พ่อเลี้ยงเดี่ยว Mga Nobela at Kwento

ข้าใจสัจธรรมนั้นดี การเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกขาดเหลืออะไร เธอไม่ได้มีความคิดอนุรักษ์นิยมอย่างการที่ต้องมีทั้งพ่อและแม่อยู่ร่วมกันในการดูแลชีวิตเด็กคนหนึ่ง ถ้าสุดท้ายชีวิตคู่ของเราจบลง การอยู่ด้วยกันเพื่อหวังจะเป็นครอบครัวที่สมบูรณ์ เนื้อแท้มันก็แค่การฝืน ทำตัวเป็นใครก็ตามที่ไม่ใช่ตนเอง

ชายวัยกลางคนทั้งสองเปลี่ยนจากกาแฟมาดื่มน้ำเปล่าเย็นๆ พวกเขาเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวมาตลอด ต่างก็รักและตามใจบุตรของตนอย่างมาก ลีโอมองพ่อของตนที่เริ่มจะเข้าใจอะไรอะไรแล้ว “แกเป็นลูกชายคนเดียวของฉัน...” ลีโอนิ่งและรอ พ่อเขายังพูดไม่จบ “ดี...ดี...ดี...ต้องแบบนี้สิไอ้ลูกชา

คำว่า ‘ลูก’ ทำให้ใบหน้างามของหญิงสาวหันขวับมามองเขาอย่างไม่พอใจ เขาบอกว่าโสดและอยากจีบเธอ นี่อะไรที่แท้ซุกลูกไว้อย่างนั้นหรือ “ตอนนี้พี่เป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยว” “แล้วแม่เด็กไปไหนแล้ว” “ไม่รู้เหมือนกัน ทิ้งลูกไว้” นทีเล่าด้วยใบหน้าเศร้าและรอบมองใบหน้าเธอไปด้วย “แล้วพี่มานี่ใค รเลี้ยง”

"ไม่เป็นไรค่ะเหล่ากง..เห็นม๊ะม๊าดูใจดีแบบนั้น..แต่..ก็มีมุมไม่ยอมคนอยู่..หนูเชื่อว่าเดี๋ยวม๊ะม๊าคงมีวิธีจัดการ" 'แน่ละ...เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว..เลี้ยงลูกคนเดียวมาเป็นสิบปี..ถ้าไม่แข็งแกร่งจริง..ครอบครัวคงพังไปนานแล้ว'

การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ไม่ต้องบรรยายให้เห็นภาพ แพรวนราก็พอจะเดาออก การเลี้ยงลูกด้วยสองมือของผู้หญิงตัวคนเดียว โดยที่รอบๆ ตัวพากันประณาม มันไม่ใช่เรื่องสนุก การพลาดพลั้งของผู้หญิงเป็นความผิดมหันต์ขนาดนั้นเชียวหรือ ผู้หญิงเสียเปรียบทุกประตู แถมยังต้องมาแบกรับผลพวงที่ก่อร

แม่เลี้ยงเดี่ยวที่เลี้ยงดูลูกสาวมาตามลำพังด้วยความยากลำบากกอดลูกสาวเอาไว้ เธอพยายามทำดีที่สุดแล้ว แต่มันคงยังไม่มากพอ ชายหญิงที่อยู่ใกล้ชิดกัน ในวัยที่กำลังอยากรู้อยากลอง ทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นมา

Single Dad คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว Writer : Aile'N ตอนที่ 19 "งั้น.. ฉันไปหาเพลงก่อนนะ มีอะไรจะใช้ก็เรียกแล้วกัน" อิงเอยพูดขึ้นหลังพ้นประตูบ้านหลังใหญ่เข้ามา เธอขอแยกกันตรงนี้เพื่อปล่อยให้เจ้าของบ้านไปเจอพ่อแม่ของเขา ซึ่งใครคนนั้นก็พยักหน้ารับอย่างง่ายๆ แล้วอุ้มอลันเดินต่อไปยังห้องนั่ง เล่น

พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 1 พูดถึงพ่อเลี้ยงความร้อนภาคเหนือที่กล่าวมานั้นจะเป็นที่มาของพ่อเลี้ยงภูตะวันมาให้ได้ยินอยู่บางส่วนและเป็นลูกเลี้ยงของพ่อเลี้ยงปุรเชษฐ์นั่นก็คือทายาทหนึ่งเดียวที่ปุรเชษฐ์มีอยู่เพราะลูกมีความสำคัญเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ผู้หญิงส่วนใ หญ่เป็นแพทย์หญิงด้วยเธอไม่ได้ต้องการต่อเครือข่ายธุรกิจของพ่อเลย

ที่เจแปนถามเพราะดูจากวันนี้แล้วดีแค่ไหนที่เขาบังเอิญผ่านมาเจอคนตัวเล็ก ถ้าเขาไม่มาเจอไม่รู้ว่าคนตัวเล็กจะหอบหิ้วทั้งของและยังมีลูกชายมาถึงห้องกี่โมง "ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว น้องซีนายไม่มีพ่อคะ และที่คุณคิดว่าฉันลำบากที่ต้องอยู่สองคนกับลูก ฉันบอกเลยนะคะว่าไม่ลำบากเลย

“แยกทางกันไปตั้งนานแล้วล่ะค่ะ หนูอยู่กับลูกแค่สองคน” แม้ไม่ใช่แม่เลี้ยงเดี่ยว แต่ซูซี่ก็เป็นอีกคนที่โตมากับแม่ ส่วนพ่อแท้ๆ ขาดการติดต่อไปเลยตั้งแต่ซูซี่เรียนอยู่ชั้นอนุบาล พ่อไปมีครอบครัวใหม่ มีแต่แม่ที่เลี้ยงดูซูซี่มาคนเดียวเพียงลำพัง ซูซี่รู้เห็นทุกอย่างว่า แม่ของตนนั้นลำบากแค่ไหนกว่าจะเลี้ยงลูกจนโตได้ ซูซี่จึงเห็นใจและอ่อนไหวกับผู้หญิงที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมาก