Novel & Cerita ฮูหยินเอก

ฮูหยินผู้เฒ่าจวนจงหย่งโหว ก็คือท่านย่าของชุยเส้าเจ๋อ อดีตคู่หมั้นของนาง เวินซื่อยิ้ม “ที่แท้ก็เป็นฮูหยินผู้เฒ่าท่านนั้นนี่เอง ไม่เป็นไรหรอกท่านอาจารย์ ข้ากับจวนจงหย่งโหวของพวกเขาได้ถอนหมั้นกันไปแล้ว ในเมื่อไม่ได้ไปหาชุยเส้าเจ๋อโดยเฉพาะ เช่นนั้นจะมีอะไรที่ต้องหลบเลี่ ยงอีกเล่า?” “เด็กดี เจ้าคิดได้ก็ดีแล้ว”

ฮูหยินที่ตั้งครรภ์นั้นหลังจากทุกอย่างกลับมาเป็นปกติ นางยืนปรับอารมณ์ตื่นตกใจจนกระทั่งสงบลงได้ แล้วจากนั้นนางก็เดินมาหากลุ่มของเจียงหย่าเสวี่ยและกล่าวขอบคุณป้าจวงอีกครั้ง "ขอบคุณท่านจริงๆ ท่านคือผู้มีพระคุณของข้า ข้าไม่รู้จะตอบแทนอย่างไรดี ข้าชื่อฉินหลินเหม่ย ข้าเป็นฮูหย ินของเจ้าเมืองอวี้ไห่ มาที่นี่เพื่อเยี่ยมครอบครัวของตัวเอง ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้เลย"

วดูเสียก่อนว่าเจ้าคู่ควรกับเขาหรือไม่ ข้าหยางฮูหยินเป็นภรรยาหยางหนิงเฉิง ขอประกาศตรงนี้ไม่ใช่สามีข้าไม่คู่ควรกับสำนักศึกษาของเจ้าหากแต่เป็นสำนักศึกษาของเจ้าที่ไม่คู่ควรกับสามีข้า ไสหัวไป อาหลี่เสี่ยวจิ้งใครไม่ไปก็ทุบให้ปางตายแล้วไปโยนที่สำนักศึกษาอาจารย์ซุน"

คนที่ตอบคือไห่ถง ลู่ตงหมิงพยักหน้า จ้านหยินแซงหน้าเขาไปแล้ว จ้านหยินคือใคร เขาคืออาของหยางหยาง หลังจากทานอาหารเสร็จ เมื่อโทรศัพท์ของลู่ตงหมิงดังอีกครั้ง เขาก็รับสาย "แม่"

พูดจบใบหน้าหวานก็ยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ “ผู้ใด” “ฮูหยินรองสกุลถัง ไป๋เริ่น” ชื่อและตำแหน่งนั้นไหนเลยหยางหมิงซานจะกล้าขอความช่วยเหลือ เขามองนางที่ทำเหมือนว่าเรื่องนี้เป็นเพียงการล้อเล่น

ขณะที่ร่างสูงในอาภรณ์องครักษ์กำลังยืนนิ่งขรึมพินิจนางผู้หนึ่งอย่างเงียบงัน สุ้มเสียงหนึ่งพลันกระซิบทุ้มเบาที่ริมหูเขา “รู้เป้าหมายแล้วขอรับ” แววตาผู้ฟังเปล่งประกายแวววาวดุจเสือดาว มุมปากยกยิ้มแทบมองไม่เห็น “ผู้ใด?” “นางมีนามว่าหมิงเยว่ เป็นฮูหยินของแม่ทัพหยาง”

เมื่อสาวใช้ของเซินลี่ฮวาได้ฟังแล้ว ผิงอันพลางหันขวับไปมองอีกฝ่ายตาขวางทันที นางส่งเสียงฮึดฮัดในลำคอก่อนจะกล่าวออกมาเสียงแข็ง “ใช่! ฮูหยินคือภรรยาเอกของท่านแม่ทัพโม่…ไฉนเห็นแล้วยังไม่รีบทำความเคารพอีก” ผิงอันไหนเลยจะยอมรับได้ หากมีผู้มาเหยียบย้ำนายหญิงของตนเอง เช่นนี้…ไม่ว่าจะเมื่อสามปีก่อนหรือตอนนี้ นางก็ไม่มีทางยอมให้ฮูหยินถูกรังแกเอาเปรียบอีกแล้ว!

ทว่าก็ยังมีบางอย่าง นางเป็นองค์หญิงแม้จะนิสัยเสียไปบ้างก็มีข้อดีเพราะนางเป็นน้องสาวที่ฮ่องเต้รักมากและมีมารดาเป็นไทเฮา มีเงินมีทองมากมายและที่สำคัญนางเป็นเมียเอก หมอหลวงที่กำลังตรวจดูอาการ คิ้วก็ขมวดไปมาหรือจะเป็นเพราะยาวิเศษเม็ดนั้นจริง “ท่านหมอหลวง ฮูหยิน เป็นอย่างไรบ้าง” แม่นมมู่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน

ซูฉิงเยี่ยนพยายามนึกและนั่นเรียกรอยยิ้มของเยวี่ยเทียนฉีออกมาได้ “สตรีในข่าวลือผู้นั้นก็คือฮูหยินของหยางเหอซี” คราวนี้ซูฉิงเยี่ยนเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

ฮูหยินเอ่ยชื่ออย่างชัดเจน “ฉินเซียนหรู… บุตรสาวของแม่ทัพฉินเทียนหง” ทันทีที่ชื่อถูกเอ่ยออกมา สีหน้าของแม่ทัพจินเล่ออันก็เปลี่ยนไปทันทีดวงตาของเขาแข็งขึ้นเล็กน้อย ราวกับชื่อบุคคลนั้นทำให้หัวใจเขาไม่สบาย มีหรือที่เขาจะไม่รู้จักนาง? สตรีผู้ลือกันไปทั่วแผ่นดินว่าเป็นผู้ที่องค์ร ัชทายาท มู่หยางเฉิง พึงใจนางคือคนที่แม้แต่จักรพรรดิ มู่จื้อเหวิน ยังทรงยกย่องและไว้วางใจเพราะเป็นผู้ช่วยรักษาให้พระองค์หลุดพ้นเงามืด