Novel & Cerita ย้อนเวลากลับไปได้จะ(ไม่)รัก

“ฝันอยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมเหมือนตอนที่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้รู้สึกชอบฝัน” “แต่ถ้าเจ้ากลับไปเจ้าก็จะมีความรู้สึก ‘รัก’ ผู้ชายคนนั้นเช่นเดิมนะเจ้าจะยังต้องการหรือ”

“เอาคำว่ารักของคุณกลับไป ฉันไม่ต้องการ” คำว่ารักของเขา ไม่มีผลกับความรู้สึกของเธอเลยสักนิด ในวันที่เธอต้องการความรักจากเขา แต่เขากลับทิ้งเธออย่าง ไม่ไยดี

ซิ่วอิง เป็นคนยุคปัจจุบันด่านางเอกในนิยายจีนโบราณที่รักเขาข้างเดียว ถูกหลอก จับตัวไป พระเอกไม่ไปช่วย ในใจของนางเอกก็ยังรักเขาไม่เปลี่ยนแปลง ท้ายที่สุดนางตัดสินใจ ปลิดชีวิตตัวเอง ซิ่วอิงขว้างนิยายเล่มนั้นทิ้งโยนลงถังขยะ ไม่รู้ว่าเวรกรรมใดอายุยี่สิบห้าทำให้ซิ่วอิงอายุสั้นประสบอุบัติเหตุ ทำให้จิตย้อนเข้าไปสิงร่างของนางเอกนิยายที่เธอด่าว่าโง่

"ไม่ !..." "พี่ฟาม...กลับไปเถอะแล้วอย่ากลับมาที่นี่อีกภาไม่ได้รักพี่แล้วไม่มีวันจะกลับไปรักอีก" "ทำไมล่ะภาพี่ขอโอกาสอีกสักครั้งไม่ได้หรอนะภานะ"

นึกย้อนไปเมื่อสักหนึ่งปีก่อน หล่อนกับเขาเกือบจะเลิกกัน แต่พอคิดว่าเคยเลิกรักกันบ้างไหมก็นึกไม่ออก จะมีสักช่วงเวลาไหมที่หล่อนกับเขาหยุดรักกันไปจริงๆ คำตอบที่ได้จากตัวเองคือไม่เคยเลย หล่อนไม่เคยหยุดรักเขาได้สักวินาที

เข้าไปจับมือเล็กเอาไว้พลางจ้องด้วยดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดก่อนมันจะเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว “แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันก็จะทำเหมือนเดิม เพราะมันทำให้ฉันรู้ว่าคนที่ฉันรักจริงๆ ไม่ใช่ใบข้าว แต่เป็นเธอต่างหาก” ไม่นึกมาก่อนว่าจะถูกบอกรักกะทันหันขนาดนี้ หล่อนไม่ทันตั้งตัวด้ว ยซ้ำจนได้แต่นิ่งเงียบฟังเขา

“ไม่ได้รักเมลแล้ว งั้นแปลว่าพี่รักยัยสาเข้าแล้วน่ะสิ” “ฉันจะรักใครมันก็เรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวกับเธอ” “แต่เมลยังรักพี่อยู่นะ…และก็รักมาตลอด วันที่พี่แต่งงานกับยัยสา เมลถึงได้รู้ใจตัวเอง” มนัสรินทร์น้ำตาคลอหน่วย เสียดายวันเวลา และ ความทรงจำดี ๆ ที่มีต่อกัน ตอนนี้เธอปรารถน าหัวใจดวงเดิมของแทนคุณกลับมาเป็นของเธออีกครั้ง แต่คงยากเหลือหลาย “หากว่าย้อนเวลากลับไปได้ เมลจะไม่ทำให้พี่เสียใจเด็ดขาด”

​‘เวียร์คิดว่าเพลิงคงจะยังสับสน กับการกลับมาของเวียร์ พรุ่งนี้เวียร์จะมาหาเพลิงใหม่นะคะ ที่รัก’ ​‘ที่รัก คุณยังกล้าเรียกผมแบบนี้อยู่เหรอเวียร์ ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วละมั้ง เราแค่เคยรักกันมากกว่า’

อเล็กซ์ทวนคำ “บางที...มันอาจจะไม่ใช่ความรักมาตั้งแต่แรกก็ได้นะ” ซาร่าห์พยักหน้าช้า ๆ “ครั้งก่อนที่ฉันขอกลับไป จริง ๆ แล้ว ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น ฉันไม่ได้อยากกลับไปจริง ๆ” “ฉันรู้”

“ทำงานกับผมแล้วมันเป็นยังไง หรือคุณคิดถึงเรื่องในอดีตของเรา” “ไม่ค่ะ คุณมันก็เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่บังเอิญผ่านเข้ามาถ้าฉันย้อนเวลากลับไปได้ฉันไม่มีทางทำแบบเดิมอีกอย่างเด็ดขาด” “แต่คุณย้อนเวลาไม่ได้นี่”