พ่อเลี้ยงเดี่ยว นิยาย & เรื่องราว

"ไม่เป็นไรค่ะเหล่ากง..เห็นม๊ะม๊าดูใจดีแบบนั้น..แต่..ก็มีมุมไม่ยอมคนอยู่..หนูเชื่อว่าเดี๋ยวม๊ะม๊าคงมีวิธีจัดการ" 'แน่ละ...เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว..เลี้ยงลูกคนเดียวมาเป็นสิบปี..ถ้าไม่แข็งแกร่งจริง..ครอบครัวคงพังไปนานแล้ว'

การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ไม่ต้องบรรยายให้เห็นภาพ แพรวนราก็พอจะเดาออก การเลี้ยงลูกด้วยสองมือของผู้หญิงตัวคนเดียว โดยที่รอบๆ ตัวพากันประณาม มันไม่ใช่เรื่องสนุก การพลาดพลั้งของผู้หญิงเป็นความผิดมหันต์ขนาดนั้นเชียวหรือ ผู้หญิงเสียเปรียบทุกประตู แถมยังต้องมาแบกรับผลพวงที่ก่อร

แม่เลี้ยงเดี่ยวที่เลี้ยงดูลูกสาวมาตามลำพังด้วยความยากลำบากกอดลูกสาวเอาไว้ เธอพยายามทำดีที่สุดแล้ว แต่มันคงยังไม่มากพอ ชายหญิงที่อยู่ใกล้ชิดกัน ในวัยที่กำลังอยากรู้อยากลอง ทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้นมา

Single Dad คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว Writer : Aile'N ตอนที่ 19 "งั้น.. ฉันไปหาเพลงก่อนนะ มีอะไรจะใช้ก็เรียกแล้วกัน" อิงเอยพูดขึ้นหลังพ้นประตูบ้านหลังใหญ่เข้ามา เธอขอแยกกันตรงนี้เพื่อปล่อยให้เจ้าของบ้านไปเจอพ่อแม่ของเขา ซึ่งใครคนนั้นก็พยักหน้ารับอย่างง่ายๆ แล้วอุ้มอลันเดินต่อไปยังห้องนั่ง เล่น

ฟาร์ริกซ์เป็นพี่ชายของเฟญ่าและมีตำแหน่งเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ถูกภรรยาทิ้งไปหลังจากที่คลอดลูกได้เพียงแค่ไม่กี่เดือน สาเหตุส่วนหนึ่งมาจากความไม่รู้จักพอ ปากแข็งและไม่รู้ใจตัวเอง พอมารู้ตัวอีกทีก็เป็นวันที่ทุกอย่างสายเกินไปเสียแล้ว “คุณพ่อ!!” น้องเฟิร์สที่เห็นคุณพ ่อเดินเข้ามาก็รีบลุกขึ้นและวิ่งไปหาคุณพ่อทันที

พ่อเลี้ยงภูตะวัน บทที่ 1 พูดถึงพ่อเลี้ยงความร้อนภาคเหนือที่กล่าวมานั้นจะเป็นที่มาของพ่อเลี้ยงภูตะวันมาให้ได้ยินอยู่บางส่วนและเป็นลูกเลี้ยงของพ่อเลี้ยงปุรเชษฐ์นั่นก็คือทายาทหนึ่งเดียวที่ปุรเชษฐ์มีอยู่เพราะลูกมีความสำคัญเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ผู้หญิงส่วนใ หญ่เป็นแพทย์หญิงด้วยเธอไม่ได้ต้องการต่อเครือข่ายธุรกิจของพ่อเลย

ที่เจแปนถามเพราะดูจากวันนี้แล้วดีแค่ไหนที่เขาบังเอิญผ่านมาเจอคนตัวเล็ก ถ้าเขาไม่มาเจอไม่รู้ว่าคนตัวเล็กจะหอบหิ้วทั้งของและยังมีลูกชายมาถึงห้องกี่โมง "ฉันเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว น้องซีนายไม่มีพ่อคะ และที่คุณคิดว่าฉันลำบากที่ต้องอยู่สองคนกับลูก ฉันบอกเลยนะคะว่าไม่ลำบากเลย

“แยกทางกันไปตั้งนานแล้วล่ะค่ะ หนูอยู่กับลูกแค่สองคน” แม้ไม่ใช่แม่เลี้ยงเดี่ยว แต่ซูซี่ก็เป็นอีกคนที่โตมากับแม่ ส่วนพ่อแท้ๆ ขาดการติดต่อไปเลยตั้งแต่ซูซี่เรียนอยู่ชั้นอนุบาล พ่อไปมีครอบครัวใหม่ มีแต่แม่ที่เลี้ยงดูซูซี่มาคนเดียวเพียงลำพัง ซูซี่รู้เห็นทุกอย่างว่า แม่ของตนนั้นลำบากแค่ไหนกว่าจะเลี้ยงลูกจนโตได้ ซูซี่จึงเห็นใจและอ่อนไหวกับผู้หญิงที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวมาก

“หยิกน่ะสิ พูดแบบนี้ทำไม พ่อคมเป็นคนดีและย่าก็เชื่อว่าเขาจะรักและดูแลหนูหยกได้ดีแน่ถ้าหมดย่าไป” “คุณย่าพูดอะไร นั่นแม่ของลูกผม ผมต้องการให้ลูกผมมีพ่อคนเดียวไม่ต้องการให้มีพ่อเลี้ยง”

วิว คุณเเม่เลี้ยงเดี่ยว สวย เก่ง ท่ามกลางชีวิตอันบัดซบ สิ่งเดียวที่เป็นเเสงสว่างให้อยากมีชีวิตต่อ คือลูกเท่านั้น ส่วนพ่อของลูกเธอไม่มีวันต้องการเด็ดขาด! "อย่าหลอนค่ะ ลูกอยู่ในท้องหนูไม่ได้อยู่ในลูกอัณฑะพี่ เพราะฉะนั้น อย่าสาระแนมาวุ่นวาย"