หย่าร้าง

"ปาย..." "ไม่รู้เหรอฉาย ว่านายไม่ควรทำตัวเหี้ยตั้งแต่ทีแรก ลูกกำลังน่ารัก เคยคิดถึงหน้าลูกบ้างไหมวะ สิ่งที่นายทำ มันทำให้ฉันไม่รู้เลยสักนิด ว่าจริงๆ แล้วนายเป็นคนยังไง นายบอกรักฉันทุกวัน นอนกอดฉันทุกคืน นายเอาเวลาไหนไปมีคนอื่น" "ขอโทษปาย ฉันไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้จริงจัง ฉันคิดน้อยเอง" "นี่คือคำตอบของคนที่มีการศึกษา มีวุฒิภาวะเหรอฉาย!" ผิดหวังว่ะ ทั้งคำพูดและการกระทำของตะวันฉาย ทำให้ฉันผิดหวังมาก คิดน้อย? ขอโทษ? ฉันควรหายโกรธเหรอ ฉันควรทำเหมือนไม่มีอะไร ฉันควรกลับมาให้อภัยอย่างนั้นน่ะเหรอ! ความรู้สึกของฉันล่ะ สิ่งแย่ๆ ที่ถาโถมเข้ามาใส่ฉัน คิดว่าฉันปล่อยผ่านและลืมได้จริงๆ อย่างนั้นใช่ไหม "มันเป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบของผู้ชายเท่านั้นเองปาย ฉันไม่เคยรักใครนอกจากเธอ ฉันสัญญาว่าจะเลิก จะเลิกให้เด็ดขาด" "ตอนนี้คนที่จะเลิกกับนายคือฉัน!"

"ไปเตรียมรถม้า! วันนี้ข้าจะขอลาขาดจากแม่ทัพเยว่เฉินชั่วชีวิต!" ทะลุมิติมาอยู่ในร่าง 'หลินเวย' ฮูหยินเอกผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นนางร้ายก็ว่าซวยแล้ว... แต่ใครจะคิดว่าสตรีจากยุคปัจจุบันอย่างนาง จะต้องมารับเคราะห์กรรมในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ! เมื่อเหล่าอนุภรรยาจอมมารยาเล่นสกปรก หวังวางยาปลุกกำหนัดสามีตัวเอง แต่แจ็กพอตดันมาแตกลงที่นาง... 'แม่ทัพเยว่เฉิน' บุรุษผู้เย็นชาและเกลียดชังฮูหยินเอกเข้าไส้ ถูกฤทธิ์ยาแผดเผาจนสติขาดผึง เขาพังประตูเข้ามาช่วงชิงความบริสุทธิ์ของนางอย่างป่าเถื่อน ซ้ำร้าย... เขายังยัดเยียดข้อหาว่านางเป็นหญิงแพศยาที่ใช้วิธีสกปรกเพื่อผูกมัดเขา! ค่ำคืนแห่งพายุอารมณ์พัดผ่าน ทิ้งไว้เพียงรอยมลทินและคราบน้ำตา... แต่คิดหรือว่าคนอย่างนางจะยอมทนก้มหน้ารับกรรมและเรียกร้องความสงสาร? ไม่มีทาง! "ข้าเหนื่อย... เหนื่อยกับผู้ชายเฮงซวย เหนื่อยกับเมียน้อยประสาทแดก เหนื่อยกับจวนแม่ทัพบ้าๆ นี่เต็มทีแล้ว!" เมื่อฟางเส้นสุดท้ายขาดผึง ฮูหยินผู้ถูกลืมจึงลุกขึ้นมาสะบัดบ๊อบ สั่งเก็บกระเป๋า ทิ้งจวนแม่ทัพ ทิ้งสามีเฮงซวย แล้วก้าวออกไปสร้างชีวิตใหม่ที่เจิดจรัสด้วยสองมือของตัวเอง!

"จะไปไหนคะ"รสรินถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เมื่อยังถูกลากมาตามทางเดิน อรรถไม่พูดอะไร เขายังพาเธอเดินไปเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้ม เมื่อสัมผัสถึงความเย็นที่เกิดขึ้นบนมือที่เขากุมอยู่ ไงล่ะยายโรสคนเก่ง แค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ อรรถคิดเมื่อพาเธอเดินมาถึงห้องพักของแขกวีไอพี "คุณอรรถ!"หญิงสาวกรีดร้อง เมื่อเขาแตะคีย์การ์ดกับประตูบานหนึ่ง "คุณอรรถ! ปล่อยฉันนะคะ"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้อง ก่อนที่คนร่างสูงจะปิดประตูตามหลัง รสรินถอยหนี เมื่อชายหนุ่มปลดเนคไทออกจากคอ "ฉันจะกลับ!"เท้าบางยังคงถอยหนี เมื่อร่างสูงย่างสามขุมเข้ามา "ไงแค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ"เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม เมื่อสลัดเสื้อสูทราคาแพงออกจากตัว ตาคมเข้มมองไปที่หญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า ไหนล่ะรสรินคนเก่ง คนที่จงใจมาฉีกหน้าเขา ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายงั้นเหรอ สงสัยเขาต้องเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นสามีจากเธอซะแล้ว ปล่อยให้ลอยนวลมานาน ชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกวัน "กรี๊ดดด!!!ปล่อยนะ"ร่างบางกรีดร้อง เมื่อร่างสูงกระโจนเข้าใส่ ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ เธอพลาดตรงไหนกัน เขาถึงได้เข้าถึงตัว

ท่านเป็นคนไล่ข้ามาอยู่ที่นี่ บัดนี้กลับมาตามหา ไม่พอยังยัดเยียดความเป็นสามีให้ข้าทุกคืน

เจินจิ่วหรง ใช้เวลาห้าปีในฐานะภรรยาของเขา สามปีทบทวนความผิดของตนเอง แต่การเฝ้ามองเขากับผู้หญิงคนนั้นมันทรมานเกินไป นางเลือกจบชีวิตลง และตื่นขึ้นมาตอนอายุ 15 ก่อนพบว่าตนเองกำลังท้อง นางจะหนีไปให้ไกล !

