องริน...” ปฐวินรับไว้อันชดช้อยของ น้องริน หรือ รินนภา บุตรสาวนักธุรกิจชื่อดังซึ่งเป็นเพื่อนรักของมารดาซึ่งเจ้าหล่อนเป็นว่าที่คู่หมั้นของเขา แต่ปฐวินไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นใดๆ กับการมาของเธอเลยสักนิดกลับรำคาญด้วยซ้ำ แม้ว่าเขาจะยอมรับกับตนเองว ่ารินนภานั้นสวยสง่าและดูเป็นสาวทำงานที่มีความมั่นใจในตัวเองอย่างผู้หญิงเก่งก็เถอะ