Novel & Cerita พระเจ้า

---------- เทพเจ้าแห่งท้องสมุทรผู้ดูแลสายน้ำบนโลกมนุษย์ และการเปลี่ยนแปลงของสายน้ำทุกแห่งหนบนเทวโลก เป็นที่รู้จักกันในนามเทพเจ้าสายน้ำแห่งทิศประจิม ผู้เฒ่าอาวุโสปกครองเทวโลกชั้นน้ำภพภูมิบาดาล มานานนับเจ็ดพันปี ได้รับการยกย่องในนาม ‘ใต้เท้าจีกง’ ถึงแม้ว่าท่านจะเดินทางไปช ่วยงานราชาแห่งสวรรค์ในเทวโลกชั้นฟ้า สถานที่แห่งอื่นบนเทวโลกในบางโอกาส อย่างไรเสียก็ต้องกลับมาปักหลักที่เรือนของท่าน

"เจน เจน ขอบคุณพระเจ้าที่คุณไม่เป็นอะไร ขอบคุณพระเจ้าที่คุณไม่เป็นไรมาก ขอบคุณ ขอบคุณ" ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณพระเจ้า และเทพทั้งหมดในสรวงสวรรค์! จากนี้ไปเขา ฌอน สจ๊วต จะยอมทานมังสวิรัติ

พระเจ้า ฟ่านเถียนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ที่แท้เรื่องราวทั้งหมดก็เป็นแบบนี้นี่เอง เธอพูดว่า “หว่านหว่าน เธอช่าง…เธอช่างยอดเยี่ยมจริง ๆ เลย ตอนแรกฉันก็รู้สึกงุนงงว่าทำไมเธอถึงปล่อยพวกนั้นไปอย่างง่ายดายแบบนี้ ที่แท้เธอก็ทิ้งกลอุบายอันโหดเหี้ยมเอาไว้นี่เอง ฉันนับถือเธอจริ ง ๆ เธอยอดเยี่ยมมาก ยอมเธอเลย !” หวังชงรู้สึกตื้นตันใจมาก ภายในใจของเขารู้สึกอบอุ่นไปหมด เขาพูดว่า “ซีหว่าน ฉันขอบใจเธอมากนะ ”

เขาเหลือบตาขึ้นมองรูปสลักเพียงชั่วขณะ แล้วหันหน้ามาหาฉันขณะที่เราเดินประคองมือกันและกันไป “นั่นหรือ .. นั่นคือเหล่าเทพเจ้าในระบบสุริยะ” เขาตอบฉันด้วยท่วงท่าสบาย ๆ กิริยาของเขาช่างสง่างาม เขาเป็นเจ้าชายหรือไงกันนะ

คนตรงหน้านางหากไกลจากคำว่าพระเอกอย่างยิ่ง! "ข้าเกรงว่าจะมิทันได้บอกให้เจ้าฟังจากปากตนเอง...ข้ารักเจ้า...รักโดยไร้ข้อแม้....รักโดยที่รู้ว่าเจ้ารังเกียจข้า...รักทั้งที่รู้ว่าตลอดมาและอาจยาวนานไปจนข้าสิ้นใจ...เจ้าจะไม่รักข้าคืนกลับ...ข้าก็ยังโง่ไปรักเจ้า...ข้ารักเจ้ามากนะ....ม่านเถียน....เจ้าคือน้ำหวา นหยดเดียวที่ข้าต้องการมาตลอดชีวิต"

“อ่อ…ได้ ๆ ” “จุดสีขาวที่เห็น คือเทพเจ้า นามว่าซื่อเว่ยต้าตี้ มีหน้าที่ดูแลดวงดาว และดูแลฉัน”

อะไรของไอ้บ้านี่วะ เรียกอะไรของมัน ถ้าด่าก็พอเข้าใจอยู่หรอกนะ “ค่ะ ท่านประธาน อ้อสร้อยนี่คือท่านประธานของห้างที่เราทำอยู่นะ และอีกหลายร้อยสาขาทั่วโลก นี่คือคุณเคียร์จ้ะ” อะไรนะ! เดี๋ยว ๆ ฉันงงไปหมดแล้ว กรี๊ดดดดด ๆๆ

“มานั่งคนเดียวอีกแล้วเหรอมึง ร้านตัวเองก็มีไม่ไปนั่ง” ชายต่างชาติผมทอง ผิวขาว นัยน์ตาฟ้า ใส่เสื้อเชิ้ตสีเลือดหมูโชว์รอยสักรูปหัวกะโหลกสยายปีกนกตรงกลางอก หรือ เวกเตอร์สต็อก เจ้าของร้านเหล้าขนาดกลางที่ชื่อว่า pheromone คือไคน์ เฮนเดอสัน เพื่อนสนิทของจักรพรรดิ จักรพรรดิรู้จักไค

หญิงสาวหมุนตัวขวับ เธอเดินกึ่งวิ่ง พร้อมกับร้องถามเสียงสั่นๆ “พ่อแพงเป็นไงบ้างจ้ะลุงเชิด” เชิดชาย เพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ เป็นเจ้านายของคล้าย ส่ายศีรษะช้าๆ ก่อนตอบ “ยังไม่รู้เลยแพงเอ๋ย ลุงก็เพิ่งมาถึง รถร่วม’ เขาพามาน่ะ”

“อิติปิโส ภะคะวา ยมมะราชาโน ท้าวเวสสุวรรณโณ มะระณัง สุขัง อะหัง สุคะโต นะโม พุทธายะ” เนื้อทองยกมือขึ้นมาพนมกล่าวบูชาองค์เทพผู้ยิ่งใหญ่ในท้าวจตุโลกบาล เทพผู้เป็นเอกในการปกป้องรักษาก่อนจะพาตัวเองเดินผ่านพ้นประตูเข้าไป