หมอผู้มหัศจรรย์ นิยาย & เรื่องราว

ปลายนิ้วเรียวยาวที่คุ้นเคยกับการจับชีพจรและปลายเข็มเงิน ค่อยๆ เกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มนวลขึ้นทัดใบหูอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นซ่านใต้ฝ่ามือทำให้ดวงใจที่เคยนิ่งสงบของเขาสั่นไหวด้วยความโล่งอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้คนทั่วทั้งหล้าต่างยกย่องว่าเขาคือ ‘หมอเทวดา’ บุรุษผู้ยื้ อชีวิตคนจากเงื้อมมือมัจจุราชได้เพียงพลิกฝ่ามือ ทว่ามีเพียงตัวเขาเองที่รู้ดี... บนโลกใบนี้ มีโรคชนิดหนึ่งที่แม้แต่ตำรายาโบราณนับพันเล่มก็ไม่อาจรักษาได้ โรคนั้นคือความรักที่หยั่งรากลึกลงในจิตวิญญาณ และเขาก็คือผู้ที่ยินยอมพ่ายแพ้ต่อโรคนี้ด้วยความเต็มใจ

คลึงขมับของตัวเองเพื่อบรรเทาอาการปวดหนึบซึ่งเป็นผลพวงมาจากการอดนอนต่อเนื่องหลายชั่วโมง ดวงตาคู่สวยปิดลงเพียงครู่เดียว เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นเรียกให้หญิงสาวต้องลืมตาขึ้นมามอง ร่างสูงโปร่งของศัลยแพทย์กระดูกและข้อเดินก้าวเข้ามาภายในห้องพร้อมกับรอยยิ้มกว้างขวาง หมอก ้องสวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดสะอ้าน ในมือของเขามีกล่องขนมเค้กหน้าตาน่ารับประทานและแก้วเครื่องดื่มเย็นจัดสองแก้ว

ปลายนิ้วเรียวยาวที่คุ้นเคยกับการจับชีพจรและปลายเข็มเงิน ค่อยๆ เกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกแก้มนวลขึ้นทัดใบหูอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นซ่านใต้ฝ่ามือทำให้ดวงใจที่เคยนิ่งสงบของเขาสั่นไหวด้วยความโล่งอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ผู้คนทั่วทั้งหล้าต่างยกย่องว่าเขาคือ ‘หมอเทวดา’ บุรุษผู้ยื้ อชีวิตคนจากเงื้อมมือมัจจุราชได้เพียงพลิกฝ่ามือ ทว่ามีเพียงตัวเขาเองที่รู้ดี... บนโลกใบนี้ มีโรคชนิดหนึ่งที่แม้แต่ตำรายาโบราณนับพันเล่มก็ไม่อาจรักษาได้ โรคนั้นคือความรักที่หยั่งรากลึกลงในจิตวิญญาณ และเขาก็คือผู้ที่ยินยอมพ่ายแพ้ต่อโรคนี้ด้วยความเต็มใจ

ในฐานะพยาบาลฝึกหัด งานประจำวันของฉันคือการดูแลผู้ป่วย แต่ฉันไม่เคยคาดคิดเลยว่า วันหนึ่งตัวเองจะต้องกลายมาเป็นผู้ป่วยเสียเอง แถมยังต้องนอนอยู่บนเตียงในห้องตรวจที่ฉันทำงานอยู่ทุกวัน ในขณะที่แพทย์เจ้าของไข้ของฉัน กำลังใช้สายตาประหนึ่งกำลังจ้องมองเหยื่อ กวาดมองไล่ไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่าของฉันทีละนิ้ว "ไม่ต้องกลัวนะครับ" เขาเอ่ย "นี่เป็นส่วนหนึ่งของการรักษา"

