روايات وقصص ضمن ย้อนเวลากลับไปได้จะ(ไม่)รัก

"ถ้าแพรยังรักมันอยู่ แพรก็กลับไปหามันเถอะ คนมันไม่รักต่อให้ทำดีแค่ไหน เขาก็ไม่รักเราหรอก” “ถ้าแพรจะไปพี่ก็ไม่ว่าอะไร แค่อยากให้รู้ไว้ว่าที่ผ่านมาพี่รักแพรมากจริงๆ"

มันคงทรมานมากน่าดู เมื่อก่อนยังมีฉันอยู่ข้างๆ “ใครก็แทนที่ไม่ได้หรอกนะ ยังรักเหมือนเดิมนะเกี๊ยว ถ้ายังไม่มีใคร กลับมาได้มั้ย” “....” “นะ” “ไม่รู้”

บอกแล้วไงว่าเกลียด ไม่มีทางกลับไปรักอย่างเก่าแน่นอน ไม่แน่ตื่นเช้ามาอาจร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับบ้าน เพราะระหว่างร่วมรักในยกหลังๆ บิดหน้าเหยเกบ่อยครั้ง คงแสบอยู่ไม่น้อย ดี จะได้กลับบ้านสักที ถ้ายังหน้าด้านอยู่ต่อก็เกินคน!

(เอาทำเมียเลยดิ จะได้มีสะใภ้ไปไหว้แม่) “สะใภ้พ่องมึงอะ!” (หัวร้อนทำไม?) “เรื่องของกู” (แสดงว่าไม่กลับเข้ามาที่บาร์แล้ว) “อืม ไม่เข้าแล้ว” (ครับเพื่อนรัก) โรมเอ่ยจบประโยคก็วางสายไปทันที

อีกแค่นิดเดียวกูก็จะเผลอกดเป่ากระบาลมันแล้วไง อดีตนี่มันแก้ไขไม่ได้จริง ๆ ต่อให้อยากกลับไปแก้แค่ไหนก็ทำไม่ได้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ผมจะไม่ลืมมอร์ฟีน จะไม่ปล่อยให้เธอรอผมนานขนาดนั้นเด็ดขาด และเธอจะเป็นรักแรกและรักเดียวของผมตลอดไป

เมื่อองครักษ์ถอยออกไป หวังหยู่ก็หันมาหาหลี่หยางและเอ่ยขึ้นอย่างขำ ๆ “ข้าคงโดนลือเรื่องนี้ในราชสำนักแน่ๆ ท่านชอบทำให้ข้าอายอยู่เรื่อย” หลี่หยางหัวเราะและดึงหวังหยู่เข้ามาใกล้ “ข้าไม่สนว่าใครจะคิดเช่นไร ข้าแค่รู้ว่าข้ารักเจ้า และข้าอยากให้ทุกคนรู้ว่าเรารักกัน ข้าไม่อายเลยที่ จะบอกว่าข้ารักเจ้ามากเพียงใด”

อีธานดูเจ็บปวด “เธอเกลียดความคิดที่ฉันสัมผัสเธอมากขนาดนี้เลยเหรอ? บอกฉันทีว่าเราจะย้อนเวลากลับไปได้อย่างไร?” ทิฟฟานี่หัวเราะทั้งน้ำตา รอยยิ้มของเธอดูน่าเกลียดยิ่งกว่าใบหน้าที่ร้องไห้ของเธอ “เราทำไมได้! ไม่มีทางที่เราจะย้อนเวลากลับไปได้อีก! ตั้งแต่ที่นายทำลายครอบครัว�

สุดท้ายแล้วคุณสมหวังกับรักครั้งแรกหรือเปล่า? ถามว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้ฉันอยากจะแก้ไขอะไรไหม คำตอบของฉันคือ “ไม่”

เจย์ถาม “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันก็อยากจะได้ประสบกับความรักที่รวดเร็วกับเธอ!” โจเซฟินนิ่งเงียบ

“กลับไปหาเขาดีไหมวะ กูรู้ว่ามึงยังรักเขาอยู่” “ไม่! กูจะไม่กลับไปอีกแล้ว!”