ห้วงรักร้าย Novels & Stories

บกุหลาบ “นับจากคืนนี้ไป... เจ้าคือยอดหทัยเพียงหนึ่งเดียวของข้า จางซินเยว่” สิ้นคำพยัคฆ์ร้ายที่เคยเยือกเย็นก็เริ่มบทรักที่แสนดุดันประดุจดั่งไฟกัลป์ เขาบรรเลงบทรักอย่างพิถีพิถัน ทุกสัมผัสที่ปลายนิ้วลากผ่าน ทุกรอยจูบที่ประทับลงบนผิวเนียน ล้วนเป็นการจารึกพันธสัญญาว่านางคือสมบ ัติล้ำค่าที่จะไม่มีผู้ใดมาพรากไปได้ และเขาจะไม่ยอมให้มันเป็นเช่นนั้นอันขาด

ภาคภูมิหัวเราะร่าแล้วโยกตัวไปข้างหน้า จ้วงทะยานท่อนรักอวบหนาเข้าไปจนคับกลีบสวาท เอื้องร้องลั่น ใบหน้าของหล่อนบิดเบี้ยวดูไม่ได้ หมดเค้าความสวยแต่เซ็กซี่เหลือใจ “ซี๊ดดดด...อ๊าย...อ๊าย...คุณผู้ชายขา...อ๊าส์...อ๊าวส์” ยิ่งหล่อนครางภาคภูมิก็ยิ่งจ้วงท่อนเอ็นลึกแล้ว ดึงออกแล้วจ้วงเข้าไปใหม่ อัดท่อนเอ็นลงไปจนถึงโคน เอื้องส่ายตูดไปมาและยิ่งโด่งบั้นท้ายขึ้นรับท่อนสวาทที่โจนเข้าไปในกลีบรักของหล่อน ภาคภูมิจับสะโพกของเอื้องแล้วดันมันเข้าหาตัวเพื่อรับแรงกระแทกแบบไม่ยั้ง

“กูให้เวลาแค่ 1 เดือนพวกมึงทำไม่สำเร็จไม่ต้องกลับมา!” แค่ตามหาคนยังทำกันไม่สำเร็จแล้วในอนาคตจะทำอะไรได้ เควินหยาง หรือชื่อเต็มคือ เคลวิน เซนต์มอร์ หยาง นั่นคือชื่อลูกชายของเขา เห็นแค่รูปถ่ายกลับบ่งบอกว่านี่คือมังกรตัวต่อไปของ Sky Grup แก๊งมังกรที่ยิ่งใหญ่เป็นอันดับหนึ่งของเกาะฮ่อ งกง “เราจะได้เจอกันแล้ว”

ไม่สิ 'สัตว์ร้าย' ตนนี้กำลังขาดสติ พิษ 'กามราคะเพลิงกัลป์' ในกายของ หยวนเฟยหลง กำลังอาละวาดถึงขีดสุด มันเหมือนมีลาวาร้อนไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด ทุกสัมผัสที่แตะต้องผิวกายเย็นเยียบดุจหยกเนื้อดีของแม่นางน้อยในอ้อมแขน มันช่วยบรรเทาความทรมานที่กัดกินเขามานับสิบปีลงได้อย่างน ่าอัศจรรย์ เขาไม่รู้ว่านางเป็นใคร ไม่สนว่าเป็นกับดักของศัตรูหรือไม่ รู้เพียงแค่ว่า... เขาต้อง 'กิน' นางเดี๋ยวนี้! "อ๊า!..."

อวี้สิงเยี่ยนค่อยๆ เลื่อนดูแชตของทั้งสองคน คำพูดร้ายกาจของเสิ่นฝานซิงปรากฏในสายตาเขาเรื่อยๆ [หัวขโมยก็คือหัวขโมย สุดท้ายก็ต้องคืนความรักที่ขโมยมาจากคนอื่น เธอน่าสงสารจริงๆ ไม่มีใครรักเธอจริงๆ สักคน ถ้าฉันเป็นเธอคงฆ่าตัวตายไปนานแล้ว]

