รักเราในวันวาน Novels & Stories

แต่วันนี้มันไม่ใช่ เราไม่ควรทำให้คนรักต้องรู้สึกโดดเดี่ยวในวันที่พวกเขาต้องการเรามากที่สุด พอคิดได้มันก็ไม่ทันแล้ว ตอนนี้เธอได้เดินจากเขาไปแล้ว อีวานทำได้เพียงยอมรับ ‘ขนมปังฉันรักเธอ..’ -คิดได้เมื่อสายไปแล้ว-

As long as your father told you, As long as you can. How long will I give to you? As long as I live through you However long you say. How long will I love you? As long as stars are above you And longer, if I may. [Spoken:] We're all traveling through time together Every day of our lives. All we can do is do our best To relish this remarkable ride.

เขาพูดออกมาด้วยเสียงที่เบาและสั่นแล้วก็ก้มลงมองที่มือของฉันพร้อมกับบีบมันแน่นขึ้น ส่วนฉันก็น้ำตาคลอออกมาทันที เหตุการณ์วันนั้นมันเจ็บปวดสำหรับฉันมากคำพูดกับเเววตาที่มีให้ฉันวันนั้นฉันยังจำมันได้ดี “วันนี้พี่ขอกลับคำพูดได้ไหม หวานไม่ต้องรักพี่ก็ได้แต่พี่จะรักแล้วก็จะไม่มีวันที่ไม ่รักหวาน พี่รักหวานนะครับที่รัก”

“เลว สารเลว แล้วมาจีบฉันทำไม มาหลอกกันทำไมว่ายังโสด อย่าบอกนะว่า...รอยสักรูป ร.เรือบนหน้าอกข้างซ้าย ที่คอยพร่ำบอกฉันว่า แทนคำว่า ‘รัก’ จริง ๆ แล้วเป็นชื่อของนังระรินอะไรนั่น” “พี่ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว พี่มันเลว สารเลวจริง ๆ ยี่หวาให้อภัยพี่ด้วยเถอะนะ ส่วนรอยสักนั่น ร.เรือ แทน คำว่า ‘รัก’ จริง ๆ ไม่ใช่ชื่อนังนั่นเลย เพราะพี่ชอบยี่หวาจริง ๆ พี่ถึงยอมเจ็บไปสัก ร.เรือ ไว้ตรงหัวใจ ตอนที่พี่จีบแรก ๆ พี่ก็ไม่หวังว่าน้องจะรับรักพี่ แต่พี่คิดเพียงว่า อย่างน้อยพี่ก็มียี่หวาอยู่ในใจพี่ก็พอ” เขาถลาเข้าไปกอดขาเธอพลางร้องไห้พูดพร่ำรำพันขอให้อภัย

การมีคนยืนอยู่ข้างเราเสมอมันดี ทำให้เราอยากตื่นขึ้นมาเพื่อเจอหน้าคนที่รักเราทุกวัน “คุณอินน์ตกหลุมรักใบตั้งแต่ครั้งแรก แต่ใบว่าใบตกหลุมรักคุณอินน์ทุกวันที่ตื่น”

ความหลังที่เคยมี ยังจดจำมันได้ดี เราเคยกอดกันตรงนี้ เราเคยรักกันเพียงใด. หมดแล้วเรี่ยวแรงที่ควรมี ในวันที่ไร้นางในดวงใจ ทุกวันช่างโหดร้ายจนเกินไป...

แคทคราง “พี่รักเรานะ….รักมาก….พี่ไม่มีวันที่จะหมดรัก…เชื่อพี่”ปรินกระซิบเสียงแหบพร่า

“ปากหวานนะเรา” “ต้องขอบคุณหนูที่สอนสกิลการอ้อนให้แดดดี้ ทั้งยังสอนให้รู้จักกับความรักด้วย”

"ไม่มีทางน่านไม่มีทางรักใครนอกจากพาฝันคนนี้คนเดียว ฝันอย่าคิดแบบนั้นนะอย่าคิดว่าน่านจะเลิกรักฝันเข้าใจไหม" "งั้นน่านก็เลิกคิดว่าจะมีใครมารักฝันมากกว่าน่านเพราะฝันเชื่อว่าไม่มีใครรักฝันได้เท่ากับน่านอีกแล้ว"

จีน่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ้อน เพื่อทำให้ปฐพีเลิกมองเธอด้วยแววตาแบบนี้สักที “สามร้อยหกสิบห้าวันไม่มีวันไหนที่ฉันจะไม่รักเธอ ขอบคุณนะครับคนดี ที่ไม่เคยเดินออกไปจากชีวิตของผู้ชายที่ชอบทำตัวเย็นชาใส่เธอ”