ตัวขี้เกียจอย่างข้าขอไม่เล่นบทนางร้าย Novels & Stories

“ฉันไม่ได้งอน ฉันเป็นเมียแค่ในนาม และไม่เต็มใจที่จะเป็น นายอยากทำอะไรกับใครก็เชิญ ฉันไม่สนใจอยู่แล้ว” “ในทางปฏิบัติด้วย แล้วก็ช่วยสนใจฉันหน่อยสิ ฉันเลี้ยงง่ายจะตาย” ไอ้รอยยิ้มนั่นมันคืออะไร? คินช่วยพูดเสริมเพื่อเตือนสติฉันในสถานะของคำว่า ‘เมีย’

“ไม่ได้ไปเอากับใครทำงานก็เหนื่อยแล้ว ๆ อีกอย่างเธอก็ชอบเล่นตัวไม่ยอมมาหา” “เล่นตัวที่ไหนครับ ผมทำงานราชการนะไม่ได้มีธุรกิจส่วนตัวเหมือนพี่ แล้วช่วงนี้ก็ต้องลงพื้นที่ไปจังหวัดนั้นจังหวัดนี้เหนื่อยจะตาย” “หื้ม! นั้นขอขึ้นเองนะ อยากเสียวสุด ๆ อ่ะ”

“โอ้ย! เศร้าจัง!!” ‘เขียนเอง...เศร้าเอง นักเลงพอ!’ ‘ทำไมถึงได้เขียนบทของตัวร้ายออกมาได้น่าสงสารขนาดนี้นะ’

“ที่จริงข้าก็ไม่อยากจะแสดงความสามารถอะไร แต่ว่าหากเรามีความสามารถ แล้วไม่ช่วยเหลือคนอื่น มันก็เหมือนคนไร้ค่าผู้หนึ่ง ข้าจึงเลิกที่จะใส่ใจ อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ข้าพร้อมเผชิญหน้า” แปะ แปะ วิญญาณคุณหนูตัวร้าย ปรบมือแปะ ๆ ด้วยความชอบใจ “ข้าภูมิใจที่เจ้ามาอยู่ในร่างของข้า”

น้ำเสียงเริ่มแผ่ถึงความไม่พอใจ “เจ้าบ้าหรือไง ใครจะอยากโดนจับ” “ก็นึกว่าอยากเป็นเมียโจร ข้าช่วยได้นะถ้าคุณหนูต้องการ” “เจ้า! นี้! ชักจะเกินไปแล้ว” จื่อเวยเอ่ยออกมาอย่างโมโหแต่ไม่รู้ว่าจะต่อว่าอะไรคนตรงหน้า

พุดตานพยายามควบคุมเสียงของตัวเองไม่ให้มันสั่น “ไม่ร้องก็ดี เพราะต่อให้ร้องเพื่อเรียกร้องความสนใจจากฉัน ฉันก็ไม่มีทางสนใจ”

“ว่าจะแกล้งเงียบแล้วนะ! นี่แกแอ๊บเล่นบทนางเอกอยู่ใช่ไหม? จะสอนให้นะ บอกเลยบทนี้ไม่เวิร์ก แม่อ่านนิยายมาเยอะแล้ว นางเอกแบบนี้มันจืดชืด! ไม่แซ่บ! สุดท้ายกลายเป็นสตรีน่าเบื่อ อย่างเรา ๆ สวยแบบสับต้องเล่นบทนางร้ายสิแก ทำตัวอ่อนแอแบบนี้ คิดว่าฉันรู้ไม่ทันหรือไง!” ตานชิงท ี่น้ำตาคลอเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกตะลึง จิตวิญญาณที่เศร้าสร้อยกลับเข้าที่เข้ารอยในพริบตา “เจ๊!!! ให้เกียรติร่างกายบอบบางงดงามของฉันด้วย!”

"อย่าสนใจเลยค่ะ หนูเองก็จะไม่สนใจแล้วเหมือนกัน ถ้าไม่หนักหนาจริง ๆ หนูจะไม่ทำเรื่องวุ่นวายอีกค่ะ" "หนูไม่ได้ทำเรื่องวุ่นวายเลยนะ เลิกโทษตัวเองเถอะ เขารู้กันทั้งนั้นว่าหนูเป็นคนยังไง เดี๋ยวพี่แต่งหน้านางร้ายให้สวยกว่านางเอกเลยค่ะ"

แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ใจนางจิตใจสั่นไหวเท่ามันดันเป็นฉากที่ไม่ค่อยจะดีกับตัวละครนางร้ายอย่างตัวเองสักเท่าไหร่ ตอนอ่านนางไม่ได้คิดอะไรมาก คิดแค่ว่าเลิกยุ่งกับตัวละครหลักก็จบเรื่อง

ทุกคนคิดว่าข้าอยากถอนหมั้นเพราะว่าโกรธที่เขาไม่ได้กระโดดลงไปช่วยข้าสินะ “โกรธท่านเพราะเรื่องนั้นก็ส่วนหนึ่ง แต่ส่วนใหญ่เพราะข้าไม่ชอบคนที่ทำให้ข้าเป็นนางร้าย ข้าเหนื่อย ข้าขี้เกียจนิสัยแย่ ข้าไม่อยากกรี๊ด ข้าไม่ชอบเจ็บคอ ข้าไม่ชอบถลึงตาเถียงคอเป็นเอ็น เพราะฉะนั้นเราถอนห มั้นกันเถอะ!”