มาเฟีย นิยาย & เรื่องราว

ลีโอ ลีโอเนล โอลิเวอร์ อายุ21ปี ลูกเสี้ยวเยอรมันจีน เขาเป็นทายาทมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในมาเก๊าและฮ่องกง แต่กลับต้องมาเรียนในเมืองไทยเพราะถูกคนของศัตรูปองร้าย เขาจึงต้องปิดบังตัวตนที่แท้จริงไว้ ตอนกลางวันเขาจะทำตัวเป็นเด็กเนิร์ดอยู่ในมหาลัยเพื่อไม่ให้มีใครสนใจ แต่พอกลางคืนเขาก็กลายเป็นเสือที่จ้องขย้ำเหยื่อ แต่ยัยร้อยศพคิดอยากจะลองดีนัก เขาก็จะสนองให้ แพร นลิน ศรีสมบัติ อายุ 20 ปี ลูกสาวเจ้าโรงแรมในเมืองพัทยา เธอเป็นนักศึกษาปี2 เธอพบกับฝรั่งหน้าหล่อที่ย้ายมาเรียนกะทันหัน แต่นายนั่นกับไม่ยอมสนใจเธอเหมือนผู้ชายคนอื่นเธอจึงต้องงัดสาระพัดวิธีที่จะทำให้เขามาสยบแทบเท้าเธอให้ได้ แต่แล้วสิ่งที่เขาฝากไว้คือทายาทตัวน้อยๆต่างหาก

เพราะตกงานจากบริษัทเก่า ทำให้เธอต้องดิ้นรนหางานใหม่เพื่อเร่งหาเงินมารักษามารดา แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่า เจ้านายคนใหม่จะยื่นข้อเสนอที่เธอไม่มีทางปฏิเสธได้

อะไรของคุณเนี้ย!!! เราไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันจะทำอะไร ไปไหน มันก็เรื่องของฉัน ปล่อยนะปล่อยอิตาบ้า!!! .....นี่!!! ผมขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย "อย่าทำมาอวดดีกับผม...ทั้งที่....ไม่มีอะไรให้อวด

"เอามันไปขัง ฉันจะเป็นคนทรมานมันเอง ไม่พูด ก็เตรียมตัวเป็นศพได้เลย" "ต่อให้แกทรมานฉันจนตาย ฉันก็ไม่รู้เรื่อง"

“งานมันไม่ยุ่งหรอกคุณ ผมว่ามันติดผู้หญิงมากกว่าวัน ๆ เอาแต่คลุกอยู่กับผู้หญิง “ทอลสันโพล่งเสียงแข็ง เขารู้ความเคลื่อนไหวของลูกชายมาตลอด “ถึงผมจะเป็นอย่างที่พ่อว่าแต่ผมก็ทำงาน!” “หึ! อย่าให้พลาดท่าเหมือนสามปีก่อนก็แล้วกัน ติดผู้หญิงจนเกือบเสียงาน ถ้าฉันไม่ตามสืบเรื่องผู้หญิงคนนั้นป่านนี้แกพ่ายให้ศัตรูไปนานแล้ว!!” พรึบ ! “พ่อหยุดพูดเรื่องนี้ได้ไหม!!! “แพททริคพรวดพราดลุกขึ้นตวาดลั่นด้วยความโมโห เจอหน้าผู้เป็นพ่อทีไรมักจะพูดเรื่องที่เขาไม่อยากจำ และ ต้องการลืมมันให้สนิทใจอย่างนี้ทุกที “ใจเย็น ๆ ก่อนลูก” “ผมขอโทษครับแม่..ผมขอตัว! “แพททริคทิ้งท้ายแค่นั้น ก่อนจะหันหลังเดินออกไปทันที ใบหน้าคมคายฉายสีแดงซ่านเต็มไปด้วยอารมณ์เดือดดาล ยามที่นึกถึงเรื่องราวเก่า ๆ ทีไรความต่ำต้อย และ ความน่าสมเพชที่ฝังใจมานาน เป็นสิ่งที่ไม่อาจขจัดออกไปได้ง่าย ๆ ผุดขึ้นมาในโซนความคิดทันที คล้ายกับถูกตอกย้ำให้จมดินจนหาทางออกไม่เจอ