เสียงทุ้มเอ่ยหอบกระเส่าชิดใบหูบาง "อื้อ อะ อะ พร้อมกันค่ะ" สิ้นเสียงหวานร่างของเธอก็เกร็งกระตุกเสร็จสมจนตาเหลือกลานเสมือยล่องลอยอยู่ในอากาศร่องแฉะตอดรัดท่อนเอ็นใหญ่ถี่รัวไม่หยุด หมอฉีกยิ้มขยับตอกอัดเข้าใส่ช่องรักฉ่ำแฉะหนัก ๆ ติดกันหลายครั้งก่อนที่จะยอมถอดถอนท่อ นเอ็นใหญ่ออกจากร่องสวาท เมื่อชักออกน้ำรักสีขาวเหนียวข้นก็ไหลพรวดออกมาติด ๆ

"ชายชราของเรารอดแล้ว พอยาต้มลงไปก็รักษาโรคที่ทำอะไรไม่ถูกให้หายแล้ว!" "ฝีมือมหัศจรรย์ ยาถึงกำจัดโรค หมอเทวดาหวังสมกับฉายาหมอเทวดา" ท่ามกลางเสียงชื่นชมของทุกคน หวังเต๋อฟาอดไม่ได้ที่จะผยองขึ้นมา

[1: มือวิเศษย้อนวัย ยกย่องหมอที่มีความสามารถมากสามารถรักษาผู้ป่วยที่ใกล้ตายให้หายเป็นปกติได้เหมือนเดิม] “ผมไม่เคยเห็นทักษะการแพทย์ที่อัศจรรย์แบบนี้มาก่อน คุณหลินเรียกได้ว่าเป็นหมอเทวดาที่แท้จริง ทุกคนก็เห็นแล้ว ในเวลาครึ่งวัน ผมก็สามารถหายดีออกจากโรงพยาบาล ทัก ษะการแพทย์แบบนี้ ไม่ใช่หมอเทวดา แล้วคืออะไร?”

แจ็คตัวแข็งทื่ออีกครั้ง มิเชลล์ขมวดคิ้ว “แจ็ค เทรนต์ ทำตามที่คุณอเล็กซ์พูดเถอะ เขาเป็นถึงปรมาจารย์แพทย์สุดมหัศจรรย์แห่งรัฐแคลิฟอร์เนียเชียวนะ คุณหมอในตำนานของจริง! ถือว่าคุณโชคดีมากเลยนะที่เขาวินิจฉัยให้น่ะ” แจ็คพลันอ้าปากค้าง เขาแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินเลย ทัน ใดนั้น ผู้หญิงคนหนึ่งเริ่มหัวเราะและกล่าวคำพูดประชดประชันออกมา “ปรมาจารย์แพทย์สุดมหัศจรรย์แห่งรัฐแคลิฟอร์เนีย? หมอในตำนาน? น่าขันเกินไปแล้ว! ถ้าเขาเป็นหมอในตำนาน ฉันก็คงได้เป็นพระแม่มารีย์แล้วมั้ง”

ถึงเขาจะเป็นหมอมาหลานสิบปีแต่ไม่เคยเจอใครที่ถูกซ้อมอาการปางตายแต่ไม่ตายได้แบบนี้มากก่อน ไหนจะกระดูกหักหลายแห่งและยังจะช้ำทั้งภายนอกภายในมากมายไปหมดแต่สิ่งที่มหัศจรรย์ไปกว่านั้นก็คือเคโอพร่ำเพ้อถึงแต่ชื่อของผู้หญิงออกมาตลอดเวลาที่ทำการรักษา “ขอบคุณคุณหมอนะคะ

จิณณ์ไม่รอช้ารีบแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการทันที “สวัสดีครับคุณยาย ผมชื่อจิณณ์ เป็นหมอที่จะผ่าตัดหัวเข่าให้คุณยาย แล้วก็...เป็นพ่อของเกรซซี่ด้วยครับ” สิ้นคำแนะนำตัวของชายหนุ่ม ยายศรีจันทร์ไม่สนใจประเด็นผ่าตัดหัวเข่าตนเองเลยสักนิด หล่อนสนใจประโยคหลังของหมอหนุ่มมากกว่า ผู้ สูงวัยหันกลับไปมองหลานสาวอีกครั้งเพื่อขอคำยืนยัน “ใช่คนนี้เหรอรัก” หญิงสาวพยักหน้า “ใช่จ้ะยาย เขาเป็นพ่อของเกรซซี่”