พ่อเลี้ยงเดี่ยว Novels & Stories

เธอมาแบล็กเมลคนอีกแล้วหรือไง ชื่อหนูดี แต่นิสัยไม่ดีเหมือนชื่อเลยนะ...

“แด๊ดดี้ชอบพี่ปูลมเหรอครับ” เทรย์ถามพ่อที่มองตามเทียนหอมเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นหลังจากที่เขาบอกว่าอยากกินขนมไทย “เปล่า,ทำไมเทรย์ถึงคิดว่าแด๊ดชอบพี่ปูลมละลูก” ธามไทถามลูกชายที่จู่ๆก็ถามเขาและสายตาของเขาก็อยู่ที่สะโพกกลมกลึงของเทียนหอม “เทรย์เห็นแด๊ดดี้ชอบมองพี่ปูลม” “ก็แค่มอง คนคุยกันก็ต้องมองกันสิลูก” “แล้วทำไมแด๊ดดี้ไม่มองคุณย่าเหมือนมองพี่ปูลมล่ะครับ” “ก็,เอ่อ..” ลูกหนอลูกถามแบบนี้แล้วพ่อจะตอบยังไงดีล่ะ “พี่ปูลมสวยและใจดีถ้าเทรย์โตเท่าแด๊ดดี้ เทรย์จะจีบพี่ปูลม” เด็กชายตัวน้อยบอกพ่อตามที่เขาคิด “สวยตรงไหน อกแบนยังกับไข่ดาว ก้นก็แฟบ เอวก็ไม่มี หน้าตาก็งั้นๆ..” ธามไทวิจารณ์เทียนหอมขณะที่เจ้าตัวถือถาดขนมไทยที่ลูกชายของเขาอยากกินเข้ามาพอดี “โหแด๊ดดี้ พี่ปูลมทั้งสวยทั้งเซ็กซี่นะครับ” “เซ็กส์เสื่อมน่ะสิ”

เธอหายตัวไปพร้อมตราบาปว่าหนีตามชายชู้ ทิ้งให้เขาเจ็บปวดและเลี้ยงลูกเพียงลำพัง เขารอวันที่จะได้แก้แค้น แต่เมื่อเธอกลับมาคนที่ร้องไห้และเจ็บที่สุด กลับเป็นหัวใจของเขาเอง

ทำไมเธอจึงกระสันอยากจะไปบ้านแฟนในวันเกิดนักล่ะ? เธอมีจุดประสงค์อะไรเหรอ...อารดา? โธ่เอ๊ยยัยทะลึ่ง! เธอคิดว่าความฝันมันจะเกิดขึ้นจริงอย่างนั้นเหรอ เธอหวังจะมีเซ็กส์กับพ่อของแฟนอย่างเร่าร้อนเหมือนอย่างในฝัน อยากดื่มด่ำกับรสชาติเซ็กส์ที่ฝันใฝ ฝันไปเถอะแม่คุ๊ณ...เพราะผู้ชายคนนั้นคงไม่มีวันกล้าเข้ามายุ่งกับแฟนสาวของลูกชายหรอก เขาไม่มีวันกล้าอึ๊บเธอเหมือนอย่างในฝัน แม้เขาจะเป็นคนเจ้าชู้มักมากอยากกามสักแค่ไหนก็ตาม “ใช่...ไม่มีทาง...เป็นไปได้”

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด เรื่องของความรักและความต้องการทางเพศก็ยากที่จะหักห้ามใจ แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อและเธอมีศักดิ์เป็นลูก จะพ่อเลี้ยงหรือพ่อเพื่อนก็ไม่ได้บั่นทอนความต้องการเพราะแค่มองตากันไฟสวาทก็ลามเข้าไปถึงใจ

เรือนร่างนี้เป็นของฉัน อย่าคิดที่จะให้ใครมาแตะต้องมัน เพราะถ้าไม่อย่างนั้น เธอรู้ดีว่าต้องเจอกับอะไร

​"ตลอดสิบปี... เขาคือ 'ผู้ปกครอง' ที่แสนเย็นชาแต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ ความยับยั้งชั่งใจ ที่แบกไว้ ราเมศกลับต้องใช้ความพยายามอย่ามากเพื่อไม่ให้เผลอขย้ำเด็กในปกครองของตัวเอง ​เมื่อ แพรวพรรณ ในวัยสิบแปดตัดสินใจเดิมพันด้วยความร้ายเดียงสา ยั่วยวนให้เสือจำศีลอย่างเขาตบะแตกเพื่อทำลายเส้นด้ายแห่งความเหมาะสมที่กั้นกลาง เสือที่เคยสงบนิ่งจึงถึงเวลาต้องเผยเขี้ยวเล็บ... ลากตัวเด็กดื้อกลับมาตีให้ตายคามือ ​"จำไว้แพรวพรรณ... เธอเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น"

นักวิทยาศาสตร์สาวทดลองเครื่องไทม์แมชชีน การทดลองผิดพลาด จาก 4 วัน กลายเป็น 40 ปี ทะลุมิติมาอยู่ในปี 1984 ก่อนตัวเองจะเกิดเสียอีก เมื่อหาทางกลับไปไม่ได้จึงจำใจต้องอยู่ที่นี่เพื่อรอปาฏิหาริย์ จับพลัดจับผลูได้มาเป็นพี่เลี้ยงเด็กแฝดของประธานหนุ่มพ่อม่ายเมียทิ้ง รับมือกับลูกว่ายากแล้ว รับมือกับคนพ่อยากยิ่งกว่า

เธอไม่เคยรู้ว่านิยายครึ่งเล่มที่เธออ่าน จะกลายเป็นทั้งชีวิตที่เหลือของเธอ อดีตคู่หมั้นทรยศ ชื่อเสียงถูกเหยียบย่ำ พ่อแม่ต้องอดมื้อกินมื้อ น้องชายต้องออกจากโรงเรียน สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอต้องลุกขึ้นสู้อีกครั้ง