روايات وقصص ضمن นางบำเรอแสนรัก

ภาธรอ้อนวอนเมียรัก “ถ้าฉันกลับไป ก็คงอยู่ในตำแหน่งนางบำเรอของคุณ เพราะฉะนั้น ฉันไม่กลับจะดีกว่า ฉันไม่อยากเจ็บอีกแล้ว”

หล่อนยู่หน้า ไม่เชิงว่างอนแต่ขอตอบโต้สักหน่อย ฝ่ายไรวินทร์ยังทำหน้างงๆ อยู่ “บัวบูชา เพื่อนสนิทคุณงั้นหรือ” “ใช่ค่ะ มีบัวคนนี้คนเดียว” “แล้วคุณบันทึกชื่อเขา...” “รักที่สุด สุดที่รัก”

“ทำไมฉันจะรักเธอไม่ได้ล่ะ ในเมื่อเธอเป็นของฉัน เป็นเมียของฉันมาตั้งนานแล้ว” “แต่... ตาลเป็นแค่นางบำเรอ...” “จะเมียหรือว่านางบำเรอ ถ้ามันใช้กับเธอ มันก็คือสิ่งที่ฉันปรารถนาที่จะมีไปตลอดชีวิต” “ตะ... แต่เมื่อก่อนคุณกลาง... ไม่ได้เป็นแบบนี้ คุณกลางใจร้าย...”

EP.94 CRAZY LOVE คลั่งรัก ♥ ตอน แอบมีเมีย? "อ้าว จะไปไหมเนี่ยหรือจะรอรับศพพี่สาวเอ็งกลับบ้านทีเดียวเลย"

“อา พี่ก็รักเดือน เมียรักของพี่ เป็นเมียบำเรอที่ทำให้พี่มีความสุขและเสียวที่สุดเลย ซี้ด นี่ไงเสียว” จากนั้นศศินาก็ไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกนอกจากเพลิงพิศวาทที่พ่อเลี้ยงพันแสงมอบให้ ทั้งหนักหน่วงรุนแรง ทั้งอ่อนหวาน มือเล็กกำบ่าแน่นเมื่ออารมณ์บรรเจิดถึงจุดสุดยอด แอ่นร่างรับ น้ำเชื้อที่เขาหลั่งอยู่ในกายเธอ “อือ พี่แสง”

ถูกใจ 30,589 คน MintL, YimY, RawatC,Thawin และอื่นๆ KhemC วันนี้ที่รอคอย Welcome to our family my Babys @Thawin ขอบคุณนะคะสามีที่รัก นี่คือของขวัญที่มีค่าที่สุดในชีวิตของหนูตั้งแต่เคยได้รับมาเลยค่ะ

สิรินาถเงื้อมือจะตบตะวัน แต่แสนรักที่นิ่งเงียบมานานกลับคว้าข้อมือเธอไว้ "อย่านะคะ ที่แสนรักมาวันนี้ไม่ได้มาเพื่อแย่งผู้ชายเลวๆ แบบนี้คืน แต่แสนรักมาเพื่อดู... ว่าคนที่หักหลังคนอื่นอย่างพวกคุณ จะมีความสุขกันได้จริงๆ หรือเปล่า" แสนรักพูดเสียงสั่นแต่ยังคงความหนักแน่น ภายในใจ เธอตอนนี้ใช่การเสียดายผู้ชายตรงหน้าอีกแล้ว แต่เป็นความโกรธแค้นที่รอวันเอาคืนเท่านั้น ตะวันมองแสนรักด้วยความประหลาดใจนิดหน่อย แต่เขาชอบที่เห็นเธอสู้คนอย่างที่เขาสอน

หล่อนครางเรียกเขาทั้งน้ำตาด้วยความตื้นตันใจ “ผมรักคุณ แก้ว... แม่เลขาแสนเฉิ่มของผม” “แก้ว... แก้วก็รักบอสค่ะ... รักที่สุดค่ะ”

“จันทร์เป็นเมียนายหัวเหรอคะ” “รีดน้ำฉันไปหมดตัวแบบนี้ก็ต้องเป็นเมีย สิถ้าไม่เป็นเมียจะให้เป็นอะไร” “นางบำเรอ” “จะนางบำเรอหรือจะเป็นเมีย มันก็ความหมายคล้ายๆ กัน”

�ังแน่นเข้าในซอกสวาทที่แสนปรารถนายิ่ง เมียบำเรอที่แสนหวาน รอยพิศวาสที่ไร้ความปรานีผ่านพ้นไปเมื่อร่างสูงพลิกกายลงจากร่างบอบบางของภรรยาด้วยความเหนื่อยหอบ พิรวดีพลิกกายนอนตะแคงหันหลังให้เขาอย่างอ่อนแรง น้ำตาเม็ดใสไหลรินอาบแก้มนวลเมื่อสำนึกว่าเธอเป็นได้เพียงนางบำเรอไ ร้ค่าเพื่อให้เขาระบายอารมณ์เวลาต้องการหรือโมโห