รักที่เจ็บปวด Novels & Stories

คาร์เตอร์บอกแค่นั้นเขาก็เดินกระแทกเท้าออกจากห้องพักไป ปล่อยให้ยี่หวานั่งอยู่บนเตียง สักพักน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาไม่ขาดสาย มันจบแล้วความรักที่เธอคิดว่าจะเหนี่ยวรั้งเขาเอาไว้ได้ “ฮือ...” ยี่หวารู้สึกเจ็บที่หัวใจเหลือเกิน เธอไม่เคยรับรู้เลยว่าความรักมันจะทำให้เราเจ็บปวดได้ข นาดนี้มาก่อน มันช่างเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูด เธอพยายามแล้ว พยายามทุกอย่าง แต่สุดท้ายวันนี้เธอกลับเสียทุกอย่างไปแบบไม่มีวันหวนกลับ

“ทำไมหนูต้องรักเขา หนูไม่อยากรักเขาเลย เขาเอาแต่ทำให้หนูเจ็บตลอดเวลา” “พี่รู้ว่าเราอดทนมากแค่ไหน การทนมองคนที่เรารักไปปกป้องคนอื่น มันหนีไม่พ้นความเจ็บปวดหรอก” “ฮึก ฮือออ”

ยุดคนเอาแต่ใจได้ น่าละอายนักในความเจ็บปวดรวดร้าวนั้น อินนัดดากลับรู้สึกหวามไหวและเผลอไผลไปกับสัมผัสไร้ความปราณีจากเขา แรงเสียดสีรุนแรงทำให้เธอเจ็บและแสบร้อนในจุดเร้นลับ ฟันซี่สวยที่ขบกัดก็สร้างความเจ็บปวดไปทุกที่ที่เขาทิ้งร่องรอยไว้ ขาข้างที่เขย่งสูงเพื่อรับน้ำหนั กตนเองเกร็งจนปวดเมื่อย

ยไป ใจเธอที่เจ็บแรงตอนนี้ จะเจ็บเบาลงและหายเจ็บไปในที่สุด บาดแผลของฉันเองก็ทุเลาลงแล้ว ฉันไม่อยากรู้ว่าคนๆนั้นจะมีความรักที่อบอุ่นกับใคร เพราะพื้นที่ข้างๆนั้น ฉันอยากให้เป็นที่ของฉัน แต่เธอกล้าหาญมากนะที่แสดงออกอย่างเต็มที่ว่าเธอรัก ในขณะที่ฉันแค่เฝ้ามอง อยู่ห่างๆ แค่เห็นเขายิ้มก็มีความสุขแล้ว”

อวิกาน้ำตาคลอ “ฉันรู้ว่าคนเราหมดรักกันได้ การที่ใครจะเป็นฝ่ายหมดรักก่อนมันไม่ใช่ความผิด ในเมื่อเขาก็บอกฉันตรงๆ ไม่ได้ทู่ซี้อยู่กันต่อไป แต่ฉันทำใจไม่ได้” อวิกาสารภาพ

ปาลิดาเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ผ่านรอยยิ้มที่เจ็บปวดรวดร้าว ซึ่งทำให้เขารู้สึกมากกว่าเธอหลายเท่านัก “ตอนนี้ฉันรักคุณจริง ๆ ฉันรักคุณมาก และฉันก็เจ็บปวดมากที่สุดในชีวิตแล้วค่ะ ” น้ำตาของเธอไหลออกมาไม่ขาดสาย น้ำตาแห่งความเศร้าเสียใจ...นี่คือรางวัลของเขาใช่ม ั้ย นี่คือชัยชนะที่เขาต้องการไม่ใช่หรือ...แต่ทำไมเขากลับรู้สึกเหมือนกำลังแพ้! “ยูมิ”

เขาเอียงใบหน้าซบลงบนฝ่ามือของเธอ “เพราะข้าเคยเจ็บปวด..จากความไม่สมหวัง สตรีที่ข้ารักไปแต่งงานกับคนอื่น..ในช่วงเวลานั้นข้าพังทลายลงราวกับปราสาททรายที่ถูกคลื่นทะเลซัด หัวใจแหลกละเอียด นอนซบอยู่บนเตียงยาวนานแรมปี..”

You and all the regret (เธอและความเสียใจทั้งหมด) hodokenaku natte hanare renaku natta (ฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจมันเท่านั้น ฉันก็ยิ่งหลุดไม่พ้นจากมัน) Ima wa tsurai yo sore ga tsurai yo (ช่วงเวลานี้มันช่างเจ็บปวด เจ็บปวดเหลือเกิน) Sugu wasuretai yo kimi wo (ฉันอยากจะลืมเธอให้ได้) ”

มันเจ็บเหลือเกิน เจ็บตรงกลางอก เหตุใดหัวใจของเธอรู้สึกเจ็บปวด ทำไมตนเองจึงรู้สึกเช่นนี้ มันไม่น่าเกิดขึ้นเลย ทั้งที่เธอไม่ได้รู้สึก ไม่ได้รักกรกวินทร์ หากไม่รักก็ไม่ปวดร้าว ไม่รู้สึกอะไรกับภาพตรงหน้า แต่นี่ไม่ใช่ เหตุใดเล่าเมื่อเห็นความเศร้าหมองจึงอาบไปทั่วจิตใจ ม ันคล้ายกับมีของแหลมคมทิ่มใจ ทิ่มแทงซ้ำๆ หลายร้อยครั้ง ร้าวระบมไปทั้งทรวง จนแทบจะเบือนหน้าหนีภาพบาดตาบาดใจ

น้ำเสียงขาดห้วงจากการร้องไห้สะอึกสะอื้น ทำเอาเพื่อนสองคนไปไม่เป็น ความรักทำไมมีแต่ความเจ็บปวดขนาดนี้ แล้วคนรักก่อนแบบเธอทำไมเจ็บเจียนตายขนาดนี้ เธอนอนร้องไห้มาหลายวันแล้ว แม้จะไม่ได้ร้องให้เขาเห็น แต่เขาก็น่าจะรับรู้ได้บ้างเพราะเขานอนกอดเธอทุกคืน "เห้อออ...ร้องออกมาใ ห้พอ พวกกูสองคนอยู่ข้างมึงเสมอ"ปิ่นมุกเข้าใจดี เพราะเคยผ่านช่วงเวลานี้มาก่อน มันเจ็บปวด ทรมาน เหมือนจะตาย ความรักมันมีอารมณ์รุนแรงของมันเสมอ ยามมีความสุขก็เหมือนล่องลอยอยู่บนสวรรค์แต่ยามทุกข์ก็ราวกับตกอยู่ในนรก แต่คนก็ยังยินดีที่จะรู้สึกกับมัน