มื่อ 'แม่เสือ' อย่างน้ำริน อยากเปลี่ยนจากนักล่าเป็นถูกล่า เธอจึงสมัคร RED CLUB เพื่อต้องการหาคนมาปกครอง...“อย่ามองฉันแบบนั้น ฉันแค่อยากลองโดนล่าบ้าง ลองเจออะไรที่ไม่เคยเจอ มันน่าจะตื่นเต้นดีออกว่าปะ” . ใครบอกว่าเกมรักครั้งนี้ต้องมีคนแพ้? เฮียกัณฑ์ คนที่ทั้งหล่อ รวย และใหญ่ที่สุดในจักรวาล น้ำริน คนที่ปากบอกไม่ชอบ แต่หัวใจกับเต้นรัวทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ จากกเกมท้าทายเล็ก ๆ กลายเป็นศึกที่มีหัวใจเป็นเดิมพัน และในสนามนี้ อาจไม่ใช่แค่เขาที่ล่าเธอ...แต่อาจเป็นเธอที่ยอมให้เขาล่าโดยสมัครใจ

เธอถูกส่งมาขัดดอกแทนเงินกู้ที่พ่อเลี้ยงของเธอกู้มา ทว่าชายเจ้าของเงินกูนั้นดันเป็นผู้มีอิทธิพล แถม เธอยังตกอยู่ในสถานะ นางบำเรอ!

ตอนที่ฉันตั้งท้องได้สามเดือน รูบี้...ผู้หญิงคนที่สามีระดับหัวหน้ามาเฟียของฉันเรียกว่า 'น้องสาวบุญธรรม' ก็มาปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้าน หน้าท้องที่นูนเด่นของเธอเป็นสิ่งที่ไม่อาจมองข้ามไปได้ "นายหญิง ในเมื่อฉันใกล้จะคลอดแล้ว ฉันเลยคิดว่าคุณควรจะรู้เอาไว้... ว่าทายาทของหัวหน้ามาเฟียอยู่ในท้องของฉันนี่" เธอกางหลักฐานทุกอย่างลงตรงหน้าฉัน ทั้งภาพถ่ายแสดงความใกล้ชิดระหว่างเธอกับเคเลบ บันทึกการโอนเงินรายสัปดาห์ที่เขาส่งให้เธอ หรือแม้กระทั่งโฉนดคฤหาสน์หรู วันที่ที่เก่าแก่ที่สุดในหลักฐานพวกนั้นย้อนกลับไปถึงตอนที่ฉันสูญเสียลูกคนแรกไป ตอนที่หมอบอกกับฉันว่ามันคงเป็นเรื่องยากที่ฉันจะตั้งท้องได้อีกครั้ง ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันต้องอดทนต่อสู้กับการทำเด็กหลอดแก้ว พยายามอย่างสุดชีวิตที่จะอุ้มท้องลูกของเราอีกสักครั้ง ในขณะที่เขากลับไปสำมะเลเทเมาอยู่กับยัยน้องสาวบุญธรรมคนนี้ เอาเถอะ ถ้าเคเลบอยากได้ผู้หญิงคนอื่นมากนัก เขาก็เอาเธอไปเลยแล้วกัน ยังไงฉันก็ไม่มีความตั้งใจที่จะอยู่ต่ออยู่แล้ว เพราะฉันน่ะ วางแผนที่จะจากไปตั้งนานแล้ว

รักครั้งนี้เขาเสนอข้อแลกเปลี่ยนเพื่อให้ได้เธอมา และรักครั้งนี้เขาก็เจ็บปวดไปมากเหมือนกันเมื่อต้องเสียเธอไป

"สุขสันต์วันเกิดนะคะ" เพล้ง! "อยากให้รันไปจากคุณมากเลยเหรอ" เสียงหวานถามด้วยแววตาแสดงออกมาถึงความเจ็บปวด เธอถามมาเฟียหน้าหล่ออย่างตัดพ้อไปกับความใจร้ายไม่เห็นค่าจากเขา "ใช่ ช่วยออกไปจากชีวิตฉันสักที"