หย่าร้าง

"จะไปไหนคะ"รสรินถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน เมื่อยังถูกลากมาตามทางเดิน อรรถไม่พูดอะไร เขายังพาเธอเดินไปเรื่อยๆ ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้ม เมื่อสัมผัสถึงความเย็นที่เกิดขึ้นบนมือที่เขากุมอยู่ ไงล่ะยายโรสคนเก่ง แค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ อรรถคิดเมื่อพาเธอเดินมาถึงห้องพักของแขกวีไอพี "คุณอรรถ!"หญิงสาวกรีดร้อง เมื่อเขาแตะคีย์การ์ดกับประตูบานหนึ่ง "คุณอรรถ! ปล่อยฉันนะคะ"ร่างบางดิ้นหนี เมื่อถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้อง ก่อนที่คนร่างสูงจะปิดประตูตามหลัง รสรินถอยหนี เมื่อชายหนุ่มปลดเนคไทออกจากคอ "ฉันจะกลับ!"เท้าบางยังคงถอยหนี เมื่อร่างสูงย่างสามขุมเข้ามา "ไงแค่นี้ก็กลัวแล้วเหรอ"เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม เมื่อสลัดเสื้อสูทราคาแพงออกจากตัว ตาคมเข้มมองไปที่หญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า ไหนล่ะรสรินคนเก่ง คนที่จงใจมาฉีกหน้าเขา ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายงั้นเหรอ สงสัยเขาต้องเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นสามีจากเธอซะแล้ว ปล่อยให้ลอยนวลมานาน ชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกวัน "กรี๊ดดด!!!ปล่อยนะ"ร่างบางกรีดร้อง เมื่อร่างสูงกระโจนเข้าใส่ ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ เธอพลาดตรงไหนกัน เขาถึงได้เข้าถึงตัว

หลังจากงานแต่งผ่านไปได้เพียงไม่กี่วันอินทัชก็แทบบ้า เมื่อรู้ความจริงว่าผู้หญิงที่ตนเองแต่งงานด้วยคือ "เขียนฝัน" พี่สาวฝาแฝดของเขียนฟ้าคู่หมั้นสาว เพียงเพราะเหตุผลง่าย ๆ คือ "รักเขา" เลยสลับตัวแต่งแทน จากเดิมที่รู้สึกเฉย ๆ ทุกคราวยามเจอหน้า อินทัชสาบานได้เลยว่าตอนนี้เขาเกลียดเขียนฝันไส้ ในสายตาอินทัชเขียนฝันไม่ต่างจากพี่สาวที่อิจฉาน้องสาว เขาจึงทำทุกวิถีทางเพื่อขอหย่าขาดจากเธอ...

ท่านเป็นคนไล่ข้ามาอยู่ที่นี่ บัดนี้กลับมาตามหา ไม่พอยังยัดเยียดความเป็นสามีให้ข้าทุกคืน

เมื่อโชคชะตาบังคับให้ "นันทวัฒน์" ต้องแต่งงานกับ "นลินี" หญิงที่เขาไม่เคยสนใจ แต่หัวใจกลับพลิกผันเมื่อเขาต้องสูญเสียทุกอย่าง เพียงเพื่อจะพบว่าเธอคือคนสำคัญที่สุด

คำโปรย "พี่ไม่รักอ้อมแล้ว หย่าให้พี่เถอะ" เหมือนสายฟ้าฟาดกลางใจ เมื่อสามีที่แต่งงานกันอย่างถูกต้อง แต่งงานกันด้วยความรักของเธอและเขา พูดออกมาในวันครบรอบวันแต่งงานครบสามปี อวิกานิ่งงัน เธออยู่ในภาวะช็อกไปชั่วคราว กว่าจะหาเสียงของตนเองเจอ "พี่คิมว่าไงนะคะ" คิมหันต์มองภรรยาอย่างลุแก่โทษ เขาอาจจะผิดที่ขอหย่าโดยที่เธอไม่ผิด แต่อาจจะผิดมากกว่าถ้าเขารั้งเธอไว้เรื่อยๆ เพราะชายหนุ่มแน่ใจว่าตนเองไม่ได้รักเธอแบบในอดีตอีกแล้ว "พี่ขอหย่า พี่ไม่ได้รักอ้อมแบบแฟนอีกแล้ว พี่เจอคนที่พี่อยากสร้างครอบครัวด้วยแล้วจริงๆ อ้อมจะให้พี่ชดเชยแบบไหนก็ว่ามาเลย พี่ให้ได้ทุกอย่าง พี่ขอแค่ทะเบียนหย่าเท่านั้น"

