รักข้ามสถานะ Novels & Stories

วินาทีนั้น ทุกคนตกตะลึงจนตาค้าง เพราะนั่นไม่ใช่รอยร้าว แต่มันคือรูปมือคนสองข้างที่กำลังเอื้อมมาสัมผัสกัน แต่สุดท้าย… ก็ไม่ได้บรรจบกัน ดิสก์หันกลับมา ส่งแหวนคืนให้ฉัน “แนะนำผลงานของคุณหน่อยสิ” ฉันรับแหวนมา สูดหายใจเข้าลึกๆ “ผลงานชิ้นนี้มีชื่อว่า รักที่เหมือนใกล้แต่ไกลห่าง ”

บอสคลั่งรัก Chapter 12 เป็นการชักชวนที่มีเหตุผลในตัว ความรักระหว่างเธอกับทอมมี่เริ่มต้นจากความชอบพอ ก่อนพัฒนาเป็นความรัก ทว่าผลกลับไม่ใช่ตามคาดหวัง รักพังไม่เป็นท่า หากเธอจะเริ่มต้นอีกครั้งกับผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน แล้วยังมีความสัมพันธ์ทางกายต่อกัน อาจไม่ใช่เรื่องผิดห รือเรื่องแปลก หากรักพังอีกครั้งก็ถือว่าเธออับโชคเรื่องนี้ แต่หากดีเกินคาดก็ถือว่า เป็นพรหมลิขิต

ปลกใจ "นายหญิงครับเลือดมนุษย์ได้แล้วครับ" ประโยคนั้นทำให้จันทร์เจ้าตื่นจากพะวังก์ หล่อนกันไปมองถุงเลือดที่ลูกน้องคนสนิทของอีคอนเดือนใส่กระติกมาให้นั้น ดวงตาสวยของหล่อนเป็นประกาย หล่อนสั่งให้ลูกน้องของอีคอนหามาให้หล่อนเองแหละ เพราะหล่อนรู้ว่าร่างกายของหล่อนตอนนี้อ ยากได้อะไร ไม่อยากได้อะไร หล่อนไม่ได้สั่งให้ไปฆ่าใคร แต่เลือดนี้หล่อนแอบสั่งให้ไปซื้อมาจากโรงพยาบาล แม้มันจะแพงเพราะการลักลอบนำมาขาย แต่ก็ดีกว่าหล่อนสั่งให้ใครฆ่าคนเพื่อดื่มกินเลือดเหมือนเช่นแต่ก่อนนั้น

“หมายความว่าไง” “ผมชอบพี่ครับ ชอบมานานแล้วด้วย” ผมกำมือแน่นพลางกล่าวคำบอกรัก ในใจก็ได้แต่คิดว่าถ้าอีกฝ่ายปฏิเสธจะต้องทำอย่างไรต่อ ทว่าความกังวลนั้นกลับมาไวกว่าที่คิด เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ พร้อมท่าทางที่เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน “เหอะ! นายคิดว่าตัวเองเป็น ใคร”

่งทำให้หมื่นอินทระนั้นอดใจไม่ไหวอีกทั้งในตอนนี้แท่งร้อนอันกำยำของเขามันก็พร้อมเต็มที่และต้องการที่จะเข้าไปสัมผัสด้านในร่องรักของปุณภัทรเหลือเกินหมื่นอินทระใช้มือจับเรียวขาขอปุณภัทรอ้าออกก่อนจะจับแท่งร้อนถูไถตรงปากทางเข้าจากนั้นจึงดันแท่ฃร้อนที่กำลังขยายเต็มที่สอดใส่เข้าไปในร่อ งรักอย่างช้า ๆ จนทำให้ปุณภัทรถึงกับทำใบหน้าบิดนิ่วเพราะความเจ็บในการสอดใส่เข้าไปครั้งแรก

ชายาข้ามภพผู้นี้ของเขามิเหมือนสตรีอื่นเลยจริงๆ นางทำให้เขารู้สึกทึ่งได้ตลอดเวลา เขาทั้งรักทั้งหลงนางจนถอนตัวมิขึ้นแล้วและเขาจะไม่มีวันยอมให้นางจากไปไหนอีกเป็น เพ่ยเพ่ยมีความสุขมากกับชีวิตใหม่ในชาติภพนี้ เป็นเพราะนางได้ขจัดความกลัวหลายๆ อย่างไปได้ นางกล้า

มือหยาบระคายค่อย ๆ ลูบไล้ไปทั่วตารางเนื้อนวล เขาถอนริมฝีปากออกมาอ้อยอิ่ง เสียงทุ้มกระซิบสั่นพร่า “พี่ก็รักเจ้า รักเจ้าสุดหัวใจ” บทเพลงแห่งรักได้เริ่มบรรเลงขึ้น ประหนึ่งกำลังจับมือท่ามกลางสายธาราที่ไหลเอื่อย ความสุขเอ่อล้นดั่งชมบุปผาหลากสี เหล่าผีเสื้อฝูงภมรนับร้อยก ำลังบินว่อนไปพร้อมกับจังหวะของการขยับร่าง จากการเดินทางอันเนิบช้าก็ทวีโผทะยานจนถึงจุดหมาย แม้อยู่ข้ามมิติลับฟ้าก็มิอาจสะบั้นด้ายแดงผูกวาสนา นับจากนี้สองใจรวมเป็นหนึ่งโอบกอดเดินทางเคียงกันไปดั่งใจปรารถนา... (จบบริบูรณ์)

ฟู่หยุนชิงเองก็ได้แต่ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดอุ่นของเหอจิ้งเกา เธอในตอนนี้รักเขามากจริง ๆ เพราะเป็นเหอจิ้งเกา จึงทำให้เธอที่ไม่เคยได้รับความอบอุ่นทั้งจากชาติภพก่อนและชาติภพนี้ได้รับความรักและความอบอุ่นอย่างที่เธอฝันเอาไว้ นับจากนี้และตลอดไป เธอจะมอบความรักค ืนให้กับเหอจิ้งเกาอย่างแน่นอน พร้อมทั้งยังจะทำหน้าที่ภรรยาให้เขาอย่างไม่ขาดตกบกพร่องเพื่อตอบแทนความดีของเขา จบบริบูรณ์

ชายหนุ่มถามขึ้นมาด้วยแววตาปรารถนาร้อนแรง หญิงสาวใต้ร่างตอบเสียงกระเส่าอย่างสั่นเครือ “ข้ารักท่าน” ได้รับคำตอบที่พอใจเขาก็ปลดปล่อยของเหลวอุ่นๆ ครั้งสุดท้ายออกมามากมายจากร่างกายเขาเข้าสู่ช่องกลีบดอกไม้สีชมพูที่คับแน่นของนาง จนในที่สุดทั้งคู่ก็กอดก่ายกันล้มพับอยู่บนตั่งไม้ที่ไม่ กว้างมาก

‘มิเสียแรงที่ข้าเป็นนางร้ายข้ามภพมา ถึงได้ใช้เสน่ห์ในภพนั้นมาใช้กับพระสวามีในภพนี้ นี่สินะที่เรียกว่า เสน่ห์รักนางร้ายข้ามภพ’ ---- จบตอนพิเศษ -----