พันธนาการรักวิศวะไร้ใจ の小説・ストーリー

เสียงเนื้อแข็งกระแทกเข้าหาเนื้ออ่อนดังระงมไปทั่วทั้งคันรถ ความแรงที่ถาโถมเข้าหาเธอทำเอารถที่ถูกออกแบบมาให้แข็งแรงทนทานเริ่มโยกคลอน แต่มันก็ไม่อาจที่จะหยุดจังหวะรักที่กำลังเกิดขึ้นได้ "อืม เสียว" พริมาไขว่คว้าเข้ากอดร่างหนาแสนกำยำตลอดเวลา

ชื่อเรื่อง : My Engineer วิศวะรักร้ายนายจอมโหด ผู้เขียน : sunshineday13 INTRO ฉันยืนมองผู้ชายคนหนึ่งโดนแฟนปฏิเสธทั้งยังเอาผู้ชายคนใหม่มาเยาะเย้ยเขา นอกจากจะโดนนอกใจแล้วยังเจ็บใจซ้ำอีก ทำไมคนคนหนึ่งต้องโดนขนาดนี้ด้วย ไม่รู้ทำไมตัวฉันถึงยังยืนอยู่ตรงนี้ไม่ยอมไปไหน จดจ้องแค่แ ผ่นหลังกว้างที่ยืนนิ่งอยู่กับที่เหมือนโดนแรงดึงดูด

หัวใจที่เคยหนักอึ้งกลับรู้สึกเบาสบาย เขามีเพื่อนที่เป็นแรงผลักดันและกำลังใจให้เสมอ และมีหญิงสาวผู้เป็นที่รักรออยู่ข้างกาย ชีวิตของเขาไม่ใช่เรื่องราวที่ถูกเขียนไว้ล่วงหน้าอีกต่อไป แต่เป็นเรื่องราวที่เขาเลือกจะสร้างขึ้นด้วยสองมือและหัวใจของตัวเองเตชินทร์เลือกเส้นทางชีว ิตด้วยตัวเองเพราะฉะนั้น ทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร เขาก็พร้อมรับทุกสถานการณ์เสมอ. จบบริบูรณ์ ติดตามเรื่องราวของ ชนกันต์ &กรภัทร์ ในเซตวิศวะเรื่องที่ 3 “บังอาจรักนายวิศวะ”

“ฉัน...ให้คำตอบอะไรคุณตอนนี้ไม่ได้..อย่าลืมว่าคุณทำอะไรกับฉันไว้บ้างมันไม่ง่ายหรอกนะคะที่จะทำใจยอมรับ” คำว่ารักของชายหนุ่มทำหญิงสาวน้ำตารื้นสะอื้นเล็กน้อยเพราะคำว่ารักมันทำให้เธอนึกย้อนไปในตอนที่เธอเป็นคนโง่ในสายตาเขาในครั้งที่เป็นเครื่องมือแก้แค้น...เธอยังให้คำตอบอะไรเ ขาตอนนี้ไม่ได้เพราะจิตใจของเธอตอนนี้ยังสับสนบางครั้งก็เหมือนจะอยู่กับปัจจุบันแต่บางครั้งเธอก็อดนึกถึงเรื่องเก่าไม่ได้เมื่อมีสิ่งที่มันกระตุ้นอยู่ก็คือชายหนุ่มนั่นเอง “ผมจะรอวันที่คุณให้คำตอบผมนะ...ทำใจสบายๆอย่าเครียด...”

ผักหวานขมวดคิ้วสงสัย “พี่ฉันเปลี่ยนไปมากจากการที่ได้ฟังเรื่องที่พี่ฉันคุยกับคุณแม่ฉันว่าพี่อาชน์รักอิงแต่ไม่รู้ตัวเองเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาใช้ผู้หญิงโคตรเปลืองแถมยังมีคติบ้าๆมาปิดกั้นหัวใจเพราะชอบคิดว่าตัวเองจะรักคนแบบไม่ผูกมัด” “พูดถึงถ้าพี่แกรักอิงมันทำไมต้องเล่นแง่บั งคับขู่อะไรเพื่อนเราขนาดนั้นอะ”

****************************** "พี่ครับ.....ขอผมทำมากกว่านี้ได้ไหม" "ผมรอพี่อนุญาตอยู่นะ" ********** นี่คือเรื่องราวของรักข้ามรุ่นสุดยันเดเระ ระหว่าง วิศวะหนุ่มปีหนึ่ง(สุดคลั่งรัก) กับ สาวอักษรศาสตร์ปีสี่ รุ่นน้องหนุ่มที่แอบซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ไม่ให้พี่สาวคนสวยรู้ จะสามารถเอาชนะใจรุ่นพี่สาวตัวจิ๋วได้หร ือไม่ เขาจะมีกลยุทธสุดโรคจิต เอ๊ย พิสดารอะไรมามัดใจรุ่นพี่สาวให้อยู่หมัด เชิญติดตามได้ใน วิศวะ ซ่อน(คลั่ง)รัก

ณพิชชาน้ำตาซึมด้วยความซาบซึ้ง “ ไม่ค่ะไม่ไปไหนจะให้คุณพันธนาการแพมไว้กับคุณตลอดไปเลยแพมก็รักคุณมากๆ คะแม้หลายปีที่ผ่านมาเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่คุณอยู่ที่นี่ในหัวใจของแพมตลอดมาและจะตลอดไปแพมรักคุณพีทที่สุด”

อวดุ คือคำนิยามที่หล่อนมอบให้รุ่นพี่วิศวะฯ สาว แค่คิดถึงบทรักสุดร้อนแรงที่อีกฝ่ายปรนเปรอใจก็ชักหวิวหวาม ไอ้เรื่อง ‘ได้เสีย’ ที่คิดไว้มันเกิดขึ้นแล้ว หล่อนไม่ได้รู้สึกเสียใจเลยสักนิด กลับชื่นชอบและพึงพอใจมากต่างหาก สาวนิเทศเพิ่งสังเกตว่าบริเวณคอของอีกฝ่ายมีสิ่ งที่หล่อนปรารถนาอยู่ ‘เกียร์วิศวะ’ ส่องแสงมลังเมลืองล่อตาล่อใจยิ่งนัก

ฉันส่ายหน้าให้กับเพื่อนที่กำลังถูกควบคุมด้วยเฮดว้ากจากคณะวิศวะ "เอาน่า แกคิดซะว่าส่งยัยนินไปหาแฟน แต่เราได้ไปเจอผู้ชาย" ใบเฟิร์นพูดแล้วทำหน้าเพ้อฝัน มันกำลังคิดอะไรอยู่กันนะ

ห้มันเจ็บพี่เลยอยากจะแย่งของรักของมันดู และนั้นก็ทำให้พี่เข้าหาแพรวน้องสาวของมัน ...” รวีมองหน้ามุกดาก่อนจะเอ่ยด้วยแววตาดูน่าสงสาร “แต่พี่ไม่เคยรักแพรวเลย ... เพราะพี่มีคนที่พี่แอบรักอยู่แล้ว นั้นก็คือมุก” รวีพูดความในใจต่อหน้ามุกดา มุกดาไม่อยากจะเชื่อเพราะเธอไม่รู้จักเขามาก่อ นเลย หากจะบอกว่า ... “พี่รู้จักมุกมาก่อน?” ความสงสัยของมุกดาแสดงออกทางสีหน้า