มาเฟียเถื่อนคลั่งรัก Novels & Stories

EP32 - กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย 2 (กะตัญ) มาเฟียหนุ่มนั่งอมยิ้มดูลูกทั้งสองกำลังเถียงกัน มันกลับเป็นภาพที่ดูน่ารักอย่างบอกไม่ถูก

มาเฟียคนหน้าตึงคนนั้นพูด ฉันละอยากจะข่วนหน้าให้หน้าพัง “คุณอย่ามาปรักปรำฉัน” “เดี๋ยวก็รู้” “คุณพูดเรื่องของคุณมาเลยดีกว่า ฉันจะได้รีบๆ กลับ” ยาหยีพูดอย่างไม่สบอารมณ์

อ่อนเหลือบเทาสะท้อนเงาแสงไฟ รูปหน้าหล่อเหลาละมุน ร่างสูงเพรียวบางแต่อกแน่นเพราะกระดุมที่ถูกเปิดออก 3 เม็ดนั้น เรียกสายตาจากลูกค้าสาวๆ ได้ดีทีเดียว รอยยิ้มร้ายปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาของเจเดน มาเฟียหนุ่มที่ตั้งใจมาเพื่อเหตุผลบางอย่าง วันนี้เขาจะต้องคิดบัญชีกับมันทั้งต้นท ั้งดอกเพื่อแก้แค้นให้น้องสาวสุดที่รักของเขา

ป๊าพยายามอธิบายให้กับภรรยาที่รักฟังอย่างใจเย็น “แต่...” “ไม่มีแต่ที่รัก” ฉันมองพวกเขาคุยกันก็อดตกใจไม่ได้ นี่ฉันกำลังถูกล้อมรอบด้วยมาเฟียเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องแบบนี้จะมีอยู่จริงจนกระทั่งฉันได้เข้ามาสัมผัสมันด้วยตัวของฉันเอง

“พริ้งรู้มาตลอดว่าพี่เลว แต่พริ้งไม่คิด… ว่าพี่จะเลวได้มากขนาดนี้” ที่ผ่านมาเธอประเมินค่าความเป็นคนของเขาสูงเกินไป ความร้ายกาจของโรมไม่เคยสิ้นสุด เขาใจร้ายกับทุกคนที่ขัดขวางความต้องการของเขา “เดี๋ยวจะเลวให้มากกว่านี้อีก” นอกจากไม่สำนึก แววตาของโรมยังอัดแน่นไปด้วยแรงอาฆาต พริ้งพลอยส่ายหน้าผิดหวัง รู้สึกขยะแขยงผู้ชายน่ารังเกียจจนกระทั่งไม่อยากหายใจร่วมกับเขาแม้แต่วินาทีเดียว “ถ้าขาของพริ้งก้าวลงจากเตียงเมื่อไร สาบานว่าจะไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันอีกเลย”

ดื้อเรียกพี่ เฮริครู้สึกแปลกใจว่าเหตุใดผู้หญิงคนนี้ทำให้จิตใต้สำนึกบางอย่างโผล่ขึ้นมายอมทั้งที่ไม่น่าจะยอมให้ใครเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของมาเฟียเลือดร้อนอย่างเฮริคได้. เมื่อตาจ้องตาโดยไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะจ้องตอบ รติกาลจึงเสผันมองไปทางอื่น ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าผู้ชายค นนี้มีแฟนสวยและเร้าใจมากแค่ไหน...หากเทียบกับเธอ สาวบ้านนอก ไม่ได้สักเศษเสี้ยวของแม่สาวไฮโซที่ทำให้ ชายหนุ่มตาสีฟ้าเกือบกลายเป็นหมาบ้า

ไม่แน่ใจสักนิด ลูกหนี้ผีพนันแต่ละคนเหลี่ยมจัดทั้งนั้น น่าจะสร้างความประสาทเสียให้ซานิมากเลยล่ะ น่าเสียดายที่โผล่มาถึงที่นี่แต่เข้าไปหาไม่ได้เพราะเมียกำลังคลั่ง ซึ่งไอ้เฟิงที่เพิ่งหายดีจะไม่เอาตัวเองไปเจ็บตัวอีก รอบนี้ขอตีเนียนเป็นหมาเชื่องนอนกอดไปนาน ๆ ก่อนแล้ว กัน เอาไว้ถ้าเมียไม่น่ารักเมื่อไหร่ค่อยเลิกเชื่อง

เตียงนอนไม้ราคาแพงที่สั่นคลอนโยกย้ายไปตามแรงอารมณ์ดิบ อาเธอร์โหมสะโพกเข้าใส่ไม่ยั้ง ละเลงบทรักอันป่าเถื่อนสั่งสอนให้คนใต้ร่างให้รับรู้ว่าใครคือผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่าในเกมนี้ ยิ่งใบหน้าหวานส่ายไปมาจนเส้นผมกระจายเต็มหมอน ยิ่งหยาดน้ำตาเม็ดโตร่วงเผาะลงไม่ขาดสาย ไฟราคะในก ายมาเฟียหนุ่มยิ่งโหมกระพือจนฉุดไม่อยู่

มาเฟียหนุ่มเชิดหน้าเปล่งเสียงคำรามออกมาด้วยความเสียวซ่านใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำเลือดลมในกายสูบฉีดจนแทบคลั่ง "อ๊าส์!ถ้าทำช้าฉันจะกระแทกเองแล้วนะ" จังหวะกระแทกกระทั้นที่ช้าเนิบนาบทำเอามาเฟียหนุ่มหงุดหงิดไม่น้อยมือหนาจับสะโพกเล็กไว้มั่นก่อนจะถาโถมแรงกายสวนขึ้นมาไม่ยั้ งตามอารมณ์ของผู้ชายดิบเถื่อนคลั่งไคล้ความรุนแรง "ไม่ทันใจ" ปึก! ปึก! ปึก! มือหนาจับสะโพกมนกระแทกกระทั้นลงมาอย่างหนักหน่วงแก่นกายใหญ่สวนเด้งขึ้นมาครูดเข้ากับผนังมดลูกอย่างบ้าคลั่งทำเอาเด็กสาวจุกในท้องน้อยจนส่งเสียงร้องไม่ออก

ร่างเล็กที่โยกคลอนไร้สติราวกับไร้ชีวิต แต่ปรเมศวร์ยังคงกระหน่ำความโหยหาเพื่อดับกระหาย เขาซุกใบหน้าเข้าหาอกอวบ ขบกัดเนื้อนุ่มหยุ่นตามอารมณ์รักที่ยังค้างคา “อืม!... พลอยจ๋า พี่รักพลอยนะ” สรรพนามที่แสนคุ้นเคยหลุดออกมาจากปากเขาพร้อมเสียงครางดั่งราชสีห์ที่กำลังขย้ำเหยื่อ เ ขาโถมกายเข้าหาครั้งสุดท้ายด้วยสุดกำลังชาย กล้ามเนื้อแกร่งเกร็งเขม็งจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน ท่ามกลางหยาดเหงื่อที่ผุดพราย น้ำกามขาวข้นพุ่งสู่กายสาวที่ยอมเปิดรับทุกหยดหยาดอย่างไม่ต่อต้าน