Novel & Cerita ย้อนเวลากลับไปได้จะ(ไม่)รัก

Turnin’ back the time, (ย้อนเวลากลับไป) Back when you were mine (all mine) (กลับไปยังตอนที่เธอยังเป็นของฉัน) ” อยากย้อนเวลา อยากกลับไปช่วงเวลาเหล่านั้น อยากที่จะมีเขาอยู่ข้างๆ อยากให้เธอ... ยังเป็นของฉัน.... “So this is heartache? (นี่คือความเสียใจใช่มั้ย?)

เมื่อแสงแห่งความยิ่งใหญ่มลายหายไป เขาก็เป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ยอมปล่อยมือจากคนที่ตามจีบเขา แต่ก็ยังไม่เคยลืมรักแรกในวัยเด็ก เพื่อผลประโยชน์ เขาสามารถพูดว่ารักฉัน และบอกว่าจะอยู่เคียงข้างฉันตลอดไปได้

น้ำค้างตอบตามความจริง เธอกับเขาคงไม่มีวันนั้นแล้ว ต่อให้เขาจะไม่มีครอบครัว ไม่มีลูกเมียที่รอเขาอยู่กรุงเทพ แต่ทว่าเรื่องก่อนหน้าก็คงทำเขาเกลียดเธอเข้าไส้ไปแล้ว “กลับมางั้นเหรอ? ใครมันจะกลับมารักผู้หญิงแบบนี้วะ เหอะ” เสียงหัวเราะที่เหมือนจะเย้ยหยัน แต่ฟังดูดี ๆ กลับเหมือนก ำลังตัดพ้อซ้ำยังเหมือนกำลังต่อสู้กับใจตัวเองอยู่

“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้ล่ะ เฟิร์นว่าถ้าเรากลับมาคบกันอีกครั้งมันก็สามารถทำได้ แต่เฟิร์นก็เชื่ออีกนั่นแหละว่าถ้าเรากลับมาคบกันจริง ไม่เกินหนึ่งอาทิตย์หรอกเดี๋ยวก็เลิกกัน เพราะเราสองคนมันเลยจุดที่เรียกว่าแฟนมาแล้ว จนไม่สามารถย้อนกลับไปใช้คำนั้นได้อีก” “เราก็ว่างั้น” เขาเห็นด้วย เฟ ิร์นไม่ใช่ทั้งเพื่อน และไม่ใช่คนรัก แต่เป็นคนสำคัญคนหนึ่งในชีวิตของเขารองจากบิดามารดา และน้องสาว

เธอไม่อยากให้คุณป๋าไปเลย ถ้าเธอย้อนเวลากลับไปได้เธอจะไม่ทำให้คุณป๋าผิดหวังเด็ดขาด อยากให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมจัง... “ป๋าไม่ได้ทิ้งหนูที่รัก...เราแค่ห่างกันสักพัก ว่างๆ ป๋าจะแวะมาหาหนูนะ” เขาคงไม่ได้ใจแข็งถึงขนาดให้ผู้หญิงที่เขารักที่สุดในชีวิต อยู่ตามลำพั งโดยที่เขาไม่มาพบเธอเลยได้หรอก

"นี่..ไม่เคยรักพี่เลยเหรอ?" "..ไม่รู้ แค่ชอบที่มีอะไรกัน..อย่างที่มึงบอกเวลาไม่ถึงเดือนจะรักกันมันคงเป็นไปไม่ได้ ถ้าพี่จะกลับไปหาแฟนเก่าก็ตามใจ เรื่องสต๊อกเกอร์จะจัดการเอง"

เนื้อตัวนุ่มนิ่มกลิ่นหอมหวานของเธอเป็นที่ปรารถนาสำหรับเขาอยู่ทุกวินาที จะดีไม่น้อยหากตอนนี้เธอไม่เกลียดชังเขาจากเรื่องในอดีต ยอมรับว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาไม่เคยลืมความรักที่มีให้เธอเลย หากเป็นไปได้ก็อยากจะย้อนเวลากลับไปไม่ทำร้ายเธอในตอนนั้น

อาร์เดลจ้องหน้าเคลย์ตันเขม็ง “แล้ว?” “ถ้าย้อนเวลากลับไปได้กูจะไม่ทำแบบนี้” “แต่เวลามันย้อนไม่ได้ว่ะ” “แล้วมึงจะให้กูทำยังไง” “คุกเข่าขอโทษกู”

ผมบอกไป "ถ้าย้อนเวลากลับไปได้หน่าจะไม่ยอมให้พี่คีย์เข้ามาในพื้นที่ของหน่า เข้ามาในหัวใจของหน่าเลย เราจะได้ไม่ต้องมานั่งทะเลาะกับแบบนี้"เฮ้อ...ผมมองดุเมียตัวเองที่พูดอยู่

ภูเมฆาถอนหายใจยาว “เอาน่า กูว่าถ้าเขารักมึงยังไงวันหนึ่งเขาก็ต้องกลับมา” เมคินได้แต่ให้กำลังใจเพื่อนไปแบบนั้นทั้งที่เขาก็นึกไม่ออกเลยว่าเธอคนนั้นของภูเมฆาจะกลับมาหรือเปล่า