พ่อเลี้ยงเดี่ยว Novels & Stories

ราชันอุทานอย่างเหลือเชื่อว่าจะมีคนใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้ ทั้งเรียน ทั้งเลี้ยงลูก ทั้งทำงานมีกันแค่2แม่ลูก " เยอะแยะไป เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ต้องต่อสู้กับปัญหาทุกอย่างคนเดียว " เตชินท์พูด

แม่อุ๊จัดแจงผละขอตัวไปเตรียมอาหารเย็นให้คุณหนู ก่อนเดินออกไปยังเหลือบมองดวงหน้าซีดเซียวของคุณหนูด้วยความเวทนา แม่ของคุณหนูมาด่วนจากไปตั้งแต่เด็กทิ้งให้เธอเผชิญชะตากรรมเพียงลำพัง มีพ่อก็เหมือนไม่มี พ่อเลี้ยงตาไม่เคยสนใจใยดีลูกสาวคนนี้ทิ้งเธอไว้ให้อยู่ที่ไร่เ ดือนฉาย แล้วย้ายตัวเองไปอยู่ในเมืองพร้อมกับเมียใหม่ นี่เธอยังไม่ทันได้เล่าเรื่องเมียใหม่พ่อเลี้ยงตามาขอรื้อค้นบ้านเพื่อหาทรัพย์สมบัติ เพราะพ่อเลี้ยงตาเหลือแต่เปลือกและทิ้งหนี้ไว้ให้ก้อนโต

เลี้ยงไม่ได้ กลัวลูกที่ขาดฟีโรโมนพ่อหล่อเลี้ยงจะพิการแล้วพอผมแก่หรือตายไปใครจะดูแลลูกต่อ กลัวลูกป่วยไม่แข็งแรง ไหนจะค่ากินอยู่ค่าเล่าเรียน แม่เลี้ยงเดี่ยวมันลำบาก ทำไมผมรู้ก็ผมกำพร้าน่ะสิ ไร้พ่อแม่มาคอยอุปถัมน์คำชู ได้ทุน หาเงินเรียนเองใช้เองตลอดถึงได้รู้คุณค่าของ เงินและอยากเก็บเงินไว้มาก ๆ การมีลูกสร้างครอบครัวก็ใช้เงิน ไม่มีอะไรรับประกันว่าเราจะรวยหรือหาสามีรวยได้ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนเท่านั้น

ครั้นจะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว เธอยอมรับว่าตนไม่มีความสามารถพอ ลำพังเงินเดือนของตนเองใช้เดือนชนเดือนก็ยังแทบชักหน้าไม่ถึงหลัง ไหนจะค่าบัตรเครดิต และผ่อนสินเชื่ออีกมากมาย หากเธอต้องเลี้ยงลูกคนเดียวมีหวังคงได้อดตายกันทั้งแม่ทั้งลูก เพราะฉะนั้น ต่อตระการจึงเป็นคำตอบที่ดีที่สุ

“จะมีแม่ดี ๆ ที่ไหนจะทิ้งให้ลูกไม่มีแม่และอยู่กับพ่อตามลำพังล่ะ ถูกไหม?” “และตาวีก็คงไม่ชอบใจเท่าไร ที่เขาต้องกลายเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวแน่ ๆ

ฉันเองเคยเป็นคนโหยหาความรักและอยากมีครอบครัวเพราะฉันขาดมาตลอด บอกแล้วว่าไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่เจ็บปวดและมีรอยร้าว มีแผลเป็นจากการกระทำของพ่อ พ่อเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ไม่ดีเลยนะ พ่อให้เงินพวกเรา และคิดว่าพวกเราจะพอแต่มันไม่ใช่ มันน่าตลกดีที่เตอิจฉาความร่ำรวยของฉัน โ ดยที่เขาไม่รู้อะไรเลย และในขณะเดียวกันฉันก็อิจฉาครอบครัวที่อบอุ่นของเตเหมือนกัน

“การโตมาแบบพ่อเลี้ยงเดี่ยวแม่เลี้ยงเดี่ยว มันไม่ได้ดีเลยเว้ย ฉันที่เจอแบบนั้น ไม่ได้รู้สึกพอใจเลย คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าโอเคไม่ขาด แต่ฉัน... ฉันขาด ฉันขาดแม่ ฉันขาดพ่อที่ไม่เลี้ยงดู ไม่ดูแลเอาใจใส่ ย่าที่เลี้ยงก็ไม่ได้รักฉัน สิ่งเดียวที่ฉันมีก็คือรวินท์ฝาแฝดของฉัน เราต่า งเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดให้กันและกัน ถ้าไม่มีรวินท์ ฉันคงอยู่มาไม่ถึงทุกวันนี้” “แกอย่าตัดพ้อขนาดนั้นสิบัว แกยังมีฉัน มีไอยา เราเป็นครอบครัวกันได้นะ” เอลลี่ยื่นมือมากุมมือฉัน “อยากเอาออกเหรอ” ไอยาถามเสียงเรียบ ใบหน้าเธอเรียบนิ่ง

เฟยเถา “ ชื่อไพเราะเชียวหนา “ ทันใดนั้นชาวบ้ายบางกลุ่มอยากเข้ามาดูทารกทั้งห้าเลยขอร้องเฟยเถาอยู่หน้าประตู เฟยเถามองหน้าซูซ่าน ซูซ่านก็พยักหน้าตอบ นางจึงเดินไปเปิดประตูให้ชาวบ้านเข้ามา แต่ห้ามเข้าใกล้มากเพราะเด็กทั้งห้าไม่คุ้นชิน ชาวบ้าน “ อาซูซ่าน เจ้าคลอดลูกตั้งแฝดห้า นี่ถือว่าเป็นลางดี “ ทุกคนต่างมาร่วมยินดีแต่มีหนึ่งในเสียงนั้นพูดแทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “ลูกไม่มีพ่อ ไม่รู้ว่าพ่อเป็นใคร “

อึ้งไปหลายวิเลยล่ะ “เซอร์ไพรซ์สุดๆเลย ผู้ชายคนนั้นที่ซื้อภาพสุดท้ายของพ่อไปน่ะเหรอ เพิ่งเจอกันไม่นานเอง มันเร็วไปรึเปล่าแม่” สายตาของแม่เปล่งประกายสุดๆ “ไม่เร็วไปหรอก ช้าไปด้วยซ้ำ เขาดีมาก ต่อไปเขาคือพ่อเลี้ยงของแก ..แกรีบเก็บกระเป๋าเลย พรุ่งนี้เราจะย้ายไปอยู ่บ้านเขา”

เขากล่าวเตือนสติ “ไม่ใช่มีแค่เมลนะที่ท้องแล้วไม่มีพ่อ มีแม่เลี้ยงเดี่ยวอีกตั้งเยอะแยะที่เลี้ยงลูกได้ดีโดยไม่ต้องมีผู้ชาย การเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องน่าอายเลยสักนิด”