Romans & histoires รักร้ายของนายข้างบ้าน

“คนนี้ได้มาตั้งนานแล้ว” “ได้แต่ตัวน่ะสิ น้องมันไม่รักมึงหรอก” “ไม่รักก็ช่างสิ กูรักข้างเดียวก็ได้” “มึงมันบ้านาฟฟี่” “กูไม่ได้บ้า กูแค่ไขว่คว้าสิ่งที่กูต้องการ”

ศุภกรณ์หาได้นำพาต่อเสียงสะอื้นของภรรยา ความรุ่มร้อนในกายทำให้เขาโหมแรงที่มีทั้งหมดเข้าใส่ร่างเล็กอย่างไม่ยั้งมือ ทุกจังหวะที่เขาสอดแทรกเข้าไปนั้นเต็มไปด้วยเพลิงราคะที่ผสมโรงไปกับความแค้นเคืองที่ฝังรากลึก เขาต้องการสั่งสอนให้เธอรู้ว่าใครคือเจ้าชีวิตที่แท้จริง! กิจกรรม บนเตียงของทั้งคู่ช่างห่างไกลจากคำว่าคู่รักข้าวใหม่ปลามัน และพร้อมจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ บัวแก้วทำได้เพียงนอนนิ่งเป็นตุ๊กตาที่มีลมหายใจ ปล่อยให้สามีระบายอารมณ์จนกว่าเขาจะพอใจ

เธอส่ายศีรษะทันทีอย่างไม่อยากเชื่อ “เรื่องนั้นก็ด้วยคะ แต่มีอีกเรื่องที่เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณเตต้องแกล้งใจร้ายก็เพราะรู้สึกผิดจนไม่อยากให้คุณหนูต้องมาอยู่กับคนที่ทำร้ายคุณหนู และคนที่ทำร้ายคุณหนูก็เป็นคนที่คุณเตไม่สามารถเกลียดหรือทำร้ายได้ลง” รินนรายังไม่ยอมพูดออกไปตามตรง เมื่ออยู่ๆ ความกลัวก็ก่อตัวขึ้นมาทีละนิด

เจ้าสาวขยับตัวเข้าไป แล้วก้มลงกราบที่ตักของเจ้าบ่าวอย่างอ่อนน้อม คนที่ถูกกราบ ก้มลงมา แล้วจูบที่ผมเจ้าสาวอย่างอ่อนโยน แล้วบอกเสียงเบาๆ "รักน้องครีมนะครับ " คำบอกรักที่เอ่ยออกมา ทำให้เธอยิ้มทั้งน้ำตา รูปครอบครัว ที่อบอุ่นอ่อนหวาน ถูกกดถ่ายเอาไว้นับสิบภาพ ทุกคนที่นี่ คือครอบค รัวพลังบวกของเธอ ความรักที่เคยมีแต่ความเจ็บปวด จางหายและเบาบางลงเมื่อมีเค้าคนนี้

บทที่ 25 กล้าแตะต้องผู้หญิงของเขา **เนื้อหาในฉากมีความรุนแรง การทำร้ายร่างกายและเลือด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน**

อนันต์ไม่เชื่อเรื่องบาปบุญสิ่งเหนือธรรมชาติ ดังนั้นบ้านถูกทำเลดี ถึงจะไม่ได้อยู่กับแฟนตามแผนแล้วจะขายทิ้งก็เสียดายไหม อีกอย่างคนข้างบ้านก็งานดีถึงกลางคืนจะหลอนๆ ก็โอเคร๊!

ฉันวางกรอบรูปลง แล้วออกมายืนรอที่หน้าบ้าน เพราะไม่อยากเป็นขี้ปากชาวบ้าน แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว ได้เห็นเป้าตุงๆของผู้ชายที่ฉันแอบชื่นชอบ วันนี้นับว่าคุ้มจริงๆ เวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที พี่ทนงก็ถือกล่องสว่านออกมาคืนฉันที่หน้าบ้าน “เรียบร้อยแล้วครับคุณมิ้นท์ ขอบคุณมากนะครับ” “ไม่เป็ นไรค่ะ มีอะไรก็เรียกมิ้นท์ได้นะคะ”

“ได้สิ ไหนลองขอดูสิ ว่าอยากได้อะไร “ “หนูอยากได้บ้าน “ เด็กสาวที่อยากอยู่กับแม่สองคน บอกออกมา บ้านหลังเล็กๆ แบบคนอื่นนี่แหละ บ้านไม้เก่าๆ ไม่หรูหราอะไร แต่จะมีความสุขมากกว่า ถ้าไม่มีพ่อ ที่เมาตลอด อยู่ด้วย “พ่อเราเค้าเกเรมากหรอ “พ่อเมาค่ะ กลับมาก็มาอาละวาดหนูกับแม่ หนูไม ่ชอบ “ เด็กสาวก้มหน้าลง เพราะกังวลใจ นายคงคิดว่า บ้านอีกหลัง มันมากเกินไป

กำนันอัฐรั้งตัวขึ้นนั่งบนเตียง มีนางนั่งพับเพียบอยู่ด้านข้าง ทั้งสองร่างเปล่าเปลือย และสายตาหื่นกระหายของกำนันก็ทำให้นางสะท้านอีกแล้ว ทั้งที่เพิ่งเสร็จไปนับ 10 รอบ “อยากรู้มั้ยว่าทำไม” “จ้ะ นางอยากรู้” “เพราะข้ารักเอ็งไง” “รัก... รักนางเหรอจ๊ะ” “ใช่ ข้ารักเอ็งเหมือนครั้งแรกที่ ข้าเคยรักแม่เจ้าอิทมัน ไม่เคยมีใครที่เข้ามาหาข้าแล้วไม่เรียกร้อง มีเอ็งเป็นคนแรก แล้วเอ็งล่ะนาง เอ็งรักข้าบ้างมั้ย รักผัวแก่คราวปู่คราวตาของเอ็งบ้างหรือเปล่า”

ทั้งสองโน้มใบหน้าเข้าหากันแลกรสจูบอันหวานฉ่ำให้กันอย่างดูดดื่ม ในขณะที่บทรักยังคงดำเนินต่อไปอย่างดุเดือดจนบ้านแทบพัง แต่ถ้าจะเอวดุขนาดนี้ต่อให้บ้านพังโครมลงไปทั้งหลังก็ยอมนั่นแหละ . . . . 🌹 จบตอนพิเศษ 🌹 ขอบคุณที่สนับสนุนนิยายของไรท์ะคะ ผิดพลาดตรงไหน ประการใด ต้องขอ� �ทษด้วยนะคะ