Novelas y relatos de พันธนาการรักวิศวะไร้ใจ

ทุกสิ่ง ไม่ใช่ในฐานะนักฆ่าหรือมาเฟียจอมโหด แต่ในฐานะ 'หัวหน้าครอบครัว' ที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะเป็นได้พันธนาการที่เขาเคยหวาดกลัว บัดนี้มันคือโซ่ทองคล้องใจที่เขาไม่มีวันอยากหลุดพ้น นิรันดร์แห่งวรโชติเมธาไม่ได้ถูกสร้างขึ้นด้วยทองคำ แต่ถูกสร้างขึ้ นด้วยหัวใจที่รู้จักคำว่า 'รักแท้' อย่างแท้จริง --จบบริบูรณ์--

เขาทำร้ายฉันเพื่อจ้าวเสี่ยวเสวี่ย โดยไม่รู้เลยว่าคนที่เขารักจริง ๆ คือฉัน ฉันกำมือแน่นด้วยความตื่นตระหนก เพิ่งจะรู้ว่ามือถือไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรเปิดโหมดบันทึกวิดีโอ และอัดภาพเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ไว้ทั้งหมด เมื่อสงบสติอารมณ์ได้ ฉันเก็บมือถือ

--END— Gear Of Love วิศวะครองใจ ********************** ขอบคุณทุกคนที่คอยสนับสนุนซัพพอตนักเขียนคนนี้นะคะ เยิฟ น้าา อย่าลืมกดติดตามไรท์ไว้ด้วยน้า เพื่อจะได้ไม่พลาดเรื่องต่อ ๆ ไปค่ะ

หัวใจสาวไหววูบเมื่อนึกขึ้นได้ว่าชายหนุ่มไม่ได้สวมใส่เครื่องป้องกัน เพราะฉะนั้นมันจึงเสี่ยงมากที่จะเกิดความผิดพลาด “ทำไม...จะเก็บไว้ให้ไอ้เชนมันแตกเหรอ ฝันไปเถอะ ร่องของเธอก็เคยโดนฉันแตกในมาแล้ว จะโดนอีกสักครั้งจะเป็นอะไรไป” ชายหนุ่มปัดมือน้อยๆ ที่พยายามผลักไส เขาออก ก่อนที่เขาจะรัวเร่งสะโพกสอบของตัวเองอย่างแรง แล้วทุกอย่างก็กำลังมาถึงปลายทางของความสุข

เป็นไปไม่ได้หรอก มู่หลานลอบถอนหายใจในอก ตราบใดที่นางยังคงถูกพันธนาการไว้ในกรงเล็บของปีศาจจอมเผด็จการผู้นี้... ตราบใดที่เขายังไม่ยอมปล่อยนางไป... คำว่า 'รักแท้' ก็เป็นเพียงภาพฝันลมๆ แล้งๆ ที่มิอาจเอื้อมถึง

เขาปฏิเสธที่จะยอมรับทุกสิ่งตรงหน้า เขาคิดว่าฉันรักเขามากขนาดนั้น รอคอยเขามาถึงเจ็ดปี จะเป็นไปได้ยังไงที่นึกจะไปก็ไป นึกจะแต่งงานก็แต่ง? นี่ต้องเป็นแผนการแก้แค้นที่ฉันวางแผนมาอย่างดีแน่ๆ เป็นการ "อาละวาด" ที่รุนแรงที่สุด

ว่าจบก็จับมือของเธอมาคว้าหมับเข้าไปที่แก่นกายของตนเอง มือเล็กพยายามจะหดหนีแต่ก็ถูกมือใหญ่ของเขารวบเอาไว้ ภาพที่เฉิงฟาหยางเห็นตอนนี้คืออรุณรักยืนหันหลังให้เขาแล้วเอื้อมมือมาจับแก่นกายใหญ่ของเขาเอาไว้โดยที่เขากำลังยืนซ้อนอยู่ด้านหลังของเธอและนิ้วใหญ่ของเขาก็เส ียบคารูสวาทของเธอไว้อย่างนั้น "ขยับมือสิ ขยับเหมือนที่ฉันทำ" พูดไม่ทันขาดคำเขาก็ค่อยๆ ขยับนิ้วใหญ่ของตัวเองเข้าออกรัวๆ รูสวาทเริ่มมีน้ำสีใสไหลซึมออกมาเมื่อโดนกระตุ้น

วราลีรู้ดีว่าอคินไม่ชอบพฤติกรรมเช่นนี้ เพราะฉะนั้นเธอจึงพยายามจะไม่แสดงมันออกมา คนรักอิสระอย่างเขาจะไม่ยอมให้ใครหรืออะไรมาผูกมัด เขาเคยพูดให้ได้ยินตอนคุยโทรศัพท์กับใครบางคนเมื่อสามปีก่อน แต่ถึงอย่างนั้นวราลีก็ไม่สามารถที่จะยับยั้งใจไม่ให้รู้สึกได้ หญิงสาวที่กำลั งลุ่มหลงในสิ่งที่คิดว่าเป็นความรักจะหักห้ามใจและปล่อยวางความยึดติดนี้ได้อย่างไรกัน แม้ภายนอกจะดูฉลาดสดใสและเข้มแข็ง แต่สุดท้ายเธอก็เป็นแค่หญิงสาวในวัยย่างสิบเก้าปีที่ไม่ได้เจนจัดในเรื่องเพศตรงข้ามเลย

“ท่านทำให้ข้ารู้ว่า พันธนาการไม่ใช่กรงขังเสมอไป มันอาจเป็นสายใยที่เชื่อมหัวใจสองดวงเข้าด้วยกัน หรืออาจจะเป็นความผูกพันในรูปแบบอื่น ๆ อย่างเช่น ความรักความผูกพันของพวกเรากับเด็ก ๆ กับพวกชาวบ้าน” เจิ้งหลินอวี่ยกมือขึ้นเกลี่ยหยดน้ำตาบนแก้มนาง เสียงทุ้มเอ่ยแผ่ว “ถูกต้องแล้ว รวมถ ึงสายใยความรักของเราด้วย และข้าจะไม่ปล่อยให้สายใยนี้ขาดลง ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม”

ช่องทางรักของเธอทันที "อื้อออ เชนทร์" มะนาวร้องครางออกมาทันทีเมื่อโดนเขาปรนเปรอทั้งข้างบนและข้างล่าง ราเชนทร์ยังคงวนนิ้วที่ช่องทางรักเธอไปมาส่วนปากก็ดูดเลียเต้าอวบแล้วขึ้นมาจูบปากเธอไม่หยุด จากนั้นก็ขยับเข่าเข้าไปใต้สะโพกบังคับให้ต้นขาเนียนแยกออกจากกันกว้างขึ้น ล ิ้นหน้าตวัดหยอกล้อกับลิ้นเธอดึงนิ้วออกจากช่องทางรักแล้วเปลี่ยนเป็นจับท่อนเอ็นขนาดใหญ่ของเขาถูไถที่รอยแยกสีแดงที่ตอนนี้เยิ้มไปด้วยน้ำเชื่อมสีใส