หลังจากงานแต่งผ่านไปได้เพียงไม่กี่วันอินทัชก็แทบบ้า เมื่อรู้ความจริงว่าผู้หญิงที่ตนเองแต่งงานด้วยคือ "เขียนฝัน" พี่สาวฝาแฝดของเขียนฟ้าคู่หมั้นสาว เพียงเพราะเหตุผลง่าย ๆ คือ "รักเขา" เลยสลับตัวแต่งแทน จากเดิมที่รู้สึกเฉย ๆ ทุกคราวยามเจอหน้า อินทัชสาบานได้เลยว่าตอนนี้เขาเกลียดเขียนฝันไส้ ในสายตาอินทัชเขียนฝันไม่ต่างจากพี่สาวที่อิจฉาน้องสาว เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อขอหย่าขาดจากเธอ...

เธอ ร้ายเพราะอยากได้เขามาครอบครองโดยไม่สนวิธี หารู้ไหมว่าใจเขานั้นอยู่กับผู้หญิงอีกคน ยั่วก็แล้ว เปลี่ยนนิสัยก็แล้ว ทำดีด้วยก็แล้วภูวดลกลับไม่เคยเหลียวแลชนัญชิดาสักนิด ในเมื่อไม่รัก งั้นก็หย่าไปให้จบๆ

เมืองหนาว ซุปเปอร์สตาร์ดาวค้างฟ้าที่มีผลงานทั้งร้องและเต้นมานับไม่ถ้วน วันหนึ่งเขาต้องมาร่วมงานกับนักแสดงเด็กที่โด่งดังมาจากต่างประเทศ หากแต่มารู้ทีหลังว่าเด็กคนนั้นกลับเป็นลูกสาวของ เจลกา คนรักเก่าที่เคยเข้าวงการบันเทิงมาพร้อมกัน เด็กคนนั้นมีท่าทางของศิลปินดูแล้วคงเป็นดาวดวงใหม่ได้ไม่ยาก ยิ่งเห็นก็ยิ่งซ้อนทับกับตัวเขาในอดีต นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเขาก็มีความสงสัยในตัวของสองแม่ลูกนี้มาตลอด . . "เราหย่ากันเถอะ...ตอนนี้เรากำลังมีชื่อเสียง เรากลัวว่าถ้าใครรู้เรื่องที่เราจดทะเบียนสมรสกันแล้วเรากลัวว่า..." "อื้อ เจลเข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็เอาตามนั้นแหละ" (ส่วนเรื่องที่เจลจะบอกก็คงไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว...เราสองคนไปกันเถอะลูก อย่าอยู่เป็นอุปสรรคของพ่อลูกกันเลยนะ) . . "พ่อของเธอเป็นใครเหรอ?" "แม่เจลบอกว่าพ่อของเจินเจินเป็นดาวดวงที่สว่างที่สุดค่ะ" (อ๋อ...ที่แท้พ่อเจ้าเด็กนี่ก็ตายไปแล้วนี่เอง น่าสงสารจัง)

“ชีวิตที่แล้วโง่บรม ดูแลพ่อแม่สามีเลี้ยงดูแลลูกและหาเงินส่งเสียสามีจนได้ดี สุดท้ายเขาตอบแทนด้วยความตาย ชาตินี้ฉันจะไม่ยอมให้เป็นเช่นเดิมจะเลิกเป็นคนโง่เขลาให้เขาหลอกลวงออกไปใช้ชีวิตหาความสุขให้ตัวเอง”

ชมพิ้งหญิงสาวที่บ้านกำลังล้มละลาย ผู้เป็นบิดามารดาตัดสินใจจบชีวิตตัวเองและฝากฝังลูกสาวคนเดียวไว้ให้คุณหญิงเม็ดพลอยดูแล ซึ่งกลายเป็นงานแต่งเพื่อธุรกิจและการอยู่รอดของบริษัทชมพิ้ง ส่วนคุณนายเม็ดพลอยนอกจากการรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนสนิทผู้ล่วงลับแล้ว ยังถือโอกาสดัดนิสัยไม้เลื้อยของลูกชายด้วย หมื่นลี้ที่ถูกบังคับให้แต่งงานก็ได้สร้างเรื่องตั้งแต่วันงานแต่ง มาสายจนเลยเวลามงคลแถมยังเอาคู่นอนมาเดินควงรับแขกแทนเจ้าสาวหักหน้าแม่ตัวเอง งานแต่งนี้เขาไม่ได้เต็มใจกับเจ้าสาวที่ไม่มีวันยอมรับ หมื่นลี้ใช้ทุกวิธีเพื่อกำจัดเธอออกจากชีวิต หากแต่เธอกลับยังอดทนอยู่เช่นนั้นเพราะเงิน ชมพิ้งจึงถูกเขาตราหน้าให้เป็นผู้หญิงหน้าเงินนับแต่นั้น ทว่านานวันหญิงสาวกลับหลงรักคนใจร้ายจนหมดหัวใจ...