นายหญิงใจร้ายอยากหย่า สามีสัตว์เหล่านั้นคลั่งรักเธอ Novels & Stories

แม้ชายหนุ่มจะพยายามทำดีทุกวิถีทาง แต่ทว่าเมียสาวของเขาก็ยังไม่เปลี่ยนใจ “คุณอยากหย่ากับผมจริง ๆ เหรอ” เสียงครางเหมือนหมาหงอยของผู้เป็นสามีทำเอาเธอที่ช่วยเขาทำงานต้องรามือ แล้วหันมองเขา

ส่วนทิติพรก็นิ่งงันไปเพราะไม่คิดว่าสามีจะหย่ากับเธอจริงและตอนนั้นเธอก็พูดออกไปด้วยความโกรธและด้วยความทิฐิความเย่อหยิ่งในตัวทำให้เธอคิดว่าไม่แคร์เขาอีกแล้วในเมื่ออยากหย่าก็หย่าให้มันจบๆไปเผื่อชีวิตของเธอจะดีขึ้นแม้จะอายผู้คนในสังคมขอแค่มีเงินเป็นใบเบิกทางท

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะนิด นิดเป็นเมียที่ดี เป็นผู้หญิงที่น่ารัก แต่พี่ไม่ได้รักนิด พี่มองนิดเหมือนน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น” รอยยิ้มหยันปรากฏบนใบหน้าที่ถูกอาบไว้ด้วยหยาดน้ำตาริสาเงยหน้าขึ้นสบตากับสามีที่พึ่งพูดออกมาเต็มปากว่ารักผู้หญิงคนอื่นและต้องการหย่ากับเธอเพื่อไ

แพนธารินลุกออกไปจากห้องโถง หญิงสาวจึงรีบออกมาตามเอไม่พอใจเช่นกัน “คุณเป็นบ้าอะไรทำไมถึงไม่หย่า” “หย่าเพื่อให้เธอไปมีความสุขอย่างนั้นเหรออย่าหวังเลย” “ฉันไม่ได้รักคุณแล้ว” เธอย้ำเขาอีกครั้งเผื่อเขาจะได้สติขึ้นมา

แม้นางจะรู้ว่าคุณชายจางนั้นพึงใจนางและยินดีแต่งงานกับนางแม้นางจะเป็นแม่หม้ายสามีหย่า แต่เขาก็ไม่รังเกียจ แต่อี้ชิงยังเจ็บกับบาดแผลในใจ ยังไม่อยากจะมีใครแค่เพียงคบหากันไว้เท่านั้น “ เจ้าอยากจะหย่ากับพี่ แต่พี่ไม่หย่ากับเจ้า พี่จะขังเจ้าเอาไว้ที่นี่แหละเมียรัก จนกว่าเจ้าจะท้องและม ีบุตรให้กับพี่แล้วพี่จึงจะยอมให้เจ้ากลับเข้าไปในเมือง เจ้าจะคิดอยากจะหย่าแทบตาย เพื่อที่จะได้ไปแต่งงานกับชายอื่น แต่เจ้าไม่มีทางได้ทำเช่นนี้หรอก เพราะเจ้าเป็นเมียของข้า และข้าเป็นคนหวงของ สิ่งใดที่เป็นของข้าแล้ว ไม่มีทางยอมปล่อยให้ไปเป็นของผู้อื่นหรอกจำไว้ ”

ตั้งแต่แต่งงานสามีก็ยังไม่เคยแตะต้องตัวเธอเลยนับจากนั้น ทั้งแม่สามีก็ดุด่าทำตัวเย็นชากดดัน สามีเองก็เหมือนรังเกียจเธอ แบบนี้เธอจะทนอยู่ไปได้อีกสักกี่น้ำ สักวันคงได้หย่าขาดจากเขาอย่างที่เยี่ยหงต้องการแน่ ************************

“คุณไม่จำเป็นต้องรักษาน้ำใจฉัน แค่หญิงหม้ายหย่าสามี ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” คำก็หย่า สองคำก็หย่า เฉินซิ่วลี่หรือแท้จริงแล้วเธอมีชายใหม่ในดวงใจ โทสะของหลี่อันเฉิงพลันพุ่งทะยานอย่างกะทันหัน ขบกรามแน่นก่อนจะโน้มใบหน้าลงกระซิบที่ข้างใบหูเบาๆ “เฉินซิ่วลี่! เธออยากหย่าขาด กับฉันอย่างนั้นหรือ”

เขาพูดพลางหันมาหอมแก้มเธออีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะดีใจ ที่ยี่หวายังหึงหวงเขาอยู่ “ตอนแรกก็ไม่อยากคิดอะไรหรอกค่ะ แต่สายตาของเธอ ดูจะไม่เคยยอมแพ้เลยนี่คะ จ้องแต่จะอยากได้สามีของคนอื่น มองจากดาวเสาร์ยังดูออกเลย”

ผ้าแพรไม่ต้องการฟังประโยคที่กำลังใส่ร้ายหรือปั้นเรื่องให้เธอกับสามีตัวเองนั้นเกลียดกัน ผ้าแพรยกมือผลักไหล่นับดาวออกจากตัวเอง "เธอไม่ยอมหย่าให้กับเขาง่ายๆ เธอก็คอยดูละครคุณธรรมก็แล้วกัน ฉันเตือนเธอแล้วนะถ้าเธอออกไปจากบ้านนี้แล้วพาลูกของเธอออกไปดีๆ จะได้ไม่เจ็บตัวหรือ เจ็บใจ แต่ถ้าเธอยังยื้อที่จะอยู่ก็เตรียมตัวไว้ได้เลยอาจจะไม่มีหัวใจกลับออกไปด้วยก็ได้" ผ้าแพรไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงที่เขาบอกว่าเป็นคนรักในอดีตจะร้ายได้ขนาดนี้ ในแววตาที่ดูใสซื่อสำหรับเขาเปล่งประกายออกมาราวกับแม่มด

นางจะไม่ยอมเป็นหมากของผู้อื่น ไม่เป็นหญิงคลั่งรัก ไม่เป็นนางร้ายที่เลือกสามีผิดอีกต่อไปนางจะเป็น ‘นางร้ายตัวมารดา’ ที่พลิกกระดานและชะตาชีวิตด้วยตนเอง! ข้าจะเป็นนางร้ายที่เปลี่ยนสามี!ไม่เอาแล้วพระเอกชั่วร้าย นางจะครองรักกับตัวร้ายที่จริงใจ...!