Novel & Cerita พันธนาการรักวิศวะไร้ใจ

ับวูบลงอย่างรวดเร็วแทนที่ด้วยความเย็นชาดุจน้ำแข็งใต้สมุทร “ความรัก... เป็นของเล่นของคนที่อยู่อย่างสุขสบายเพคะฝ่าบาท สำหรับคนที่มีเพียงชื่อที่ถูกตราหน้าว่าเป็นลูกกบฏอย่างหม่อมฉัน ความรักมันตายไปพร้อมกับบิดาในวันที่ท่านส่งเขาไปตายในแดนเนรเทศแล้ว” นางยิ้มเยาะใส่ตัวเอง “สิ่งท ี่เหลืออยู่ระหว่างเราตอนนี้ไม่ใช่ความรัก แต่มันคือ 'พันธนาการ' ท่านผูกมัดหม่อมฉันไว้ด้วยความแค้นที่แสนสาหัส และหม่อมฉันก็จะผูกมัดท่านไว้ด้วยโซ่ตรวนแห่งความรู้สึกผิด เราทั้งคู่จะติดอยู่ในกระดานที่บิดเบี้ยวนี้ไปจนวันตาย... รุกฆาตเพคะ ฝ่าบาท”

น้ำค้างเงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาผ่านม่านน้ำตา ความหวาดระแวงในแววตายังคงมีอยู่จาง ๆ แต่สิ่งที่ชัดเจนกว่าคือความเปราะบางของคนที่กำลังจะเป็นแม่ที่ต้องการที่พึ่งพิง วินาทีนี้... พันธนาการที่รัดตรึงร่างกายเธอได้ถูกปลดออกไปแล้ว แต่พันธนาการเส้นใหม่ที่ชื่อว่า ‘สายใยรัก’ ได้ถักทอขึ ้นมาผูกมัดหัวใจของคนทั้งสองเอาไว้อย่างแน่นหนา

พี่ใหญ่วิศวะไฟฟ้าสารภาพ “พี่เกือบจะรักแล้ว แต่ถูกจับได้ รถยางแบนทุกวัน ถ้ารักน้องผิงแล้วอันตรายรอบด้าน พี่ยอมเป็นองครักษ์แบบเดิมดีกว่า”

Set : Princess of Engineering 1 วิศวะรักเพื่อน (My heart) NC18+ พระผู้เป็นเจ้าครับ ช่วยฟังคำภาวนาของผมที ระยะเวลาต่อจากนี้ ขอให้ท่านช่วยปกป้องใจเธอคนนี้

หนิงอันลูบศีรษะสามีเบาๆ นางรู้ว่าความรักของเขาคือความยึดติดที่น่ากลัว แต่นางก็เต็มใจที่จะถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนแห่งความรักนี้ เพราะในท้องของนาง คือผลผลิตของความรักและความแค้น ที่จะผูกมัดเขากับนางไว้ด้วยกันจนวันตาย

แต่พี่ว้ากที่ว่าไม่ใช่แก๊งหนุ่มฮอตของสาขาวิศวกรรมอุตสาหการอย่างกลุ่มของพวกเขา เย็นนี้จึงมีเวลาว่างเพราะไม่มีนัดที่ไหน “พวกมึงอยากไปก็ไปกันดิ กูเจ็บขาอยู่ จะกลับไปนอน” นที หนุ่มวิศวะฯ ปีสาม ลูกชายเจ้าของโรงงานแปรรูปอาหารและโรงแรมชื่อดังในตัวเมือง ผู้มีเบ้าหน้าฟ้า ประทาน หล่อเหลากร้าวใจ ดวงตาคมมีเสน่ห์ สาวคนไหนเห็นก็ชื่นชอบและอยากครอบครองทั้งตัวและหัวใจ แต่ทว่าเขายังไม่เจอคนที่ถูกใจสักที ได้รีบเอ่ยปฏิเสธเพื่อนเพราะไม่สนใจ

เสียงที่เปล่งออกไปสั่นเครือและรวดร้าว ฉันไม่รู้ว่ามันส่งไปถึงใจหนาๆ ของริกกี้หรือเปล่า ฉันแค่รู้สึกเจ็บจนไม่สามารถทนเก็บมันเอาไว้ได้อีกต่อไป ฉันอยากหลุดพ้นจากริกกี้ อยากไปให้ไกลๆ ไม่อยากถูกเขาแตะเนื้อต้องตัวแม้แต่นิดเดียว แต่ยิ่งเกลียดเขาก็ยิ่งผูกมัดฉันแน่นขึ้นกว ่าเดิม พันธนาการที่โยงใยเราทั้งสองเข้าไว้ด้วยกันมันคืออะไร ทำไมเขาต้องคอยตามรังควานฉันไม่หยุดหย่อน ทั้งๆ ที่เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันสักนิด

“ไม่มีทาง ระบบของวิศวะทุกชิ้นมีความเสถียรสูง คุณต่างหากที่ชอบทำอะไรเกินจำเป็น จนระบบมันรับไม่ไหว” “เกินจำเป็นอะไร มันคือศิลปะ คือความสร้างสรรค์ คุณต่างหากที่เอาแต่ตัวเลขจนโลกไม่หมุนตามคุณแล้ว คุณมันตาแก่หัวโบราณ”

ร้ายเพราะรัก... หวงจนคลั่ง! วิศวะปีสามอย่าง 'ไบร์ท' ไม่เคยรู้จักคำว่า 'บังเอิญ' ในพจนานุกรมความรัก! "เมื่อล็อคเป้าหมายแล้ววิศวะเจ้าแผนการ อย่างผม... ไม่เคยพลาดเป้าหมาย"

พยักหน้าหงึก ๆ อย่างว่าง่าย มือเล็กจิกเล็บบนท่อนแขนแกร่งแน่นเพื่อข่มความเจ็บ เมื่อได้รับคำอนุญาตจากหญิงสาว ภูเมฆจึงบรรเลงบทรักอย่างดิบเถื่อน ใส่แท่งร้อนเข้าออกในกลีบดอกไม้แบบไม่ยั้ง กระทั่งกายแกร่งเกร็งกระตุกสองสามที ปลดปล่อยน้ำเชื้อใส่ตัวเธอ