ยัยแว่นวิศวะของหมาซาน Novels & Stories

“แกฟังฉันก่อนสิโดนัท...” “ไม่ฟัง!” @มหาวิทยาลัยxxx คณะวิศวกรรมคอมพิวเตอร์... “อืม...ขอฉันแก้แป๊บนะเวนิส กำลังจะเสร็จแล้ว วันนี้ฉันก็จะเป็นไทยแล้วนะ เย้!”

คนที่ว่าก็คือโน่หรือไอ้หมากระเป๋าของมะนาว เดี๋ยวนี้ไม่ใช่หมากระเป๋าแล้ว ไม่ใช่เด็กตัวเล็ก ๆ ที่มะนาวชอบไปหยิกแก้มทุกเช้า คือหนุ่มหน้าตาดีของคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่สาว ๆ หลายคนรู้จัก ซินเลือกนั่งตรงเก้าอี้ที่เว้นว่างไว้สองที่ข้าง ๆ เพื่อนตัวเอง และอีกตัวก็เว้นระยะห่างก ับเด็กรุ่นน้องอีกคนเอาไว้ ข้างกันนั้นคงเป็นแฟนสาวรุ่นราวคราวเดียวกันที่ส่งยิ้มมาให้เธออย่างเป็นมิตร

คณะ/สาขา: คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยไทระ อินโนเวชั่น ลักษณะเด่น: สาวร่างเล็ก ผิวขาว ผมสีน้ำตาลเข้ม ตัดสั้นระดับต้นคอ ใส่แว่นกลมๆ ดูเหมือนสาวเรียบร้อย แต่จริงๆ คือ ‘ตัวแสบ’ ติดนิสัยจับผิดเพื่อน และ โคตรรู้ทันยูนะ มีสกิล ‘หูไวตาไว’ เ รื่องเมาท์มอยและข่าวสารในมหาลัย

เธอมัวแต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยไม่รู้ตัวเลยว่าถูกพามาถึงตึกคณะวิศวะแล้ว “เอาของแป้บ” เขาพูดจบก็วิ่งเข้าไปข้างในทันที ณดายืนรออยู่มุมบันไดด้านล่าง ไม่นานก็มีผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษารัดหน้าอกจนกระดุมแทบปริ กับกระโปรงทรงเอที่สั้นซะจนเกือบเห็นแก้มก้น พวกเธอต่างจ้องมองม ายังณดาด้วยสีหน้าไม่ชอบใจ ทั้งที่ไม่เคยพบเจอกันมาก่อน

โรงอาหารคณะวิศวะ... "ว่าไงไอ้ปอร์เช่ รุกยัยแว่นไปถึงไหนแล้ววะ"

รียบเสมือนไม้ขีดไฟก้านเล็กๆ ที่โยนลงไปในบ่อเพลิงขนาดใหญ่ นัยน์ตาสีนิลของวิศวกรหนุ่มวาวโรจน์ เขามองริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบลิปสติกสีสดที่เผยอท้าทาย แววตาหยาดเยิ้มของยัยคุณหนูจอมอวดดีที่คิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า คิดว่าเสน่ห์ตื้นๆ ของเธอจะทำให้เขาหัวปั่นและยอมส ยบอยู่แทบเท้าได้

" นั้นไงงั้นก็ใส่อ่ะดีแล้ว " ( คนอะไรจะใส่แว่นหรือไม่ใส่ก็ยังหล่อ)มิ้นท์คิดในใจแล้วมองแฟนตัวเองที่นั่งให้เธอเช็ดผมให้อยู่ " งานเหลือเยอะไหมคะ??"

โซเฟียเดินเข้าไปในคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่ตนสังกัดอยู่ ระหว่างทางเดินก็เดินสวนกับผู้คนประปราย บางคนไม่ได้สนใจเธอ แต่บางคนพอมองเธอแล้วก็มองจนเหลียวหลัง ทำเอาหญิงสาวนึกแปลกใจไม่น้อย คนเดียวเธอคงไม่เก็บมาใส่ใจ แต่นี่ตั้งเกือบสิบคน “มองอะไรกันวะ วันนี้ฉันสวยผิดปกติหร ือไง” พึมพำกับตนเองพลางยกมือขึ้นมาจับลูบใบหน้าเบา ๆ “อุ๊ย ลืมใส่แว่น!” เธอชะงักเท้าที่เดินอยู่ รีบย้ายกายไปเข้ามุมแล้วเปิดกระเป๋านำแว่นตากรอบดำหนาของตนออกมาสวมเข้าทันที

เมษาทอดสายตาไปยังเพื่อนชายของมารีน นอกจากใบหน้าจะหล่อได้รูปแล้ว เขายังสวมแว่นตาอีกด้วย “แหนะ เห็นหน้ามันแค่ครั้งเดียวก็ชมกันเลยนะ ขอบอกไว้ก่อนว่าห้ามคิดอะไรกับมันเด็ดขาด ไอ้นี่มันไม่ชอบผู้หญิงหรอก” “อ้าวเหรอ ผู้ชายหน้าตาดี ๆ สมัยนี้ทำไมเป็นเก้งกวางกันไปหมด”

ถึงจะมีผู้หญิงอยู่บ้างแต่ก็เพียงประปรายเท่านั้น ร่างบางตัวเล็กตัวน้อยในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ ผมรวบเป็นหางม้าและใส่แว่นตาหนาเตอะ ดูเชยในยุคนี้ แต่ถ้ามองดี ๆ จะเห็นความน่ารักซ่อนอยู่ เธอเดินทอดน่องไปบริเวณตึกคณะก่อนจะถามคนแถวนั้นว่าทางไปช็อปวิศวกรรมโยธาไ ปทางไหน เชี่ย ผู้หญิงว่ะ ตัวเล็กปุ๊กปิ๊กจัง ดูเชยไป ฮ่า ฮ่า สาวแว่นน่ารักจะตาย โห ถ้าจะใส่แว่นแล้วดูป้าแบบนี้มึงก็เอาเหอะ ไม่เว้ย ฮ่า ฮ่า