หมอผู้มหัศจรรย์ นิยาย & เรื่องราว

พ่อบ้านเป็นบุรุษอายุห้าสิบกว่า รูปร่างค่อนข้างอ้วน ใบหน้ามีความมันเงา เขามองหมอเถาด้วยท่าทีเย่อหยิ่ง “พ่อบ้านผิง ข้ามิได้มีสูตรลับอะไรจริง ๆ แต่ข้าพาสหายมาด้วยคนหนึ่ง นางน่าจะมีวิธีรักษาโรคประหลาดของฮูหยินผู้เฒ่าได้!” จากนั้นหมอเถาก็แนะนำ “นี่คือแม่นางเจียง!”

[1: มือวิเศษย้อนวัย ยกย่องหมอที่มีความสามารถมากสามารถรักษาผู้ป่วยที่ใกล้ตายให้หายเป็นปกติได้เหมือนเดิม] “ผมไม่เคยเห็นทักษะการแพทย์ที่อัศจรรย์แบบนี้มาก่อน คุณหลินเรียกได้ว่าเป็นหมอเทวดาที่แท้จริง ทุกคนก็เห็นแล้ว ในเวลาครึ่งวัน ผมก็สามารถหายดีออกจากโรงพยาบาล ทัก ษะการแพทย์แบบนี้ ไม่ใช่หมอเทวดา แล้วคืออะไร?”

ธารณ์ชวนคุยต่อ เมื่อเห็นหญิงสาวเงียบไปหลังจากพูดชื่อเพื่อน "ทำไมละคะ" "ก็คนไข้เห็นเราใส่ชุดกาวน์ไม่รู้หรอกว่าเราแผนกไหน เห็นเป็นหมอก็ถามไว้ก่อน ซึ่งบางอาการก็ต้องเป็นหมอเฉพาะเท่านั้น อย่างคราวก่อนก็มีคนไข้มาถามเรื่องผ่าตัดสมองกับผม ผมก็ไม่รู้จะตอบยังไง เพราะปกติผมรับ ดูแลแต่หัวใจอะครับ โดยเฉพาะหัวใจสาวๆ" ปภาวรินทร์หัวเราะกับมุขสามบาทห้าบาทของหมอหนุ่ม ความจริงไม่ได้ขำเขาเท่าไหร่หรอก แต่ตลกอาการของหมอพีร์มากกว่าที่กลอกตามองบน เบ้ปากกับมุขของเพื่อน

เสียงทุ้มเอ่ยหอบกระเส่าชิดใบหูบาง "อื้อ อะ อะ พร้อมกันค่ะ" สิ้นเสียงหวานร่างของเธอก็เกร็งกระตุกเสร็จสมจนตาเหลือกลานเสมือยล่องลอยอยู่ในอากาศร่องแฉะตอดรัดท่อนเอ็นใหญ่ถี่รัวไม่หยุด หมอฉีกยิ้มขยับตอกอัดเข้าใส่ช่องรักฉ่ำแฉะหนัก ๆ ติดกันหลายครั้งก่อนที่จะยอมถอดถอนท่อ นเอ็นใหญ่ออกจากร่องสวาท เมื่อชักออกน้ำรักสีขาวเหนียวข้นก็ไหลพรวดออกมาติด ๆ

ในฐานะพยาบาลฝึกหัด งานประจำวันของฉันคือการดูแลผู้ป่วย แต่ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่า วันหนึ่งตัวเองจะต้องกลายมาเป็นผู้ป่วยเสียเอง แถมยังต้องนอนอยู่บนเตียงในห้องตรวจที่ฉันทำงานอยู่ทุกวัน ในขณะที่แพทย์เจ้าของไข้ของฉัน กำลังใช้สายตาประหนึ่งกำลังจ้องมองเหยื่อ กวาดมองไล่ไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่าของฉันทีละนิ้ว "ไม่ต้องกลัวนะครับ" เขาเอ่ย "นี่เป็นส่วนหนึ่งของการรักษา"

แจ็คตัวแข็งทื่ออีกครั้ง มิเชลล์ขมวดคิ้ว “แจ็ค เทรนต์ ทำตามที่คุณอเล็กซ์พูดเถอะ เขาเป็นถึงปรมาจารย์แพทย์สุดมหัศจรรย์แห่งรัฐแคลิฟอร์เนียเชียวนะ คุณหมอในตำนานของจริง! ถือว่าคุณโชคดีมากเลยนะที่เขาวินิจฉัยให้น่ะ” แจ็คพลันอ้าปากค้าง เขาแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินเลย ทัน ใดนั้น ผู้หญิงคนหนึ่งเริ่มหัวเราะและกล่าวคำพูดประชดประชันออกมา “ปรมาจารย์แพทย์สุดมหัศจรรย์แห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย? หมอในตำนาน? น่าขันเกินไปแล้ว! ถ้าเขาเป็นหมอในตำนาน ฉันก็คงได้เป็นพระแม่มารีย์แล้วมั้ง”

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งกำลังอ้อนวอนหมอที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดอย่างสิ้นหวัง ด้านข้างของชายคนนั้นคือหญิงสาวที่น่ารักคนหนึ่งที่ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาคลอเบ้า สองคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากกีย่าและพ่อของเธอ วอลตัน ควาร์ริงตัน “คุณควาร์ริงตัน พวกเราได้แจ้งให้แพทย์ที่ดีท ี่สุดในโลกมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือ แต่พูดตามตรงนะครับ ไม่มีใครในพวกเราเคยพบกับโรคแบบนี้มาก่อนเลย แต่โปรดมั่นใจว่าพวกเราจะพยายามอย่างสุดความสามารถ!” หมอกล่าว

"ชายชราของเรารอดแล้ว พอยาต้มลงไปก็รักษาโรคที่ทำอะไรไม่ถูกให้หายแล้ว!" "ฝีมือมหัศจรรย์ ยาถึงกำจัดโรค หมอเทวดาหวังสมกับฉายาหมอเทวดา" ท่ามกลางเสียงชื่นชมของทุกคน หวังเต๋อฟาอดไม่ได้ที่จะผยองขึ้นมา

เมื่อมหาเสนาบดีฉู่และภรรยาได้ยินอย่างนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน หลายที่ผ่านมานี้หมอมหัศจรรย์คนนี้มีชื่อเสียงโด่งดังมาก เขาสามารถรักษาได้ทุกโรคทุกอาการ ไม่ว่าจะซับซ้อนมาแค่ไหน

เธอพึมพำ "มันเรียบง่าย แต่ทรงพลังมาก" "เพราะมันเป็นความจริงครับ" ซูโฮพูดขณะเดินเข้ามาใกล้ "คุณมีความสามารถที่พิเศษ สิ่งที่คุณต้องทำคือเชื่อมั่นในตัวเอง"