บุตรอนุ Novels & Stories

ถึงตรงนี้ชายหนุ่มดูมีท่าทีลังเลที่จะกล่าวต่อ ทว่าหยั่งเชิงหญิงสาวครู่หนึ่งจึงคล้ายตัดสินใจที่จะพูด “เจ้าคงรู้มาบ้างแล้วว่าเขาเป็นบุตรชายที่เกิดจากอนุ อายุยังน้อยแต่กลับทำให้น้องชายทั้งสองที่เกิดจากฮูหยินเอกไม่กล้ามีปากเสียง มารดาเลี้ยงไม่กล้าแม้แต่จะเดินนำหน้า ทั้งที่บุ ตรชายของท่านอัครมหาเสนาบดีทั้งสองคน คนหนึ่งบุ๋น คนหนึ่งบู๊ ล้วนมีตำแหน่งในราชสำนักแล้วทั้งสิ้น” “ท่านเองก็อายุยังน้อย ทั้งเป็นหัวหน้ามือปราบ”

ฉินซื่อจึงได้เสนอข้อตกลงที่จะให้เขามีอนุมากมายเท่าใดก็ได้ แต่จะต้องให้เป็นเพียงอนุเท่านั้น ไม่อาจยกให้เป็นชายารองได้โดยเด็ดขาด ทั้งนี้ บุตรของอนุทุกคน ฉินซื่อก็สัญญาว่าจะเลี้ยงดูให้เป็นอย่างดี มิให้ขาดตกบกพร่องประการใด ด้วยจวนเหรินอี้โหวนั้น มีแต่บุตรสาว ไม่ว ่าจะเป็นบุตรสาวสายตรงคนโตจากฮูหยินเอกอย่างเจิ่งหย่าหลิน หรือบุตรีจากอนุอย่างเจิ่งเสวี่ยอิ๋ง เจิ่งซูเหยา เจิ่งเหม่ยอี้ และเจิ่งเมี่ยวหลิง จึงกลายเป็นปัญหาหนักใจของเหรินอี้โหวมาโดยตลอด “ฮูหยิน...” เหรินอี้โหวเอ่ยได้เพียงเท่านั้น

จังหวะนั้นเอง สาวใช้ด้านนอกก็เข้ามารายงานว่า เสิ่นซู่พาบุตรชายมาขอขมาแล้ว ทั้งยังได้ยินว่าบุตรชายของเขาคุกเข่าโขกศีรษะอยู่บนพื้นไม่ยอมลุก เอาแต่ร้องขอรับการลงทัณฑ์แทนอนุหลัวท่าเดียว เมื่อจี้หานอีได้ฟังดังนั้นก็นึกไม่ถึงอยู่บ้าง แต่ก็จำต้องยอมรับว่า แม้อนุหลัวจะเป็น เพียงอนุภรรยา ทว่ากลับมีบุตรชายที่กตัญญูและสามีที่รักใคร่ หากนางเป็นคนมีนิสัยเลวร้ายจริง ก็คงไม่มีทางได้รับสิ่งเหล่านี้เป็นแน่

++++++++++++ แองจี้มองบุตรชาย​ที่เดินผิวปากเข้ามาในบ้านอย่างอารมณ์ดี​ เธอดีใจมากที่ธานินทร์​ดีขึ้น เขายิ้มแย้ม​มีความสุขดูเปลี่ยนไปเยอะมาก มันยิ่งทำให้เธอดีใจ เพราะอย่างน้อยบุตรชายของเธอจะได้หายจากอาการ​ที่เป็นอยู่สักที “มาพอดีเลยธานินทร์​ แม่กำลังจะให้วาเนสซ่า​ไปตามลูกที่ค อนโดพอดี”

ยวเม่ยก็เป็นบุตรีสหายของสามี มารดาของนางจากไปเสียแต่ยังเล็กนัก เมื่อยามใดที่ตามบิดามาที่จวนของนาง นางก็ได้เห็นแล้วว่าน่ารักน่าชังเพียงไร แม้ว่ายามที่บิดานางจากไปองค์ชายรองจะรับไว้ในจวนในฐานะอนุ แต่การดูแลมิต่างอันใดกับน้องสาวนางหนึ่ง มิเช่นนั้นนางคงมิอาจตัดใจให้บุตรช ายแต่งกับอนุของชายใดได้

