รักวัยเด็ก นิยาย & เรื่องราว

เธอเข้าใจเพียงแค่ว่าอาจจะเป็นช่วงฮอร์โมนเปลี่ยนตามประสาของเด็กวัยรุ่น ใครจะคิดว่าลูกสาวของตัวเองจะสร้างวีรกรรมอะไรไว้ เพราะไม่ได้เลี้ยงลูกสาวเองในช่วงนี้ด้วย “ใจเย็นก่อนครับคุณนาง หนูนิดเป็นเด็กดีมาตลอดที่อยู่ที่โน่น หนูนิดไม่เคยสร้างเรื่องอะไรให้พวกเราทุกข์ใจเ ลย มีแต่พวกเราที่จะเอ็นดูรักหนูนิดมากขึ้นเรื่อย ๆ มีแต่ลูกชายผมเสียมากกว่าที่เป็นคนสร้างเรื่อง” เรวัติรีบปรามเมื่อคำนางรีบคิดเป็นตุเป็นตะขึ้นมา

วันนี้เป็นวันแห่งความรัก ทางสถาบันจึงจัดกิจกรรมต่าง ๆ ให้เด็ก ๆ ได้มาร่วมสนุกกัน “เธอ ๆ” เสียงเด็กสาววัยเก้าขวบหน้าตาน่ารักน่าชังร้องเรียกเด็กผู้ชายคนหนึ่งอย่างต้องการทำความรู้จัก แม้อีกฝ่ายท่าทางน่าจะโตกว่าหลายปี เป็นเด็กหนุ่มวัยมัธยมต้นแต่รูปร่างสูง หน้าตาหล่อเหลา

มือหนาคว้ามือของคนตัวเล็กมากุมไว้แล้วเอ่ยตอบคนเป็นแม่เต็มปากด้วยความมั่นใจ "มันไม่ห่างเกินไปเหรอเรย์ น้องยังเด็กเกินไป" "ความรักมันจำกัดอายุด้วยเหรอครับ เด็กเกินไปแล้วยังไง" "ช่องว่างระหว่างวัย" "ผมต้องสนใจด้วยเหรอ ช่องว่างระหว่างวัยแล้วมันยังไง ผมไม่เข้าใจ"

“หาใหม่ไง ง่าย ๆ เลย” “เหอะ เหอะ..” ฉันได้แต่ส่ายหัวให้กับความคิดตื้น ๆ ของเพื่อน ใช่สิ คนอย่างยัยแพรวที่รู้จักคำว่ารักมานานและมีรักแรก แถมรักแรกที่ก็กำลังตามต้อย ๆ มันขนาดนั้นก็พูดได้ดิ ในขณะที่ฉันเพิ่งจะรู้สึกรักใครตอนอายุ 27 ปี มันต่างกันเว้ย มันเหมือนจุดเริ่มต้นที่ คาดหวังมากกว่าคำว่า Puppy Love ความรักแรกแย้มในช่วงวัยเด็กไปมากนะ

มันทำให้เขาตื่นตัว แม้กระทั่งตอนนี้ ขณะที่เธอนอนหลับอย่างเงียบๆ ข้างๆ เขา เขาก็รู้สึกถึงแรงปรารถนาลึกๆ เขาหลงรักความตัวเล็กของเธอ วัยแรกรุ่นของเธอเป็นยาปลุกอารมณ์ทางเพศชั้นดี เขารู้สึกห่วงใยเธอมาก แต่เหนือสิ่งอื่นใด

อม ความรักที่เขาทั้งคู่มอบให้กันมันส่งผลต่อการเลี้ยงดูลูกน้อย จนเติบโตมีอายุได้มาถึงห้าปี เด็กน้อยไม่เคยคิดว่าตนขาดอะไรไป นั้นคงเป็นเพราะเขารักทั้งคู่ดังพ่อแม่ที่แท้จริง "รักปะป๋าทั้งสองน่ะงาบ รักที่สุดในโลกเลย... " กล่องขนาดกลาง ที่บรรจุช็อกโกเลตถูกยื่นให้เขา รอยย ิ้มปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาของคนทั้งคู่ "ป๋าเซทท์ก็รักหนูเช่นกันครับ"

“ความรักมันไม่เกี่ยวกับเวลาเว้ย จะเพิ่งคบหรือไม่คบ คนจะรักก็คือรัก แต่ความรักของกูอะ ยาวนานมาก กูรักริสามาตั้งแต่อนุบาล พวกมึงไม่เข้าใจโมเมนต์นี้หรอก” “อื้อ อะไรอะ ริสา รักกันมาตั้งแต่อนุบาลเลยเหรอ เรื่องมันเป็นไงมาไงเนี่ย”

ปลีจะช่วยประคองแฟนสาว แต่ลูกสาวก็ไม่ยอมให้แตะต้องตัวเธอ ยิ่งเห็นร่องรอยมากขึ้น ปะป๊าก็กลายเป็นตัวอันตรายที่ร้ายกาจ ‘รักมากก็จุ๊บแรงมาก’ เป็นเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นในความรู้สึกของเด็กน้อยอายุสามขวบ

มันคือความแตกต่างระหว่างเด็กเมืองหลวงและเด็กต่างจังหวัดงั้นเหรอ นี่คือเรื่องปกติ หรือว่าเร็วเกินไป หรือว่าเป็นตัวเราช้าเกินไป ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก ตอนอยู่ประถมปลาย มังงะกล่าวว่าเด็กอายุสิบห้าคือวัยที่จะมีความรักครั้งแรก เราคิดว่าอายุสิบห้าคงจะโตมากแล้ว มาตอนนี้ อืมーต่อให้อาย ุสิบแปดก็น่าจะยังเร็วเกินไปอยู่ดี หม่าม้าพูดถูกจริงๆ ด้วย อายุสามสิบห้าที่หม่าม้าแต่งงานเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด

“อ้าว...” “รักเลยล่ะ” “โหย...” “ตอนเด็ก ๆ พี่เจอแต่ครูใจดี โตขึ้นก็อยากเป็นครูใจดีบ้าง เหตุผลมีแค่นั้นแหละ” “แต่พี่กายไม่ได้เป็นครูใจดีนะคะ” เธอบ่นอุบ ทำหน้าเหยเกใส่