ชมพิ้งหญิงสาวที่บ้านกำลังล้มละลาย ผู้เป็นบิดามารดาตัดสินใจจบชีวิตตัวเองและฝากฝังลูกสาวคนเดียวไว้ให้คุณหญิงเม็ดพลอยดูแล ซึ่งกลายเป็นงานแต่งเพื่อธุรกิจและการอยู่รอดของบริษัทชมพิ้ง ส่วนคุณนายเม็ดพลอยนอกจากการรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนสนิทผู้ล่วงลับแล้ว ยังถือโอกาสดัดนิสัยไม้เลื้อยของลูกชายด้วย หมื่นลี้ที่ถูกบังคับให้แต่งงานก็ได้สร้างเรื่องตั้งแต่วันงานแต่ง มาสายจนเลยเวลามงคลแถมยังเอาคู่นอนมาเดินควงรับแขกแทนเจ้าสาวหักหน้าแม่ตัวเอง งานแต่งนี้เขาไม่ได้เต็มใจกับเจ้าสาวที่ไม่มีวันยอมรับ หมื่นลี้ใช้ทุกวิธีเพื่อกำจัดเธอออกจากชีวิต หากแต่เธอกลับยังอดทนอยู่เช่นนั้นเพราะเงิน ชมพิ้งจึงถูกเขาตราหน้าให้เป็นผู้หญิงหน้าเงินนับแต่นั้น ทว่านานวันหญิงสาวกลับหลงรักคนใจร้ายจนหมดหัวใจ...

ท้องแล้วหรือ...ช้าไปนะ พันธะของฉันกับเธอมันจบไปแล้ว..

“เป็นอะไรไปอีกวะ! ที่ผ่านมาเห็นเรียกร้องความสนใจจากฉันนักหนา พยายามที่จะยัดเยียดตัวเองมาเป็นเมียของฉันให้ได้ แล้วพอตอนนี้ฉันจะตอบสนองให้ ก็ทำเป็นเล่นตัว!”

"ไปเตรียมรถม้า! วันนี้ข้าจะขอลาขาดจากแม่ทัพเยว่เฉินชั่วชีวิต!" ทะลุมิติมาอยู่ในร่าง 'หลินเวย' ฮูหยินเอกผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นนางร้ายก็ว่าซวยแล้ว... แต่ใครจะคิดว่าสตรีจากยุคปัจจุบันอย่างนาง จะต้องมารับเคราะห์กรรมในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ! เมื่อเหล่าอนุภรรยาจอมมารยาเล่นสกปรก หวังวางยาปลุกกำหนัดสามีตัวเอง แต่แจ็กพอตดันมาแตกลงที่นาง... 'แม่ทัพเยว่เฉิน' บุรุษผู้เย็นชาและเกลียดชังฮูหยินเอกเข้าไส้ ถูกฤทธิ์ยาแผดเผาจนสติขาดผึง เขาพังประตูเข้ามาช่วงชิงความบริสุทธิ์ของนางอย่างป่าเถื่อน ซ้ำร้าย... เขายังยัดเยียดข้อหาว่านางเป็นหญิงแพศยาที่ใช้วิธีสกปรกเพื่อผูกมัดเขา! ค่ำคืนแห่งพายุอารมณ์พัดผ่าน ทิ้งไว้เพียงรอยมลทินและคราบน้ำตา... แต่คิดหรือว่าคนอย่างนางจะยอมทนก้มหน้ารับกรรมและเรียกร้องความสงสาร? ไม่มีทาง! "ข้าเหนื่อย... เหนื่อยกับผู้ชายเฮงซวย เหนื่อยกับเมียน้อยประสาทแดก เหนื่อยกับจวนแม่ทัพบ้าๆ นี่เต็มทีแล้ว!" เมื่อฟางเส้นสุดท้ายขาดผึง ฮูหยินผู้ถูกลืมจึงลุกขึ้นมาสะบัดบ๊อบ สั่งเก็บกระเป๋า ทิ้งจวนแม่ทัพ ทิ้งสามีเฮงซวย แล้วก้าวออกไปสร้างชีวิตใหม่ที่เจิดจรัสด้วยสองมือของตัวเอง!

ตัดใจแล้วหลี่หมิ่นถังคนนี้ย่อมไม่คิดจะหวนคืนถึงเคยรักมากเพียงใด แต่ยาวนานเกือบ4ปีที่ทุ่มเทมันมากเกินไปชีวิตคนเราแสนสั้นนางจะไม่หวนคืนไปจมอยู่ในกองทุกข์และสามีที่เห็นนางเป็นเพียงเงาของสตรีอื่นเด็ดขาด!