7 นางเป็นบุตรอนุ ในโถงเงียบสงัดราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่ในนั้น กระทั่ง. “โถ เสด็จพี่ข้าก็แค่เพียงเป็นห่วงท่านเท่านั้น หลังได้รับจดหมายจากท่านข้าก็กังวลนัก นึกว่านางถูกส่งมาลอบวางยาท่าน ข้าย่อมต้องไม่ไว้ใจนาง แต่ข้าไม่เข้าใจเหตุใดเมื่อรู้ว่านางเป็นบุตรของอนุ ท่านจึงไม่แ จ้งเสด็จพ่อ ทั้งยังยอมให้นางอยู่ข้างกายเช่นนี้ ข้าไม่เข้าใจจริง ๆ” ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปราวกับคนละคน ยามพูดคุยกับฉีอ้ายฉิงยังมีท่าทีจริงจังพอได้อยู่กันตามลำพังกับพี่ชาย ก็เปลี่ยนไปราวกับเป็นเด็กน้อย อ๋องอันได้ฟังน้ำเสียงขุ่น ๆ ของน้องชายก็ยกยิ้ม

อนุเจียอีมีบุตรสาวเพียงหนึ่ง แม้สามีของจะลู่หลิงเป็นนายสมุห์บัญชีแต่ฐานะก็ปานกลางมิได้ร่ำรวยนัก ส่วนอนุเสี่ยวถิงนั้นมีบุตรฝาแฝด แม้จะไม่ได้เรื่องได้ราวสักคน ทว่าเป็นที่โปรดปรานของผู้ใหญ่ หากไม่ติดว่าฮูหยินซูมีบุตรชายเป็นถึงรองแม่ทัพ นางคงถูกโยนใบหย่า ใส่หน้าไปนานแล้ว

ปีต่อมาอนุของเขาตั้งครรภ์ นางยินดีและหวังว่าทารกน้อยจะเป็นความหวังของตระกูลเยี่ย ความหวังของนาง กระทั่งนางได้ยินมารดาสามีบีบบังคับให้เยี่ยชิงอันปลดนาง! นางไม่มีทายาท นางใช้สินเดิมของตนค้ำจุนตระกูลเยี่ยจนแทบไม่เหลือ อนุของสามีมาจากตระกูลคหบดี มีทรัพย์สินมากมายมหาศาล จะไ ด้มาซึ่งทรัพย์สินเหล่านั้น ตระกูลของอนุผู้นั้นตั้งข้อแม้ว่าจะต้องยกบุตรสาวตนเป็นฮูหยินเอก

การรับอนุกับการมีบุตรชายคนโตที่เกิดจากอนุนั้นมิอาจนำมาเปรียบกันได้ อนุอย่างไรเสียก็ต้องอยู่ใต้เท้านายหญิง แต่บุตรชายจากอนุนั้นต่างออกไป “ข้าว่าเด็กคนนี้คงมิอาจคลอดออกมาได้หรอก” เซวียหว่านอี้เอ่ย “การรับอนุย่อมทำได้ แต่หากมีบุตรชายจากอนุเกิดขึ้นก่อน ด่านของท่านพ่อย่อมมิอา จผ่านไปได้โดยง่าย”

“ท่านพ่อบ้านข้ากล่าวผิดหรือ หากนับไปแล้วเปาเปาน้อยเป็นลูกชายของพระชายารอง ทั้งยังเป็นบุตรชายคนแรกและคนเดียวของหนิงอ๋องฐานะย่อมสูงส่งกว่าอนุในจวน” “ถูกต้องแล้วขอรับ ตามบรรดาศักดิ์แล้วท่านอ๋องน้อยอยู่สูงกว่ามากขอรับ” ท่านพ่อบ้านที่ปวดหัวกับอนุผู้นี้มานาน เมื่อได้โอกาสก็ จิกกัดนางเข้าให้ ต่อให้นางไปฟ้องท่านอ๋อง ตัวเขาก็ไม่มีทางถูกลงโทษร้ายแรง