ม่ายแม่ลูกอ่อน Novels & Stories

ขาป้อม ๆ จะก้าวไปข้างหน้าอย่างเดียว มิได้ฟังมารดาพูดเลยแม้แต่น้อย “มาให้แม่อุ้มเร็วเข้า ถ้าเจ้าไม่เชื่อฟังแม่จะให้อดขนมหนึ่งวันนะรู้ไหม” ในเมื่อใช้ไม้อ่อนไม่ได้ผล งานนี้ต้องยกเอาของกินมาล้อกันแล้ว

ใบข้าวถอนหายใจอย่างปลงๆ แล้วแหงนหน้ามองพระอาทิตย์ที่กำลังลับขอบฟ้าพร้อมริ้วแสงสีส้มในยามเย็น พร้อมกับของขวัญแสนพิเศษที่เกิดจากความไม่ได้ตั้งใจของคนสองคน มือบางเอื้อมมือมาสัมผัสที่สร้อยของคุณแม่เธอที่ให้เธอไว้เป็นของต่างหน้า “แม่คะ พ่อคะ คุณพ่อคุณแม่กำลังจะมีหลานแ ล้วนะคะ หนูจะเลี้ยงเขาให้ดีที่สุดเลยค่ะ พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหนูกับลูกนะคะ ตอนนี้หนูมีความสุขดีค่ะ ยิ่งรู้ว่าตัวเองกำลังไม่ได้อยู่โดดเดี่ยวคนเดียวแล้วหนูยิ่งมีความสุขขึ้นไปอีกค่ะ พ่อแม่รอดูหนูกับลูกจากบนท้องฟ้าด้วยนะคะ” 6เดือน ต่อมา

จางเสวียอี้หัวใจแทบแตกสลายเมื่อเห็นแม่นอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนพื้น เด็กน้อยเป็นกังวลกลัวว่าแม่จะตายจิตใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว "แม่...แม่ ตื่นสิแม่..." เด็กน้อยเขย่าร่างของแม่เบา ๆ พร้อมกับร้องเรียกอยู่หลายครั้ง แต่ไม่มีการตอบสนองใด ๆ ร่างกายของเธอเย็นเฉียบและไร้สติ เด็กน้อยรู้ สึกหวาดกลัวอย่างที่สุด

มีลูกแมวเนื้อตัวผอมมอมแมมเดินกระเผลกมาหาหนูน้อยพร้องส่งเสียงร้องแผ่วเบา "เมี้ยวว" "โอ๋ๆๆ ม่ายย้องนะ อื่อๆ"เทปใสร้องบอกเจ้าลูกแมวพร้อมให้คนอุ้มไปจับตัวเจ้าลูกแมว แก้มใสจึงเดินไปอุ้มเจ้าลูกแมวมอมแมมขึ้นมาดู

มันไม่ได้เป็นเงาของสัตว์ประหลาด มันเป็นเงาของเขาเอง เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ไคมีเงา เสียงจากกล่องดังขึ้น "ยินดีต้อนรับกลับมา" "Children of Void" ไคเงยหน้ามองประตูที่กำลังเปิดออก และพูดคำแรกในฐานะคนที่ยอมรับตัวตนของตัวเอง

ลูกคลื่นเอื้อมมาลูบหัวทุยๆ ของปกป้องด้วยความสงสาร “แงงงงง ม่ายเด้อ” ปกป้องกอดลูกโป่งเสือที่แฟบลงกว่าเดิม และร้องไห้เหมือนจะขาดใจตายให้ได้ “ม่าย ม่าย ม่าย”

แต่พอผ่านไปไม่นานร่างเล็กก็เลิกดิ้นหนี ความเจ็บปวดค่อย ๆ แปลงเปลี่ยนมาเป็นความเสียวซ่านขึ้นมาแทน จนได้ยินเสียงหวานหลุดร้องครางออกมาเบา ๆ ในลำคอเป็นพัก ๆ อื้ออ! “อื้ออ…อื้ออ” รามถอนจูบออก ก้มหน้ามองแม่ตัวแสบของเขา ที่ตอนนี้กำลังส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่านที่เข ามอบให้ ริมฝีปากทั้งสองเม้มกัดเข้าหากันไว้แน่นจนช้ำไปหมด เพื่อไม่ให้เปล่งเสียงน่าอายออกมาให้เขาได้ยิน หึหึ ดื้อจริง ๆ แม่ตัวแสบ

เตียงนอนนุ่ม ๆ ห้องหมอกานต์ “แม่ ๆ ช่วยด้วย แมวหนูน้ำลายฟูมปาก ฮือๆ อย่าตายนะ ๆ” เด็กผู้หญิงร้องให้หนักมาก

มาถึงตัวคนเป็นแม่ได้ก็นั่งเงยหน้ายิ้มโชว์ฟันสองซี่บน ส่งเสียงแหลมใสเรียกแม่คนเป็นแม่ไม่ยอมหยุด เรียกรอยยิ้มจากเหล่าสาวๆ ในร้านที่กำลังจัดดอกไม้กันง่วนได้เป็นอย่างดี “ว่ายังไงคะ หม่าม๊าก็อยู่นี่ไงคะลูก ไม่ได้หนีไปไหนเลย” เพลินฝันหยิบจับช่อดอกไม้มือเป็นระวิงพลางส่งเสียงต อบลูกสาววัยเก้าเดือนไปด้วย ลองเธอไม่ตอบเสียงของลูกเธอก็จะดังไม่เลิก ดีไม่ดีจากเสียงเรียกจะกลายเป็นเสียงขู่ภายในไม่กี่วินาที

จางเพ่ยอันแจกลูกอ้อนชนิดเด็ดดวงจนพี่หยางหยางยืนอ่อนระทดระทวย อาการแพ้เด็กขี้อ้อนโดยมิรู้ตัวบังเกิดขึ้นมาโดยพลัน พระเนตรคู่สวยเฝ้าทอดพระเนตรน้องน้อยอยู่เช่นนั้นนิ่งนานจนอีกฝ่ายหยุดพูดไปทันที ครั้นเห็นท่าทีของพี่หยางหยางแปรเปลี่ยนไป เมื่อเธอเผลอตัวใช้มารยาหญิงซ� �่งมักใช้เป็นประจำในการออดอ้อนท่านพ่อท่านแม่และบรรดาพี่ชายพี่สาวในฐานะลูกคนเล็กของตระกูลจางเมื่อครั้งเคยมีชิวิตอยู่ในภพชาตินี้