มาเฟีย

สามีมาเฟียของฉัน อเลสซิโอ กำลังมีความสัมพันธ์ลับกับโซเฟีย น้องสาวต่างแม่ของเขา ในรถ ห้องทำงาน ห้องน้ำ แม้แต่บนโต๊ะอาหาร พวกเขาทิ้งร่องรอยความสัมพันธ์สกปรกไว้แทบทุกที่ “โซเฟีย ไม่ต้องกังวล พอฉันสร้างความมั่นคงของตำแหน่งในตระกูลได้เมื่อไหร่ ฉันจะมอบทุกอย่างให้เธอ” “แบลร์… เธอก็เป็นแค่เครื่องมือที่ฉันใช้รักษาอำนาจของตำแหน่งฉันเท่านั้น” ตลอดแปดปีของการแต่งงาน เขาเคยกระซิบถ้อยคำหวานที่สุดในโลกให้ฉันฟัง แต่ตอนนี้ ความภักดีของเขาไร้ค่าโดยสิ้นเชิง ฉันไม่ได้ร้องไห้ และไม่ได้โวยวาย ฉันเลือกทำข้อตกลงในตลาดมืดแทน อีกสองสัปดาห์ แบลร์ เกรโก จะหายไปจากโลกนี้ตลอดกาล

ครอบครัวรอสซีมีกฎอยู่ข้อหนึ่ง หากคุณต้องการจะก้าวขึ้นเป็นนายหญิงมาเฟียคนต่อไป คุณต้องพิสูจน์ตัวเองให้ได้ นั่นคือการหาเงินให้ได้สามร้อยล้านดอลลาร์ ซึ่งต้องเป็นเงินสะอาด ภายในเวลาแค่ปีเดียว โดยต้องทำด้วยตัวเองทั้งหมด ห้ามพึ่งพาความช่วยเหลือจากครอบครัวเด็ดขาด ฉันใช้เวลาถึงสิบปีพยายามทำให้สำเร็จเพื่อวินเซนต์ ฉันปลุกปั้นบริษัทถึงสิบแห่งขึ้นมาจากศูนย์ด้วยสองมือของตัวเอง แต่ทุกครั้ง พอฉันกำลังจะก้าวข้ามเส้นชัย ก็มักจะมีเรื่องผิดพลาดเกิดขึ้นเสมอ ทุกสิ่งทุกอย่าง... พังทลายลงมาต่อหน้าต่อตา จนกระทั่งปีนี้ ในที่สุดฉันก็ทำสำเร็จ ฉันวิ่งไปที่ห้องทำงานของเขา ในมือถือรายงานการตรวจสอบบัญชีเอาไว้แน่น หัวใจเต้นโครมครามอยู่ในอก ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็คือผู้ชนะ แต่เปล่าเลย... ฉันกลับได้รู้ความจริงว่าชีวิตที่ผ่านมาทั้งหมดของฉันมันคือเรื่องหลอกลวง เขายกอาณาจักรทั้งหมดที่ฉันสร้างมากับมือให้กับเอวา—ลูกนอกสมรสของพ่อฉัน ทั้งหมดก็แค่เพราะข้ออ้างที่ว่าหล่อนเคยช่วยชีวิตเขาไว้ครั้งหนึ่ง และเขาต้องการดันให้หล่อนขึ้นเป็นนายหญิงตัวจริง ฉันพอแล้ว ฉันถอดใจจากเขา และทิ้งความฝันของครอบครัวที่หวังจะผงาดขึ้นมายิ่งใหญ่ไปพร้อมกับเขา จากนั้นฉันก็ยกหูโทรศัพท์ขึ้น และต่อสายตรงถึงแก๊งมาฟีย ที่ชิคาโก "ข้อเสนอแต่งงานของคุณน่ะ" ฉันกรอกเสียงลงไป "ฉันตกลง"

ไปซื้อขนมอยู่ดีๆ ดันได้ผัวเป็นเจ้าพ่อมาเฟียซะงั้น!! เธอกับเขาการพบกันที่ไม่ปกติ นำพาให้เกิดเรื่องราวความรักขึ้น จากมาเฟียสายโหดสู่ผัวคลั่งรักสายเปย์

หนึ่งล้านบาทกับเวลาหนึ่งเดือนจากนั้นทุกอย่างก็จบ เงื่อนไขง่ายๆ ที่ใครก็อยากจะได้รับ และมนต์มีนาก็ผู้คนโชคดีคนนั้น เธอคิดว่าทุกอย่างจบ แต่เขาก็กลับมาหาเธออีกครั้งครั้งด้วยเงินที่เยอะกว่าเดิม แต่มนต์มีนาไม่ต้องการเงินอีกแล้วเธอต้องการแค่ใจ ใจต้องแลกด้วยใจแล้วเขาจะกล้าแลกกับเธอไหม

