สถานะเมียอุ้มบุญ Novels & Stories

อิ่มถามทันที “อ้าวป้าอิ่มไม่รู้เรื่องรวีเหรอ” เย็นย้อนถาม “รวียังไม่ตายนะ แล้วลูกในท้องก็ยังอยู่ด้วย ตอนนี้อายุได้หกขวบกว่าๆ ที่สำคัญคุณเมฆรู้เรื่องนี้แล้วด้วย ตอนนี้อยู่กระบี่กับคุณรัตน์”

“คุณแม่...ลินินน่ะเมียผมนะครับ เมียป่วยถ้าผมไม่ดูแล แล้วจะให้ไปดูแลใครล่ะครับ” คำพูดของฤทธิทำให้คุณแพรพรรณพยักหน้าอย่างยินยอม...แม้จะไม่พอใจลูกเขยเรื่องอุ้มบุญ โดยเฉพาะเมื่อระแคะระคายว่าการอุ้มบุญครั้งนี้ไม่ต่างกับการเปิดทางให้ลูกเขยมีผู้หญิงอีกคนเข้ามา จนทำให้คุณแพรพรรณก ังวลว่าผู้หญิงคนนั้นจะกลายเป็นมือที่สามในชีวิตสมรสของบุตรสาว

“หนูอรอุมาเป็นลูกภรรยาใหม่ค่ะ คุณอัคไม่ได้อยู่เมืองไทย เลยไม่ทราบสิคะว่าคุณอมรมีภรรยาสองคนแม่หนูเอยเป็นภรรยาคนแรก หนูเอยเธอไม่ได้อยู่กับคุณอมรหรอกค่ะ ตั้งแต่ที่คุณแม่เธอเสียเธอก็ย้ายไปอยู่กับคุณพรรณีย์ พี่สาวคุณอมร น่ะค่ะ คุณอัคเลยไม่เคยเห็นเธอ” “ออ...เป็นแบบนี้ นี่เอง” อัคนีรับคำก่อนจะยกแก้วเหล้าในมือขึ้นจิบเพื่อกลบเกลื่อน ในวงการไฮโซใครๆต่างก็รู้ว่าคุณพิมพ์แขมีอาชีพเป็นแม่สื่อ นางมักจะจับคู่ให้คนที่ชอบพอกัน มีหรือที่นางจะดูท่าทางของเขาไม่ออก

คำว่า เมีย ในประโยคนั้นทำให้แก้มของเธอร้อนขึ้นเล็กน้อย แต่ไม่ใช่ความอึดอัดเหมือนครั้งก่อน เป็นความรู้สึก…ว่าเธอยินดีในสถานะนี้จริง ๆ

คริสเตียนออกมาต้อนรับโดยมีภรรยาที่อุ้มท้องแก่ยืนเคียงข้าง “กว่าจะมาได้” ตามด้วยเคนตะและคู่หมั้นสุดสวยที่ควงแขนออกมายืนรอรับหลานสาว “สวัสดีค่ะ” พีพียกมือไหว้โดยที่ไม่ต้องให้คูเปอร์หรือแพร์พีญาบอก

บิดานามว่า จางหงเหยียน หลงเมียเด็กที่เคยเป็นลูกบุญธรรมซึ่งบิดาตั้งใจรับมาเป็นพี่สาวของนาง สุดท้ายกลายเป็นแม่เลี้ยงที่อายุห่างจากนางแค่สองปี ช่างดีเหลือเกินรับนางมาเลี้ยงหนึ่งปีก็เลื่อนฐานะจากลูกบุญธรรมกลายเป็นเมียบุญธรรม!

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น "ค่ะ เห็นแบบนี้แล้วค่อยสบายใจหน่อย" "หนูอยากกอดยายจังเลยค่ะ"ปราภาพรใช้มือน้อยเกาะขอบเตียง "ได้สิลูก มาพ่ออุ้ม"คณากรยกอุ้มลูกสาวขึ้นบนเตียงทันที

"เจ็บนิดหน่อยค่ะ... แต่มันก็จริงอย่างที่เขาว่า...สถานะหนูมันก็ก้ำกึ่งจริงๆ... เป็นลูกบุญธรรม แต่ก็นอนกับพ่อ... คนเขาจะมองว่าเป็นเมียเก็บก็ไม่แปลกหรอกค่ะ" "แพรว!" ราเมศดุเสียงเข้ม "ห้ามพูดคำนั้น! หนูไม่ใช่เมียเก็บ... หนูคือเมียแต่ง! คือคุณนายของที่นี่! รอให้เรื่องซาลงอีกนิด พ่อ จะประกาศให้ทุกคนรู้ จะจดทะเบียนสมรสโชว์เลยให้มันจบๆ ไป!"

“ชาตินี้เธอชื่อว่า ขนิษฐา ชื่อเล่นว่าโอปอล เป็นลูกเลี้ยงของคุณมลฤดี เธอจะถูกประมูลเป็นคนสุดท้าย เหมือนกับลูกเมื่อครั้งที่แล้วนั่นแหละ” “แล้วหนูจะบอกยังไงให้เธอยอมสวมแหวนล่ะคะ?” “บอกความจริงทุกอย่าง... ตอนนี้เธอกำลังหลงรักคีรินทร์ สามีในอดีตชาติ” วริศราอึ้งไปคร ู่ใหญ่กับกงเกวียนกำเกวียนที่ซับซ้อน

“นายยังไม่ควรที่จะรู้หรอก อย่างน้อยก็ตอนนี้ จนกว่าฉันจะแน่ใจว่าไม่มีใครตามตัวนาย และจนกว่าฉันจะเคลียร์ปัญหาทั้งหมดได้ก็อาจจะต้องใช้เวลาอีกสักพัก แต่ทำใจให้สบายเถอะ ไม่มีอะไรที่นายต้องห่วง ฉันรับรองได้” ไม่มีทางเลยที่อันดาจะไม่ห่วง ตอนนี้เขามีสถานะเป็นแม่อุ้มบุญแล้วก็ จริง แต่ก็ยังมีเรื่องที่ต้องให้คิดอีกเป็นโขยง ไหนจะเรื่องพ่อแม่บุญธรรม ไหนจะเรื่องท้องที่ผิดแผกจากคนทั่วไปนี่อีก ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เลย