ตัวขี้เกียจอย่างข้าขอไม่เล่นบทนางร้าย Novels & Stories

เธอไม่ต้องอมเก่งมากมาย แค่ยั่ว อ้อนควยเขา แค่นี้เขาก็แทบแตก เมียเขารู้ใจเขาเสมอว่าเขาชอบแบบไหน เขาชอบให้เธอรับบทคนร่าน ซึ่งเธอทำได้ดีจนเขาเสียวไปทั้งลำ มันแข็งจนปวดหนึบ

นอนเอาแรงทำบ้าอะไรตั้งแต่วันนี้ ขี้เกียจก็บอกฉันมาตรงๆ เถอะ! ฉันชินแล้วล่ะกับคุณชายน์พวกนี้ ชอบอ้างนู่นอ้างนี่เพื่อใช้งานอีผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้อยู่บ่อยครั้งจนนับไม่ถ้วน แต่ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ เพราะถึงยังไงตอนทำงานจริงๆ พวกนี้มันก็พึ่งได้ ลุยคือลุย เล่นคือเล่น ถ� �งจะชอบทำตัวขี้เกียจสันหลังยาวมากกว่าก็เถอะ

“ข้าอยากให้ตัวเองกลายเป็นคนที่เก่งกาจเหนือใคร จะได้ช่วยต้านรับเคราะห์ร้ายทั้งหมดของท่านอ๋อง รับความลำบากทั้งหมดแทนท่านอ๋อง” นางกล่าวจบก็มองจิ่งโม่เยี่ยด้วยน้ำตานองหน้า “แต่ข้าไม่มีความสามารถขนาดนั้น ข้าไม่คู่ควรกับท่านอ๋องเลยเพคะ

ตั้งแต่หล่อนมาอยู่ที่บ้านนี้ งานการอะไรไม่เคยช่วยทำ มีแต่กินกับนอน แล้วก็ออกไปเที่ยวตะลอนๆ ใช้เงินเป็นฟ่อน อยากได้อะไรอ้อนผัวเธอเสียงอ่อนเสียงหวานทำตัวเหมือนเมียน้อย ส่วนเธอที่พยายามเหลือเกินแล้วกับการทำดีกับลูกเลี้ยง อาจด้วยชดเชยหรือแก้ปมในใจอะไรก็ช่าง แต่กลับต้องรู้สึ กเหมือนกลายเป็นคนรับใช้มากขึ้นทุกวัน ไม่เคารพกันไม่ว่า แต่ควรทำตัวให้น่าหาเลี้ยงหน่อยไม่ใช่เหรอไง

นางไม่เข้าใจตัวเองแล้ว “ถ้าเช่นนั้นคุณหนูก็ชอบบุรุษ แต่ไม่แต่งให้ใครเพราะไม่เจอบุรุษที่พึงใจ ข้าพูดถูกหรือไม่”

จีเซลส่ายหน้า “ข้าไม่ได้ถูกบังคับสักหน่อย เรื่องนี้เป็นข้าเองที่เรียกร้อง..ท่านเคาน์ก็แค่ทำตามเท่านั้น” อันนาขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยินเลย

บทนำ หากข้าเป็นนางเอก แล้วผู้ใดเป็นนางร้ายกันเล่า? ‘ไม่ได้การข้าจะเปลี่ยนบท!’

“เห็นทีเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวกับนางเอกของนิยายเรื่องนี้แน่ แต่ฉันก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับพระเอกแล้วนี่ แล้วทำไมเธอยังมาเล่นงานฉันอีกล่ะ” หญิงสาวได้แต่พูดกับตัวเอง แล้วพยายามคิดว่าทำไมนางเอกถึงได้เล่นงานเธอไม่เลิก ‘การกระทำอย่างนี้ ควรได้บทตัวร้าย ไม่ใช่นางเอกที่แสนดีอย ่างที่ฉันเคยอ่าน’

ฉันอยากโพล่งคำหยาบออกมาใจจะขาดเพราะอาการหมั่นไส้คนหลงตัวเองแต่ก็ต้องอั้นเอาไว้ “แค่คิดว่าจะขอให้ใครมาเล่นเป็นแฟนก็ปวดหัวแล้ว น่ากลัวว่าจะทำตัวเป็นเมียจริงๆ”

“ไม่เป็นไรซูเม่ย ช่วยกันทำมันก็เสร็จเร็ว ข้าเบื่อเจียนแย่อยู่แล้ว” แม้ซูเม่ยจะห้ามปรามเท่าไร เนื่องด้วยคุณหนูของตนยังไม่หายดี แต่พลอยก็ไม่ยอมฟัง เธอไม่อยากให้ซูเม่ยเหนื่อยคนเดียว อีกทั้งเธอคิดว่านี่ก็เป็นวิธีระบายความเครียดอีกอย่างหนึ่ง