ห้วงรักร้าย Novels & Stories

นิ้วร้ายส่งจ้วงเข้าออกเอวหนาขยับเข้าออกเป็นจังหวะไม่ต่างกันถูไถแท่งรักของตนไปมากับเรียวขานุ่มจนเมื่ออารมณ์พิศวาสร้อนระอุถึงขีดสุดร่างสองร่างสอดประสานเพียงนิ้วร้ายก็เกร็งกระตุกกับความหรรษาที่ถึงจุดสูงสุด “อ่าห์/อร้าย ฮึก!” ร่างอวบอิ่มสะอื้นฮึกกับอารมณ์ที่ไม่เคยพานพบร่างเก

มาเฟียหนุ่มมองร่างบางระหงที่ยืนโกรธเขาจนตัวสั่นด้วยแววตาเรียบนิ่งพร้อมกับรอยยิ้มร้ายที่ผุดขึ้นประดับมุมปาก เขามักอารมณ์ดีทุกครั้ง เวลาที่ได้เห็นผู้หญิงร้ายกาจอย่างเสี่ยวหมี่ปรีดแตก

ที่ล่อลวงใจให้เธอติดกับดักรักเขาแค่เพียงผู้เดียว บ่วงรักสัญญาร้าย จบบริบูรณ์ พาวิจิตร @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ ฝากติดตามผลงานในนามปากกา ‘พาวิจิตร’ ด้วยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามและให้การสนับสนุนตลอดมา

เขาหัวเราะอีก สายตาเจ้าเล่ห์ร้ายจ้องมองเธอเหมือนกำลังมองเด็กน้อยไร้เดียงสา ก่อนจะส่ายหน้าเวทนาใจยิ่งกว่าที่เธอเป็น เขาไม่ยอมพูดอะไรต่อ ทั้งที่เธอก็พูดเปิดประเด็นให้เขาชี้แจงแล้วแท้ๆ ปฏิเสธสักคำสิว่าไม่ใช่ แต่เขาก็ทำให้เธอผิดหวัง เขาเงียบเฉย แน่นอนที่สุด หญิงส าวรู้สึกเศร้าและสะเทือนใจเหลือเกิน ผู้เป็นเจ้าของหยกลายพญาอินทรีย์สีนิลซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของนักฆ่าที่กำลังถูกทางการล่าหัว ย่อมเป็นเขา เป็นใครอื่นไปมิได้ “ทำไมต้องทำ คุณหยุดมันซะเถอะนะ”

หลงจิ้งหรงคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของนาง บีบแน่นจนกระดูกแทบร้าวนางนิ่วหน้า แววตาของเขาไร้ซึ่งความเมตตา มีเพียงความมักใหญ่ใฝ่สูงที่คลุ้มคลั่ง “ใช่... รสชาติของเจ้านั้นมันร้อนซ่านดุจพิษงูจงอางแต่อย่าได้ลำพองตนไป อวี่เยี่ยน... สิ่งที่ข้าต้องการมิใช่เพียงรสสวาทและเรือนร่างเน่าเฟะขอ งเจ้าเท่านั้น แต่คือหัวของพวกมังกรในวังหลวงที่เคยทำลายเจ้า และขัดขวางทางขึ้นสู่บัลลังก์ของข้า”

น้ามันแต่เรฟกับวิชัยดึงเอาไว้ เพราะไม่อยากให้โดนอีกฝ่ายซัดข้อหาทำร้ายร่างกาย ทั้งที่เขาไม่แคร์สักนิดแต่รู้ตัวว่าถูกยั่ว เพราะเมฆาก็พูดถึงภรวีในทำนองเดียวกับเอื้อมธาร แต่บอกว่าภรวีหลงตนจนโงหัวไม่ขึ้น ตติยะจึงพยายามสงบใจเนื่องจากเขาเดือดร้อนก็เพียงแค่เรื่องของเอ ื้อมธาร ไม่ใช่ภรวี อย่าว่าแต่คนอื่นเลย เขาเองแค่เธอจูบตอบยังเตลิดไปไกล นี่ถ้าไม่คิดถึงความรักที่มีให้เขาคงกระชากกางเกงเธอทิ้ง รูดซิปตัวเองจัดการไปแล้ว เอื้อมธารเป็นผู้หญิงที่ดึงดูดความดิบเถื่อนของผู้ชายให้ระเบิดได้ง่ายดายอย่างเหลือเชื่อ

ดวงตาเต็มไปด้วยความชั่วร้ายจับจ้องไปยังกลุ่มของสวีเฟยหลง ชายหนุ่มแสยะยิ้มเหี้ยม ใบหน้าที่เคยงดงามเหนือผู้ใดขาวซีดราวกับซากศพ เส้นสายสีดำกระจายไปทั่วใบหน้าแลดูน่าสยดสยองยิ่งนัก หิว! หิวเหลือเกิน.... เลือด... ข้าต้องการสูบเลือดกลืนเนื้อพวกมัน! หลานซือเยว่ไล้เลียริมฝีปากอย่างห ิวกระหาย ปราณชั่วร้ายพุ่งเข้าหาบุคคลตรงหน้า เจตนาฆ่าชัดเจนแต่กลับถูกพลังของสวีเฟยหลงสะท้อนกลับ หลานซือเยว่บ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม ร่างสูงพุ่งเข้าใส่สวีเฟยหลง หมายจับร่างของชายหนุ่มมาฉีกกิน สวีเฟยหลงไม่มีทางเลือกจำต้องฟาดภรรยาให้สลบเพื่อสยบความคลุ้มคลั่งของเขา

ฮูหยินฉีคำรามด้วยความโกรธ ลั่วชิงยวนกุมกระบี่เพลิงรักแน่น ทั้งร่างเปี่ยมด้วยรัศมีมุ่งสังหาร ดวงตาคมกริบราวกับสัตว์ร้าย

จนไม่นานร่างทั้งสองก็กรีดร้องดังขึ้นด้วยความเสียวซ่านพร้อมกับกระตุกเกร็งออกมาเบาๆ ก่อนที่ลาวาร้อนจะฉีดอัดพุ่งเข้าหาความอ่อนนุ่มทุกหยาดหยดอย่างไร้เครื่องป้องกัน “พี่รู้หรือยังว่าผัวพี่ชื่ออะไร” ยูโรเอ่ยขึ้นพร้อมกับขยับตัวเมียรักให้นอนราบลงบนโซฟา

วิรัญญาพยายามแอ่นสะโพกถอยหลัง บดเบียดร่องรูที่ร้อนฉ่าเข้าหาความยิ่งใหญ่ของหรั่ง เพื่อให้กลีบพูทั้งสองอ้าคาบเอาหัวบานใหญ่นั้นเข้าไปให้จงได้ "พี่ขา วิอยากโดนแล้วค่ะ วิขอ...พี่ค่ะ เย็ดวิเถอะค่ะ วิเงี่ยนมากแล้ว อูยยยย ซี้ดดด" คำขอร้องที่หมดสิ้นความอายนั้นทำเอาหรั่ง ยิ้มกริ่มอย่างพอใจ เขาได้เห็น "คุณนาย" ผู้สูงศักดิ์ลดตัวลงมาหมอบกราบอ้อนวอนขอรสสวาทจากเขา เมื่อเหยื่อสาวสุกงอมจนถึงขีดสุด หรั่งจึงกระชับเอวคอดของเธอไว้มั่น ก่อนจะกดหัวบานใหญ่ฝ่าด่านกลีบเนื้อที่ชุ่มฉ่ำเข้าไปในร่องสวาทอย่างแรง