พันธนาการรักวิศวะไร้ใจ Novels & Stories

ฉันส่ายหน้าให้กับเพื่อนที่กำลังถูกควบคุมด้วยเฮดว้ากจากคณะวิศวะ "เอาน่า แกคิดซะว่าส่งยัยนินไปหาแฟน แต่เราได้ไปเจอผู้ชาย" ใบเฟิร์นพูดแล้วทำหน้าเพ้อฝัน มันกำลังคิดอะไรอยู่กันนะ

ความใส่ใจเพียงเล็กน้อยนี้ ยิ่งทำให้หัวใจของหญิงสาวสับสนมากกว่าเดิม แต่ไม่ว่าอย่างไรสิ่งที่เขามอบให้มันก็ไม่ใช่ความรักอยู่ดี หากแต่เป็นพันธนาการที่พันรัดทั้งร่างกายและจิตใจอย่างแนบเนียน ความกลัวและความโกรธในใจจะถูกบีบให้แหลกสลาย กลายเป็นเพียงความว่างเปล่าที่เขาควบคุมได้อ ย่างง่ายดาย

สำหรับครอบครัวของเธอ…ความรักที่ไม่ก่อให้เกิดผลประโยชน์ทางธุรกิจ หรือความรักที่ไม่ได้เกิดจากการเห็นชอบของผู้ใหญ่ ถือเป็นเรื่องไร้สาระและไม่ได้รับการยินยอมเด็ดขาด! และที่สำคัญที่สุด…พันธนาการที่ไร้ทางเลือกซึ่งกำลังกัดกินหัวใจของภารินทร์อยู่ในขณะนี้ คือ การถูกจับหมั้นหมายไว้ ตั้งแต่เด็ก!

งวิศวะลูกเทพเชียวนะ ต้องไม่ธรรมดาอยู่แล้ว การสวมใส่เครื่องประดับให้ยังไม่จบลงง่ายๆ เพราะยังเหลือกำไลข้อมือกับแหวน โชนไล้นิ้วชี้ตามตัวกำไรราวกับชั่งใจว่าจะให้ฉันสวมใส่มันดีหรือไม่ สุดท้ายเขาเลือกหยิบแหวนเพชรแล้วหันมาจับมือข้างขวาของฉันขึ้นมา ก่อนจะสอดแหวนวงนั้นเข้าที่นิ้วกล างได้อย่างพอดิบพอดีพร้อมกับหัวใจของฉันที่ทำงานอย่างหนักหน่วง

ความรักที่จวินชิงอวี่มีให้นางนั้นเปิดเผยและบ้าบิ่นยิ่งกว่าเขา จริงใจยิ่งกว่าเขา และเป็นอิสระยิ่งกว่าเขา ตัวเขาเองถูกพันธนาการไว้ด้วยเกียรติยศแห่งตระกูลและความกตัญญู แทบมิมีคุณสมบัติพอจะไปรักลั่วชิงหวงได้เลย แล้วยังจะต้องมาเศร้าโศกหรือริษยาไปเพื่อสิ่งใด หากเท

พวงกุญแจสื่อรักทักให้สืบ แอบกระคืบตามติดประชิดร่าง แกล้งปลอมตัวพรางหน้าหลบตามทาง ความลับบางเริ่มกระจ่างกลางสายตา แสงแดดรำไรยามบ่ายส่องลอดใบไม้ลงมาตกกระทบบนพื้นคอนกรีตหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์

ไล่อ่านเรื่องย่อที่ปรากฏขึ้นมาช้าๆ ‘…ความรักแค่เพียงชั่วคราวชั่วคืนของหนุ่มวิศวะกับสาวนิเทศจะลงเอยได้ยังไง...’ ‘เขาเย็นชา ใจร้าย แต่ได้เธอไปแล้วทั้งตัวและหัวใจ’

หัวใจของเธอกลับเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ หญิงสาวรีบเบือนหน้าหนี ก่อนจะฝืนยิ้มให้กับกล้องที่กำลังบันทึกภาพ “เซตเครื่องเพชรที่น้องปันปันสวมใส่อยู่ในคืนนี้ เป็นคอลเล็กชันที่ออกแบบมาเพื่อคู่รักโดยเฉพาะค่ะ ความงดงามและความหรูหราของมันจะช่วยเติมเต็มค่ำคืนพิเศษให ้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น” พิธีกรยิ้มก่อนกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

คำสารภาพที่คล้ายคำประกาศครอบครอง ใบหน้าคมโน้มต่ำลง ระยะห่างระหว่างลมหายใจเหลือเพียงเสี้ยวเดียว ก่อจะจุมพิตนางอย่างเอาแต่ใจ ความรักที่ผิดเวลา ความแค้นที่ไม่อาจลบเลือน พันธนาการสองหัวใจไว้แน่นหนา ไม่มีผู้ใดยอมถอย ไม่มีผู้ใดยอมเอ่ยคำว่ารัก เหลือเพียงความรู้สึกลึกเกินถอนต ัว และความเจ็บที่ไม่มีใครยอมปล่อยวาง

ห้มันเจ็บพี่เลยอยากจะแย่งของรักของมันดู และนั้นก็ทำให้พี่เข้าหาแพรวน้องสาวของมัน ...” รวีมองหน้ามุกดาก่อนจะเอ่ยด้วยแววตาดูน่าสงสาร “แต่พี่ไม่เคยรักแพรวเลย ... เพราะพี่มีคนที่พี่แอบรักอยู่แล้ว นั้นก็คือมุก” รวีพูดความในใจต่อหน้ามุกดา มุกดาไม่อยากจะเชื่อเพราะเธอไม่รู้จักเขามาก่อ นเลย หากจะบอกว่า ... “พี่รู้จักมุกมาก่อน?” ความสงสัยของมุกดาแสดงออกทางสีหน้า