“แหวนนิ้วชี้งั้นรึ? ข้าจะตามหามันให้เจอเอามาขอขมาป้ายหลุมศพเมียข้า ต้องถามไอ้โจรเจ้าของร่างนี้ก่อน ว่ามันขโมยสร้อยมาจากใคร” เย่เฉินคำรามลอดไรฟัน เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตพลางกระเด้าสวนกระแทกรูหีที่อ้าเยิ้มทะลักในร่างโจรดวงซวยที่ถูกวิญญาณเมียรักเข้าคร อบงำ สะโพกบางขย่มเย็ดอย่างสุดกำลัง รูสวาทที่ถูกแหกถ่างออกกว้างตอดรัดควยยักษ์จนแน่นหนึบ ความร่านสวาทที่อัดอั้นมานานผสมกับร่างกายชายหนุ่มที่ตอบสนองได้อย่างดีเยี่ยม ทำให้บทรักคราวนี้ดุดันและหยาบโลนยิ่งกว่าครั้งไหน

พลอยลดาร้องครางไปก็เอามือที่กำท่อนเอ็นบีบกันอย่างทรมาน ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาแก้แค้นแฟรงก์ด้วยการดูดที่หัวท่อนเอ็นของเขาบ้าง “อะ อะ คนดี พี่เสียวหัว โอว์ ซี๊ด พลอยจ๋า ทำไมเก่งเร็วขนาดนี้ หัวไวเกินไปแล้วนะ อ่าส์ ซี๊ด” แฟรงก์ร้องครางบอกไปก็เริ่มสอดนิ้วลงไปในร่องส าวอย่างเบามือ ก่อนจะค่อยๆแยงนิ้วเล่นเข้าๆออกๆในร่องสาว

ฉันโคตรสะใจมากเลยที่นักรบตอกหน้ายัยนั่นไปแบบนั้น เขาฉลาดมากและฉันก็ดีใจที่เขาไม่หลงกลนังแก้วตา ฉันมองนังแก้วตามันยืนทำหน้าเหวอเมื่อเห็นว่าฉันเดินไปควงแขนนักรบ มันยืนทำหน้าโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงด้วยความไม่พอใจที่อ่อยนักรบไม่สำเร็จ ฉันยิ้มเยาะใส่มันก่อนจะควงแขนนักรบมานั่ งที่โต๊ะ "แกฉลาดมากเพื่อน^^" ยัยปุ้ยชมฉันฉันก็ยิ้มรับด้วยความภูมิใจ "แน่นอนสิ" "มีอะไรกันหรือเปล่า" นักรบหันมาถามฉัน "ฉันกำลังสะใจอยู่น่ะสิ"

“แหกเรียวขาของเจ้าออกกว้างๆ ฮวาหลิง! จงเปิดทางให้ข้าได้ตอกย้ำเข้าไปในตัวเจ้า ให้ความร่านของเจ้าได้รับรู้ว่าใครคือเจ้าชีวิตที่แท้จริง!” ฮวาหลิงที่บัดนี้ไร้ซึ่งแรงต้านทาน ใช้นิ้วเรียวสวยแหวกเนินเนื้อของตนออกตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ดวงตาของนางฉ่ำน้ำสบประสาทพระองค์ด้วยจร ิตยั่วยวนที่ถูกปั้นแต่งอย่างแนบเนียน ฮ่องเต้ทรงจ่อแก่นกายมังกรที่ขยายใหญ่และร้อนผ่าวด้วยฤทธิ์กำหนัดเข้ากับร่องรักที่ลื่นไหล แล้วกระแทกสวนเข้าไปรวดเดียวจนมิดลำ “อ๊าาาาาาา!”

สียนซีหลิวเดินจากไป นางก็ยิ่งกลอกตาแอบมองความเคลื่อนไหวของสตรีที่นั่งอยู่ฝั่งตรงกันข้าม เสียนชิงหรูกับเสียนชิงเซียงนั้นนางไม่หวั่นเกรง เพราะพวกนางทั้งสองคิดอย่างไรก็โวยวายออกมาเช่นนั้น แต่กับเสียนหรูซวงผู้นี้เป็นดังบุปผาที่มีหนามแหลมคม มองเผินๆ อาจงดงามและดึงดูด แต่ในความงดงามและดึงดูดใจนั้นย่อมต้องมีพิษสงร้ายกาจ “เยว่เอ๋อร์”