ติยากร Novels & Stories

บริษัท "ขอบคุณครับท่านรอง" แทนไทกล่าวขอบคุณก่อนที่จะลงจากรถของพยัคฆราช เพราะรถของเขาน้องสาวได้ขับพาแม่กลับบ้านตั้งแต่ตอนทานข้าวเย็นเสร็จ

หญิงชราพยักหน้า "พ่อกับแม่ไปล่ะนะนิ๊กกี้ ทำตัวดีๆ อย่าทำให้ป้าลดาหนักใจ" คนเป็นพ่อบอกออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบ "ค่ะพ่อ"

พลากรคำนับให้สุริยันต์อย่างอ่อนน้อม “ไม่เป็นไรครับลุง ตอนนี้โอเคแล้วใช่ไหมครับ” “ครับ” พลากรรับกระเป๋านักเขียนของเจ้านายแล้วรีบเปิดประตูรถให้ “คุณยันต์จะไปไหนก่อนครับ”

แสนถามกลั้วหัวเราะ ปัญหาระดับชาติอย่างหนึ่งในงานของพวกเขาคือ เจ้าผู้รอบรู้ครอบจักรวาลนามว่าซินแส แม้แบบก่อสร้างจะถูกเสนอลูกค้าแล้ว ผ่านความเห็นชอบแล้ว แต่เมื่อไหร่ที่มีบุคคลนี้เข้ามาเอี่ยว งานเป็นต้องหยุดชะงัก

“ครับ...ผมยอมรับว่าเห็นแก่ตัว ถ้าให้เป็นคนดีมีความรับผิดชอบคงไม่ไหว ผู้หญิงรายทางที่ผมนอนด้วยไม่ได้มีแค่คนเดียว ที่สำคัญผมไม่มีวันรับผิดชอบผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุทำให้ครอบครัวเราแตกแยก ปองรักไม่มีวันได้เป็นเมียแต่งของผมแน่ๆ แต่ถ้าให้เป็นเมียทาสน่ะได้”

คำว่าอคิราห์ ทำให้เจ้าสัวใหญ่ชะงักไปสามวินาที แล้ววางบุหรี่ลงในถ้วยเซรามิกตรงหน้า ไกวมือไล่สาวสวยสามคนที่กำลังนวดเน้น ทาครีมกันแดด เอาอกเอาใจสารพัด สามสาวจำต้องพาร่างเซ็กซี่ในชุดบิกินี่ลงสระสวยเบื้องหน้า ที่เห็นวิวทิวทัศน์ของป่าอันงดงามกว้างไกล ชายวัยเกือบหกสิบ ยังคง ทรงอำนาจ สมกับตำแหน่งเจ้าพ่อฝั่งตะวันออก รับฟังลูกชายด้วยใจจดจ่อ “ผมกำลังสงสัยว่ามันอาจกลับมาแล้ว”

หลิวอี้เฟยรีบถาม "ถวายพระพรพระชายา ข้าน้อยชื่อว่า จางหลง เป็นองค์รักษ์ของท่านอ๋อง"

กายแกร่งเริ่มขยับโยกไหวจังหวะดุดันกระแทกเร่ารัวถี่เคลื่อนไหวนำท่อนเนื้อชายตัวเองสอดเร่าถูไถขูดเร่าเข้าออกในความคับแน่นฉ่ำแฉะของหล่อน และยิ่งไปกว่านั้นเธอเองก็กอดรัดยกร่างเบียดสองเต้าไปกับหน้าอกแน่นของเขาเช่นกันในตอนนี้ “อ่า อื้อ คุณเทือกขา..ไม่ไหวแล้ว อินทร์ร้อน อ่า อือ” “เ สียวเป็นบ้า อ่า แน่นแหลือเกินอินทร์ ยิ่งลึกยิ่งแน่น โอว์ ทูนหัวของฉัน อ่า ให้ตายสิ เธอทำให้คนบาปที่อยู่แต่นรกอย่างฉันได้เจอสวรรค์ก็วันนี้แหละ โอว์ ไม่ไหวแล้วเสียว แน่น อืม”

ทุกคนในพรรคถังขานเรียกบรรพจารย์ด้วยความเคารพ ต้องขอบคุณบรรพจารย์ที่ทำให้พรรคถังในตอนนี้สามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็วและก้าวไปสู่ตำแหน่งสูงสุดทีละขั้น ไม่เช่นนั้น ลำพังแค่ความสามารถของพวกเขาหรือจะเข้าใจพรรคมังกร “อือ!” บรรพจารย์เงยหน้าขึ้นมอง ทันใดนั้นสายตาอันเย็นชาอย่างน่าป ระหลาดก็ปรากฏขึ้น “เจ้าก็คือเย่เทียนหยู่ผู้หยิ่งผยองคนนั้นสินะ?” เขาพูดอย่างเย็นชา

แดดยามบ่ายแก่สาดทะลุหมู่เมฆ ฉาบลงมาที่แปลงผักสวนครัว ริ้วแสงไล้ผิวขาวสว่างนอกร่มผ้าของคุณเจ้านายในชุดกางเกงขาสั้นสีเข้มกับเสื้อแขนกุดสีอ่อน ซึ่งกำลังไล่เรียงใส่ปุ๋ยอินทรีย์ให้กับพืชพันธุ์แต่ละต้นแต่ละแปลงอย่างใจเย็น กลายเป็นภาพที่ดึงสายตาและตรึงใจของนรีไว ้ได้นานจนคุณทิพย์ยังสังเกตเห็น “เขารักของเขามาก พวกเด็กๆ กับพวกสาวๆ ” คุณทิพย์ว่า “พวกเด็กๆ … พวกสาวๆ …” นรีทวนคำทำหน้าฉงน