พี่สาวคนสวยกับวิศวะหมาเด็ก Novelas e Histórias

เสียงหญิงสาวออกคำสั่งให้ลูกน้องไปตามสืบเรื่องของคนในรูป มันเป็นรูปของหญิงสาวในชุดนักศึกษาเจ้าของเสียงนั่งที่โซฟาด้วยท่าทางที่หยิ่งผยองเธอเป็นลูกสาวของยามาโตะหัวหน้าแก็งค์คู่อริกับแก็งค์ของพ่ออากิระ

“ไอ่เด็กโรคจิต” คนตัวเล็กใต้ร่างดุเสียงแข็ง พี่คนสวยในตอนนี้เหมือนลูกกวางน้อยที่กำลังจะโดนราชสีห์กลืนกิน ดวงตาคู่สวยสั่นไหวระริก ปากเล็กจิ้มลิ้มบวมเจ่อนิดๆ ใบหน้าสวยใสแดงระเรื่อเหมือนมะเขือเทศสุก ยิ่งทำให้หมาเด็กตัวโตอยากจะกินเธอไม่ให้เหลือเรี่ยวแรงเถียงเขาได้อ ีก

ชื่อนั่นทำให้อีกฝ่ายถึงกับขยายม่านตา พลันนึกถึงร่างหมาป่าตัวใหญ่ยักษ์สิ่งมีชีวิตที่สามารถกลืนมนุษย์ลงไปได้ทั้งตัว " เจ้าแห่งหมาป่าตนนั้นเหรอ " " ค่ะ เด็กคนนั้นอยู่ในฐานะภรรยาของเขา ฉันได้ยินเพื่อนร่วมคลาสของสเวนที่เป็นนักศึกษาสัตวแพทย์คุยกัน ดูเหมือนว่าตัวเธอ จะเป็นที่รู้จักในหมู่เผ่าพันธุ์พิเศษ อย่างจิ้งจอกและเงือกเป็นจำนวนมากที่ให้ความเคารพในฐานะนายหญิง "

ประจวบเหมาะกับที่หงุดหงิดทุนเดิมอยู่แล้ว ได้ระบายมันออกมาทางส้นตีนได้ก็คงดีไม่ใช่น้อย “เพื่อนกันไหมไอ้ สัตว์ หึงเพื่อ?” โซ่ก่นด่าธีร์ เพื่อนครับ ฟอนต์นี้นางฟ้าประจำกลุ่มเพื่อนวิศวะเลยนะ เพราะความน่ารักสดใสเป็นแสงส่องประกายประจำกลุ่ม พวกวิศวะเลยยกให้เป็นนางฟ้า เคียงบ่าเคียงไหล่วิศวะ ^^

มองภาพเด็กผู้หญิงอายุประมาณสิบขวบในชุดนักเรียน มีใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มที่ชวนทำให้โลกใบนี้สดใส กำลังยืนกอดคอเด็กผู้ชายอีกคนในชุดนักเรียนเช่นกัน เดาว่านั่นคงเป็นน้องชายมิรา เพราะหน้าตาคล้ายกัน “เสร็จแล้วค่ะ” เดินเข้าไปหาคุณคาร์มินที่กำลังดูรูปครอบครัวเธออย่างสนใจ “นั่น น้องชายกับแม่ของหนูเองค่ะ” “แล้วน้องชายเธออยู่ไหน”

สิ่งแรกที่สายตาดุดันมองเห็นคือร่างอรชรของสาวสวยตัวต้นเรื่องซึ่งก็คือดาราสาวคนเดียวกับที่ไอ้นิวชอบนักชอบหนา เธอเป็นหลานสาวของเฮียคิเรย์ ร่างเล็กนั้นนอนแผ่หลาเคลิบเคลิ้มไปกับแก้วน้ำเมาในมือซึ่งเหลืออยู่เกือบครึ่ง ศีรษะเอนซบหลังบนพนักโซฟา มีไอ้หน้าจืดคนหนึ่ งกำลังนวดขาเรียวขาวอย่างตั้งอกตั้งใจ มันตั้งใจนวดจนมือเกือบจะถึงโคนขาอ่อนด้านในอยู่แล้ว ไม่รู้เธอเมาหรือตั้งใจปล่อยให้มันรุ่มร่ามกับร่างกายตามอำเภอใจกันแน่ แต่เขาเห็นแล้วก็มีคำพูดหนึ่งผุดขึ้นมา

รุ่นพี่วิศวะอีกสองคนหัวเราะออกมา “เด็กคนนี้ติดหมูกระทะจริง ๆ ว่ะ” คนหนึ่งพูด อีกคนแซว “หรือจริง ๆ ติดพี่วิน” ต่อสำลัก “แค่ก ๆ ๆ!” หน้าแดงจนอยากหายตัววินเหลือบมองรุ่นพี่คนนั้นนิ่งๆ

หญิงสาวลุกจากเก้าอี้ เดินกรีดกรายเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าวิศวกรหนุ่มปลายนิ้วเรียวสวยกรีดไล้ไปตามสาบเสื้อเชิ้ตของเขาอย่างยั่วยวน “ป๊าบอกว่าวันนี้ให้คุณหยุดงาน แล้วพาดาวไปเที่ยวใช่ไหมคะ?” ดินแดนรวบเอวคอดกิ่วเข้ามากอดรัดจนร่างบางแนบชิดกับแผงอกกว้าง สูดดมกลิ่นน้ำหอมละมุนจาก ซอกคอขาวผ่อง

เพียงฝันเอ่ยถามแพรไหมเมื่อบรรยายกาศรอบ ๆ ดูเงียบเกินไป “ก็.....ฉันชอบพี่คนนึงนะ” “หื้ม....ใครเหรอ” “ก็พี่คอปเคอร์ไง ตอนอยู่มอหกก่อนจะเรียนจบพี่เขาไปนิเทศฉันก็ชอบพี่ เขาตั้งแต่ตอนนั้นเลย ตอนแรกจะเรียนวิศวะแต่ดูฉันสิเพิ่มขนาดนี้จะ เรียนคณะวิศวะได้ยังไง"

แก๊งบัญชีสาวสวย (ลิลลี่, แตงโม, ลูกพีช) และแก๊งวิศวะสุดโหด (คินทร์, เพลิง, นิก) มานั่งรวมตัวกันที่โต๊ะยาว ควันหมูทะฟุ้งกระจายไปทั่ว แต่สิ่งที่ฟุ้งยิ่งกว่าควันคือกลิ่นอายความหึงของคินทร์ "อ้าว ลิลลี่ กินเยอะๆ นะจ๊ะ เห็นเมื่อเช้าดูเพลียๆ" นิก หนุ่มวิศวะจอมกว นแกล้งตักหมูใส่จานลิลลี่ แกร๊ง!