Novel & Cerita ระรินรัก

ระรินก็ไม่ยอมแพ้ ยังแวะเวียนไปหาภูวิณที่ไร่และรีสอร์ตประจำ จนปะทะกับมะลิหลายครั้ง ระรินเป็นผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองมาก มากเกินไป เพราะยังคิดว่าภูวิณยังรักเธอ ไม่มีวันแต่งงานกับคนอื่น """""""""""""""""""""

“แลกรักสลับสวาท” คำเตือนก่อนอ่าน โปรดใช้วิจารณญาณก่อนดาวน์โหลด ‘กาสะลอง’ เป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น ขับเคลื่อนด้วยตัณหาราคะและเซ็กส์ร้อนแรงทั้งเรื่อง นักอ่านท่านใดที่ไม่ชื่นชอบอีโรติกแบบแรงถึงใจ โปรดกรุณาหลีกเลี่ยง แม้แต่การดาวน์โหลดตั วอย่างมาอ่าน เพราะว่าเนื้อหากว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของนิยายเรื่องนี้เป็นฉากเลิฟซีนล้วนๆ หากนักอ่านท่านใดที่ชื่นชอบนิยายแนวนี้... ขอจงมีแต่ความสุขซาบซ่านสำราญอารมณ์ในการอ่าน

EP47 - กลรัก รุ่นพี่สถาปัตย์ (ฟาริน) "รินครับ อ่าส์ ริน" ฟารินไม่ได้สนใจเสียงท้วงของลีวายแม้แต่น้อย เธอยังคงกระทำกับลำท่อนนั่นไม่ยอมหยุด กระทั่งรู้สึกถึงความเกร็งและลำท่อนนั่นขยายไม่หยุด ก่อนที่น้ำคาวข้นๆจะพุ่งเข้าโพรงปากของเธอเต็มแรงไปพร้อมกับแรงจิกลงบนที่นอนที่ชายหนุ่มผู้ ที่ปลดปล่อยน้ำนั่นจากแรงกระทำของเธอ

ศรายุทธถามขึ้นมาลอยๆ อย่างไม่ได้ตั้งใจ “นี่พี่ยุทธคิดมากเรื่องแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกันคะ” สินีนาถถามอย่างแปลกใจ แต่ก็พอรู้ว่าต้นเหตุคือบัวบงกช แล้วก็ทบทวนประโยคที่ศรายุทธพูดอีกรอบ ก็ต้องตกใจ เมื่อเขาพูดคำว่า ‘รัก’ ออกมา

คุณสองกอดไหล่ข้างหนึ่งไว้ นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังคนรัก คุณสี่หลับตาปริบๆ หันไปกระซิบกับคุณสาม “พี่สามดู หายไปไม่กี่วันพี่สองกลายเป็นคลั่งรักไปแล้ว”

ระรินร้องไห้อย่างเจ็บปวด ตลอดสิบปีที่อยู่ด้วยกัน เธอรักทรงศีลกับบุตรสาวมาก ระรินมันแค่คนธรรมดาที่ไม่ได้มีค่าอะไร เจียมตัวเสมอว่าควรอยู่ในจุดไหน "ผมขอโทษนะ ขอโทษที่เห็นแก่ตัว ผมจะยกทุกอย่างที่เป็นของผม ของพนิดาให้คุณนะ ขอบคุณที่คุณรักพนิดาขอบคุณที่รักผม ผมรู้ว่าที่คุ ณไม่ยอมมีลูกเพราะคุณไม่อยากให้พนิดาทุกข์ใจ กลัวลูกที่เกิดมาแย่งความรัก ผมรู้ดีว่าจิตใจคุณแสนดีมากแค่ไหน ผมขอบคุณนะที่แสนดีไม่เคยเปลี่ยน"

เสียงร่วมรักในคืนนี้ของเราดังลั่น ยามที่น้ำครวญครางออกมาผมรู้สึกพึงพอใจอย่างบอกไม่ถูก มือหนาค่อยๆ เลื่อนจับคอขาวนวลแล้วบีบเบาๆ ระหว่างสอดกระแทก และแล้วผมก็ไม่อาจจะฝืนต่อผมกระแทกแรงๆ สามครั้งพร้อมกับกระตุกเกร็ง เมื่อได้ปลดปล่อยสารสีขาวหลั่งเข้าสู่เรือนร่างของน้ำ ผมเห นื่อยอย่างมาก สำหรับค่ำคืนนี้จึงผล็อยหลับไปขณะที่แขนยังคงสวมกอดน้ำ อยู่

ภีมพัตร์สะบัดแขนออกอย่างแรง สายตาที่เคยมองพฤกษ์ด้วยความสงสารบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความรังเกียจที่ปิดไม่มิด ยิ่งพฤกษ์พยายามจะเลียนแบบท่าทางหรือคำพูดของรินมากเท่าไหร่ เขากลับยิ่งโหยหากลิ่นดอกลิลลี่ขาวที่แสนบริสุทธิ์นั่นมากขึ้นเป็นทวีคูณ ที่อพาร์ตเมนต์ใหม่... รินกำลัง นั่งทานซุปอุ่นๆ ฝีมือพี่ชาย พร้อมกับฟังนับดาวเล่าเรื่องตลกเพื่อคลายเครียด เสียงหัวเราะที่หายไปนานเริ่มกลับมาทำหน้าที่ของมันอีกครั้ง

น้ำตาฉันไหลลงมาอีกครั้ง กู้ถิงเฉิน สรุปแล้วคุณเคยรักฉันบ้างไหม ถ้าความรักของคุณคือการหลอกลวง งั้นฉันขอไม่รับความรักแบบนั้นก็แล้วกัน ฉันลากกระเป๋าขึ้นแท็กซี่

It’ll be the second that you touch your lips to mine I’d like to stop the clock make time stands still ‘Cause, baby, this is just the way I always wanna feel” คีรินทร์คลี่ยิ้มละมุน หูข้างหนึ่งฟังเพลงรักซึ้งๆ จากในโทรศัพท์ผ่านหูฟัง ส่วนหูอีกข้างก็สดับรับฟังเสียงหวานๆ ของภรรยาสาวไปพร้อมๆ กัน ถึงเธอจะร้องไม่ค่อยตรงคีย์นัก แต่รู้สึกว่าเป็นบทเพลงรักซึ่งน่าฟังที่สุดเท่าที่