อิสระ Novels & Stories

หญิงสาวพูดขึ้นในขณะที่ถือร่มในมือข้างหนึ่ง และมืออีกข้างหนึ่งก็ถือพัดวีไปมาเมื่อพัดดับความร้อน “ผมไม่ว่าง คุณไม่เห็นรึไงว่าผมทำงานอยู่ ถ้าอยากออกไปข้างนอกก็ให้ลุงวิรัตน์ขับรถให้ก็แล้วกัน”

ยวนเหลือเกิน เขาก็ไม่ใช่ไม่เคย เชี่ยวเชิงจนกรำ พักไปบ้างเพราะเข้าไปสู่โลกสิ้นอิสระ อา...เรียกไม่ได้หรอกว่าพัก...แสนก็คือแสน ที่ริลองเรียนรู้ทุกสิ่ง เขาไม่ใช่คนดีที่มีโอกาสอยู่ในโลกใสสว่างมากนัก โลกของแสนคือสีเทา เกือบดำ และเขาก็ใช้โอกาสในโลกนั้นได้อย่างคุ้มกับที่เกิดมา "ผมข อแค่อย่างเดียวถ้าผมชนะ ผมอยากกินข้าวกับคุณนาย"

ลมพัดปะทะใบหน้าอย่างรุนแรง จนฉันเกือบจะร้องออกมา ในที่สุด… ฉันก็เป็นอิสระอีกครั้ง ฉันวิ่งอย่างสุดชีวิตไปตามถนนที่คุ้นเคย พลบค่ำมาเยือน และแสงไฟจากเสาไฟริมถนนที่อยู่ไกลออกไปกลายเป็นสิ่งเดียวที่นำทางฉัน แล้วจู่ ๆ รถสีดำก็เบรกอย่างแรงมาจอดตรงหน้า

อินทุอรถามด้วยความกังวล “แหม... เรื่องแค่นี้เองแก มุมกล้องช่วยได้เยอะจ้ะ เราก็เน้นถ่ายเฉพาะช่วงล่าง หรือถ้ามุมไหนเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ ก็แค่ใส่หน้ากากเก๋ ๆ หรือใส่แมสก์ปิดหน้าไว้ก็จบ ใครจะไปรู้ว่าเป็นใคร... เชื่อฉันเถอะอร สวยและหุ่นดี ๆ ระดับแกน่ะ ยอดซับหลักแสนอยู่แค่เอ ื้อม!” คำแนะนำนั้นจุดประกายให้อินทุอรที่ต้องรองรับอารมณ์ของตาชิตอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันเกิดไอเดีย เพราะลำพังรายได้จากการเก็บของเก่าไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายในมหาวิทยาลัย เธอจึงชักชวนตาชิตเข้าสู่เส้นทางตามคำแนะนำของเพื่อนสาว

เธอยิ้ม เพียงแค่เห็นเธอยิ้ม ฉันก็รู้สึกเหมือนท้องฟ้าสว่างไสวขึ้น เธอต้องการหย่า ฉันบอกเธอว่าฉันจะปกป้องเธอ ให้เธอมั่นใจ แต่ทุกครั้งที่เธอกลับไปที่บ้านเฮ่อ ฉันกลับรู้สึกกังวล จนกระทั่งวันนั้น ในงานเลี้ยงครบรอบวันเกิดของคุณเฮ่อ

“โอเคจ้ะ” มินตรารับปากก่อนที่พลอยพิชญาจะเดินออกไปทางประตูด้านหลังห้องอาหารที่มีทางเดินเล็ก ๆ ตรงไปยังสวนดอกไม้ของรีสอร์ท แสงจากโคมไฟในยามราตรีอาบไล้ไปทั่วพื้นหญ้าและและดงดอกไม้สีสันลานตาทั้งยังส่งกลิ่นหอมในยามค่ำคืน แสงสว่างทำให้เธอมองเห็นแผ่นหลังของร่างสูงให� �่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกไม้ เขาเป็นชายชาวต่างชาติอย่างที่มินตราบอก และกำลังยืนหันหน้าไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่กำลังไหลเอื่อยเบื้องหน้าอย่างเพลินใจ

หมายเหตุ(ไม่บังคับ) หมายเหตุ(ไม่บังคับ) 战北望深吸一口气，不敢置信地看着她。 她是真心想求去，还是又以此胁迫？但他绝不会休妻，一旦休妻外头的唾沫星子都能把他和易昉淹死。 หมายเหตุ(ไม่บังคับ) 战北望深吸一口气，不敢置信地看着她。

โฉมฉายเอ่ยชมซึ่ง ราตรีดาวก็ทำได้เพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อกรองแก้วเป็นแม่ของฤกษ์” กรองแก้วแนะนำตัวเองทันที “สวัสดีค่ะคุณ ขอบคุณมากนะคะที่เอ็นดูตรี ขอบคุณมาก”

“แกดูสิ ไอ้คีย์” “โอ๊ะ หลุดมือ!!” รมิดาราดแดงโซดาในมือลงบนกระเป๋าแบรนด์เนมหลักล้านที่นอนแอ้งแม้งอยู่ “สีขาวซะด้วย” “อีเด็กบ้า แกเป็นใคร”

แซมเลิกคิ้ว ทำสีหน้าแสดงความสงสัย “ใช่ค่ะ พร้อมหรือยังคะ” “ยัง” แซมตอบปฏิเสธ แหงนหน้าเชิดศีรษะ ตั้งใจกวนอีกฝ่าย ผู้หญิงบ้าอะไร จองหอง แนะนำตัวเองเป็นผู้ช่วยของแคลร์ แล้วตัวเองน่ะไม่มีชื่อหรือไง บ้องตื้น มารยาทแย่ ยังจะวางมาดเหมือนสูงส่งมาจากไหน