"คุณไม่ได้รักฉันคุณก็แค่มีฉันไว้ระบายก็เท่านั้น" กี่ครั้งกับคำลวงที่เขาใช้กับเธอให้ตายใจสุดท้ายเธอก็เป็นได้เเค่ที่ระบายของเขา × ไม่นอกกาย × ไม่นอกใจ อิงเอย&คุณสิงห์

เพราะสายเลือดไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้ แต่เขาจะเลือกที่จะปฏิเสธหรือยอมรับมัน! แอรอน ทายาทอันดับสองของ Lone walk Pack จะทำอย่างไรเมื่อหนึ่งในสองทางเลือกนั้น กลับเป็นสิ่งที่ใครบางคนตามหา

"แผลเป็นกลางแผ่นหลัง คือสัญลักษณ์แห่งการปกป้อง" "จดหมายเปื้อนเลือด คือจุดจบของความผูกพัน" เป็นเวลาถึง 4 ปีเต็ม ที่ 'เลดี้ลูซี่ แห่งราชรัฐเมอร์เวล' ดีไซเนอร์อัญมณีชื่อดังระดับโลก เลือกที่จะหันหลังให้กับอดีตและขังตัวเองไว้ในหอคอยน้ำแข็ง เธอหนีหน้าผู้ชายที่เธอรักที่สุด เพียงเพราะความเชื่อฝังใจว่า เธอคือตัวซวยที่นำพาความตายมาสู่เขา แต่สำหรับ 'คอสมอส เอร์นานเดซ' ทายาทมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของฉายา 'วิศวกรการแพทย์หน้าหยก' การถูกทอดทิ้งโดยไร้คำร่ำลา ได้เปลี่ยนองครักษ์ผู้แสนดีให้กลายเป็นซาตานไร้หัวใจ เขาซ่อนบาดแผลไว้ใต้คราบเพลย์บอยจอมเสเพล ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าเพื่อประชดรัก แต่ในใจกลับเฝ้ารอคอย วันที่กวางน้อยจะหลงเข้ามาในกรงเล็บราชสีห์อีกครั้ง และโชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อวงการแฟชั่นและอัญมณีดึงดูดให้พวกเขากลับมาเผชิญหน้ากัน เธอพยายามหนี...แต่เขากลับไล่ต้อน เธอพยายามผลักไส...แต่เขากลับใช้ร่างกายตัวเองรับคมมีดเพื่อปกป้องเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

ดินแดน ที่เป็นเหมือนคำจำกัดความ ขอบเขตของความเจ็บปวดสำหรับหญิงสาวที่แสนอ่อนหวานอย่างพาเพลิน เขาคือรักเดียวสำหรับเธอ แต่เพราะความแข็งกร้าวที่เขามี มันสร้างกำแพงสูงขึ้นเพื่อกั้นเธอเอาไว้แบบไร้เหตุผล

“เธอเป็นใครถึงคิดจะมาขายตัวให้ฉัน!? ฉันไม่ชอบกินของเก่า ของมือสอง หรือของที่ถูกใช้งานมาแล้วหรอกนะ มันสกปรก!!”

"คุณเชื่อเรื่องความรักไหมคะ" สาวสวยที่นั่งอยู่บนตักตวัดมือเรียวโอบรัดต้นคอของชายที่เพิ่งเคยเจอกันเป็นครั้งแรก "เชื่อ" ดวงตาคมละจากลูกน้องและกลุ่มเพื่อน พื่อมองใบหน้าสวยหวานที่อยู่ใกล้แค่ลมหายใจเข้าออก "คุณลองบอกรักฉันหน่อยสิคะ" "ผมรักคุณ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างเชื่อฟัง "เย้..ฉันชนะแล้ว" ทันใดนั้นหญิงสาวร่างระหงก็พยายามลุกขึ้น เพราะเธอได้สิ่งที่ต้องการจากผู้ชายคนนี้แล้ว แต่เขาจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ. "ทำแบบนี้มันไม่ดีมั้งคะนี่ห้องทำงานนะคะ" ออมสินมองไปทั่วๆ ห้องเพื่อมองหาอะไรบางอย่าง เพราะในห้องทำงานของพ่อเธอก็มี "ที่นี่ไม่มีกล้องวงจรปิดไม่ต้องกลัวหรอก" ไอ้บ้านี่มันเหมือนอ่านความคิดเราออกทุกอย่างเลย หรือจะยอมแพ้ดีแต่ถ้าแพ้คราวนี้ต้องโดนเมญ่าถลุงหนักแน่เลย "อุ๊ยเสี่ยคะ ใจเย็นหน่อยสิคะ" หญิงสาวต้องรีบเอนตัวหลบเพราะอีกฝ่ายโน้มใบหน้าเข้ามาหวังจะไซ้ซอกคอ "บอกความจริงมาว่าพวกเธอทำอะไร"เขาขยับออกแล้วก็เดินอ้อมไปนั่งลงเก้าอี้ทำงานแบบหมดอารมณ์ ห้องนี้เป็นห้องทำงานของเจ้าเวหา เขาเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง บางทีก็ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขา