หย่าร้าง

“คุณคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหมถ้าผมจะให้ลิลินเขานอนค้างที่นี่คืนนี้” กวินภพเอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาและคู่ขาเดินตามหลังมัทนาออกมาจากเรือนใหญ่หลังจากการรับประทานอาหารเย็นสิ้นสุดลง ซึ่งคำถามนั้นทำเอาคนที่ตั้งใจจะเดินหนีภาพบาดตาไปให้ไกลจำต้องหยุดชะงักก่อนจะหันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของคำถามอีกครั้งอย่างคนไม่มีทางเลือก

“อยู่ด้วยกันเถอะนะ อย่างน้อยก็เพื่อลูกของเรา” แม้จะเป็นคำขอที่ฟังดูเห็นแก่ตัว แต่มันน่าตลกตรงที่คำพูดนั้นสามารถเหนี่ยวรั้งเขาไว้ได้...

สิ่งที่เธอมีข้างกาย คือ…สามี แต่สิ่งที่เธอไม่เคยได้จากสามี คือ…ความรัก

"จะไปไหนคะ"รสรินถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เมื่อยังถูกลากมาตามทางเดิน อรรถไม่พูดอะไร เขายังพาเธอเดินไปเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้ม เมื่อสัมผัสถึงความเย็นที่เกิดขึ้นบนมือที่เขากุมอยู่ ไงล่ะยายโรสคนเก่ง แค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ อรรถคิดเมื่อพาเธอเดินมาถึงห้องพักของแขกวีไอพี "คุณอรรถ!"หญิงสาวกรีดร้อง เมื่อเขาแตะคีย์การ์ดกับประตูบานหนึ่ง "คุณอรรถ! ปล่อยฉันนะคะ"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้อง ก่อนที่คนร่างสูงจะปิดประตูตามหลัง รสรินถอยหนี เมื่อชายหนุ่มปลดเนคไทออกจากคอ "ฉันจะกลับ!"เท้าบางยังคงถอยหนี เมื่อร่างสูงย่างสามขุมเข้ามา "ไงแค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ"เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม เมื่อสลัดเสื้อสูทราคาแพงออกจากตัว ตาคมเข้มมองไปที่หญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า ไหนล่ะรสรินคนเก่ง คนที่จงใจมาฉีกหน้าเขา ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายงั้นเหรอ สงสัยเขาต้องเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นสามีจากเธอซะแล้ว ปล่อยให้ลอยนวลมานาน ชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกวัน "กรี๊ดดด!!!ปล่อยนะ"ร่างบางกรีดร้อง เมื่อร่างสูงกระโจนเข้าใส่ ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ เธอพลาดตรงไหนกัน เขาถึงได้เข้าถึงตัว

“ชีวิตที่แล้วโง่บรม ดูแลพ่อแม่สามีเลี้ยงดูแลลูกและหาเงินส่งเสียสามีจนได้ดี สุดท้ายเขาตอบแทนด้วยความตาย ชาตินี้ฉันจะไม่ยอมให้เป็นเช่นเดิมจะเลิกเป็นคนโง่เขลาให้เขาหลอกลวงออกไปใช้ชีวิตหาความสุขให้ตัวเอง”

ท่านเป็นคนไล่ข้ามาอยู่ที่นี่ บัดนี้กลับมาตามหา ไม่พอยังยัดเยียดความเป็นสามีให้ข้าทุกคืน

เมื่อโชคชะตาบังคับให้ "นันทวัฒน์" ต้องแต่งงานกับ "นลินี" หญิงที่เขาไม่เคยสนใจ แต่หัวใจกลับพลิกผันเมื่อเขาต้องสูญเสียทุกอย่าง เพียงเพื่อจะพบว่าเธอคือคนสำคัญที่สุด

เจินจิ่วหรง ใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาของเขา สามปีทบทวนความผิดของตนเอง แต่การเฝ้ามองเขากับผู้หญิงคนนั้นมันทรมานเกินไป นางเลือกจบชีวิตลง และตื่นขึ้นมาตอนอายุ 15 ก่อนพบว่าตนเองกำลังท้อง นางจะหนีไปให้ไกล !

เธอ ร้ายเพราะอยากได้เขามาครอบครองโดยไม่สนวิธี หารู้ไหมว่าใจเขานั้นอยู่กับผู้หญิงอีกคน ยั่วก็แล้ว เปลี่ยนนิสัยก็แล้ว ทำดีด้วยก็แล้วภูวดลกลับไม่เคยเหลียวแลชนัญชิดาสักนิด ในเมื่อไม่รัก งั้นก็หย่าไปให้จบๆ

เมืองหนาว ซุปเปอร์สตาร์ดาวค้างฟ้าที่มีผลงานทั้งร้องและเต้นมานับไม่ถ้วน วันหนึ่งเขาต้องมาร่วมงานกับนักแสดงเด็กที่โด่งดังมาจากต่างประเทศ หากแต่มารู้ทีหลังว่าเด็กคนนั้นกลับเป็นลูกสาวของ เจลกา คนรักเก่าที่เคยเข้าวงการบันเทิงมาพร้อมกัน เด็กคนนั้นมีท่าทางของศิลปินดูแล้วคงเป็นดาวดวงใหม่ได้ไม่ยาก ยิ่งเห็นก็ยิ่งซ้อนทับกับตัวเขาในอดีต นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเขาก็มีความสงสัยในตัวของสองแม่ลูกนี้มาตลอด . . "เราหย่ากันเถอะ...ตอนนี้เรากำลังมีชื่อเสียง เรากลัวว่าถ้าใครรู้เรื่องที่เราจดทะเบียนสมรสกันแล้วเรากลัวว่า..." "อื้อ เจลเข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามนั้นแหละ" (ส่วนเรื่องที่เจลจะบอกก็คงไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว...เราสองคนไปกันเถอะลูก อย่าอยู่เป็นอุปสรรคของพ่อลูกกันเลยนะ) . . "พ่อของเธอเป็นใครเหรอ?" "แม่เจลบอกว่าพ่อของเจินเจินเป็นดาวดวงที่สว่างที่สุดค่ะ" (อ๋อ...ที่แท้พ่อเจ้าเด็กนี่ก็ตายไปแล้วนี่เอง น่าสงสารจัง)