รักที่เจ็บปวด นิยาย & เรื่องราว

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเพื่อเก็บความเจ็บปวดที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในทุกจังหวะที่ท่อนเอ็นร้อนใหญ่โตขยับเข้ามาในช่องรักอันคับแคบของเธอ ถึงจะค่อยๆเข้ามาข้างในช่องแคบช้าๆ แต่ยังคงมีความเจ็บแสบอยู่ เมื่อท่อนเอ็นร้อนเข้าไปจนสุดทางแล้ว ภาคินก็เริ่มขยับท่อนเอ็นเข้าออกโ

ิทธิพลใช้จังหวะที่เธอกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบแทรกตัวตนอันใหญ่โตเข้ามาในช่องทางรักของเธอ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมาเป็นสาย ความเจ็บปวดตรงกลางสาวมันทำให้ลดาร้องไห้สะอื้นออกมาอย่างน่าสงสาร ความเจ็บปวดเล่นงานไปทั่วร่างกายราวกับว่ามันจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ "ฮือ เจ็บ"

“ร้องออกมาให้พอ ก่อนที่แกจะหมดโอกาส ที่จะได้ร้องอีก แกรู้ไหมว่าฉันต้องเจ็บปวดแค่ไหนที่เห็น สามีของตนเองพร่ำเพ้อถึงแกในทุกๆ วัน ฉันเกลียดแก ฉันอยากจะฉีกร่างแกออกเป็นชิ้นๆ แล้วฝังกลบลงไปในดิน นังวารินทร์” เพี๊ยะ แซนเอ่ยจบมือเรียวก็ฟาดลงบนแก้มขาวนวลของวารินทร์ จนเก ิดรอยแดง

เขาแทงพรวดเดียวไม่ยั้ง จนเธอร้องลั่นด้วยความเจ็บ ความแน่นหนักหน่วงทะลวงอย่างไร้ความปราณี “อ๊า...เจ็บ เจ็บค่ะ ซู๊ดส์” “เจ็บเหรอ เจ็บใช่มั้ย” เขาหัวเราะสะใจ ไร้ความเมตตา ขณะกระหน่ำตะบันเด้าเข้าออกในช่องทางรักอย่างรุนแรงเร่าร้อน กระแทกกระทั้นทะลวงซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่มีเบ ื่อ ทำจนเหงื่อผุดเม็ดในทุกรูขุมขน ทำจนเอ็นปูดโปนไปทั้งร่าง

่ากันที่อำเภอ "แล้วหนูจะไม่เสียใจหรือไงหนูรักตาอิฐไม่ใช่เหรอ" "ค่ะนารักคุณอิฐรักมากตลอดและนาไม่เคยเสียใจเลยที่ได้รักคุณอิฐ" มันคือเรื่องจริงคือความจริงที่ไม่ว่าคุณอิฐจะทำร้ายฉันให้เจ็บปวดแค่ไหนฉันก็ยังรักเขาไม่เคยเปลี่ยนแต่ความรักของฉันมันเป็นความรักที่เป็นไปไม่ได้ฉันรู ้มาตลอดฉันรู้ว่าสักวันเรื่องของฉันกับคุณอิฐยังไงก็ต้องจบลง แต่ขอเป็นฉันได้ไหมที่เป็นคนเดินจากไปเอง

บื่อ ฉันมันก็แค่ผู้หญิงโง่ๆ คนหนึ่ง เป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ผ่านมาของเค้า ฉันไม่ควรรักพี่กันต์เลย ไม่ควรเลยจริงๆ ยิ่งตอนนี้ถึงจะปฏิเสธไปแบบนั้น แต่ใจฉันมันกลับเจ็บปวดและห้ามให้น้ำตาไม่ไหลออกมาไม่ได้เลย ทำไมการรักใครสักคนมันถึงได้เจ็บปวด ขนาดนี้ รักกันว่ายากแล้ว เลิกรักกันมันกลับยิ่งยากกว่า

“ความรักทำให้คนดีเป็นคนบ้า ตาสว่างก็มืดบอด คนเป็นก็กลายเป็นคนตาย เจ้าราชมันอ่อนแอ มันยอมให้ความหลอกลวงนั่นมามีอำนาจเหนือมัน ฉันคนหนึ่งจะไม่มีวันให้สิ่งบังตามาทำให้ฉันอ่อนแอเช่นนั้น ฉันจะไม่มีวันทุ่มเทความรักให้ใครจนไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเด็ดขาด” ไม่นานก็เห็นป้ายโ

ความเงียบเข้ามาปกคลุมอีกครั้ง พายุมองลูกสาวสุดรักสุดหวงของตัวเองอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจยาว แล้วพูดเสียงทุ้มต่ำออกมา “พ่อไม่เคยคิดว่าลูกจะต้องมาเจออะไรแบบนี้ ไม่คิดว่าลูกจะเคยเจ็บปวดจากความรัก ทั้งที่เพิ่งจะอายุสิบเก้าหรือว่าพ่อจะตามใจลูกมากเกินไปเรื่องถึงได้เป็นแบ บนี้”

ข้าไปในทางรักที่ไม่เคยมีชายใดแตะต้องมาก่อน ความเจ็บปวดประดังขึ้น ร่างกายเหมือนถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ ชาไปทั้งตัวเมื่อคนเหนือร่างกระแทกลำรักเข้ามาจนสุดทาง “กรี๊ดดด!” กรีดร้องออกมาสุดเสียง พร้อมกับตะกายหนี ความเจ็บเข้าเล่นงาน ปรมะตัดสินใจกระแทกลำรักเข้าไปทีเดียวมิดลำ เพราะรู้ ว่าเธอไม่เคยผ่านมือชายมาก่อน ชักช้าเธอก็ยิ่งทรมาน “เจ็บ! เอามันออกไป!”

่หากเจอคนที่คิดว่าใช่สำหรับเขาแล้วเขาก็พร้อมที่จะหยุดและสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์ ไม่ทำร้ายจิตใจคนที่บอกว่ารักให้ต้องเจ็บช้ำ นางที่ตายมาแล้วถึงหนึ่งชาติภพ ผ่านความเจ็บปวดจากการถูกคนที่รักหักหลัง และที่เจ็บปวดที่สุดคือการที่ต้องสูญเสียแก้วตาดวงใจไป แต่ใครจะไปคิดว่าสวรรค์กลับเม