อิสระ Novels & Stories

​คือว่าเพื่อนของพี่มีเพื่อนสนิทเป็นผู้ชายแล้วแบบว่า วันหนึ่งเกิดไปมีอะไรกัน แล้วก็มีอะไรกันมาเรื่อยๆ โดยไม่พูดเรื่องสถานะกัน แบบนี้ความสัมพันธ์มันจะเรียกว่าอะไรอะ ​หืม...เค้าก็เรียกว่า FWB ไงล่ะคุณพี่ มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ฟินๆ ฟันๆ กันไป ถึงเวลามีแฟนก็ต่างคนต่างไป เกม นี้ใครอย่าเอาใจลงมาเล่น ไม่งั้นก็แพ้อะ เค้าเรียกว่ามีความสุขในเรื่องเซ็กซ์ด้วยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันไปด้วย แต่อิสระทางใจไม่ผูกมัดเป็นเจ้าของกัน

“เอาล่ะ ฉันก็พอจะดูออกว่าน้องชายทั้งสามคนของฉันก็ชอบเธออยู่เหมือนกัน แต่สุดท้ายแล้ว เธอเป็นสิทธิ์ของฉันแต่เพียงผู้เดียว เพราะงั้น...” “ไม่ใช่ค่ะ” เธอรีบพูดแทรก เขาชะงัก “ไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ใช่อย่างที่คุณปิงคิด ตอนนี้ทิพย์ยังไม่ได้เป็นสิทธิ์ของคุณร้อยเปอร์เซ็น ทิพย์ยั งมีอิสระ ยังมีสิทธิ์เลือกทางเดินชีวิตอยู่”

เขาปล่อยมือเธอแล้วก็ตีหน้ามึนตอบสวนกลับสาวเจ้า เผียะ! เธอสุดจะทน พอได้รับอิสระก็ยกมือขึ้นสูงตวัดฟาดเต็มแรงโกรธจนกองทัพหน้าหันไปตามแรง

พรั่บพรั่บพรั่บ จังหวะสวาทเต็มไปด้วยความเร่าร้อนสุดกู่ ปลายทางของความสุขเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วทั้งที่พยายามทัดทาน หวังจะยื้อความสุขให้เนิ่นนาน "โอ้ว...ส้มหวาน มันแน่นมาก อ่า เธอรัดแน่นเหลือเกิน โอ้ว..." กดแช่ตัวตนไม่ถอนถอย แตกต่างไปจากการร่วมรักทุกคราที่แทบจะผละออกทันท ี

“เมียจ๋า... โอว... โอว...” เสียงกรีดร้องด้วยความสุขสมของคุณนายพิศกับเสียงครางโฮกเพราะปลดปล่อยหยาดน้ำพุให้พุ่งทะยานไปข้างหน้าของบุญทิ้ง ก็ทำให้นางอิ่มต้องทาบฝ่ามือไว้บนหน้าอกอวบอิ่มของตนเองในทันที ส่วนเจ้าเข้มนั้นก็ได้แต่ยืนหน้านิ่ง ทว่ากรามแกร่งกลับขบกันแน่นจนเป็นสัน ฝ ่ามือเกร็งแน่น

น้ำเสียงอวดเบ่งและถือดีนั้นสร้างความร้าวรานใจมากกว่าจะยินดี เชิญขวัญปาเช็คใส่หน้าคม น้ำตาไหลรินออกมา “ฉันไม่ได้ขายตัวนะ เก็บเงินของคุณไว้ไปเปย์ผู้หญิงคนอื่นเถอะ”

“ตำราเสพสุขที่เจ้าอ่านก็ไม่ต่างอะไรจากเรียนรู้วิชาสังหารมังกร[1] เจ้าควรจะต้องรู้จักรสของอิสตรีได้แล้ว ความหมายของข้าคือเสพจริง ไม่ใช่ภาพวาด การสูญเสียน้ำพิสุทธิ์ไปด้วยวิธีการของเจ้าถือเป็นเรื่องต้องห้าม ทำเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด” “ก็เมื่อใดที่ข้าร่วมเตียงกับใคร นางผู้นั้นก็จะได้ต ั้งครรภ์ทันทีอย่างไรเล่า[2]” “ข้าเบื่อฟังข้ออ้างของเจ้าเต็มทน”

EP16 - ความต่าง (ฮาโล) “ปล่อยนะ!!!” เพียะ!!!!! ฝ่ามือเล็กๆของผักกาดฟาดเข้าเต็มแรงจนฮาโลหน้าหัน เลือดไหลซิบไออกจากมุมปาก

"หนูปลอดภัยดีใช่ไหม แบตหมดหรือเปล่าแม่โทรหาก็ไม่ติด” "ค่ะแม่แบตโทรศัพท์มาเรียมหมด ขอโทษนะคะที่ทำให้แม่ต้องเป็นกังวล"

ตุลย์ไม่ฟังคำปฏิเสธเช่นกัน “กำลังท้อง ต้องระวัง” มันตาได้แต่นึกค้านเขาในใจว่าสถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในความเสี่ยงใดๆ เลย แต่เธอก็เลือกที่จะเงียบ และก้าวขาลงจากรถตามการประคองของเขา “ไม่ต้องจูงก็ได้ค่ะ ตาหวานเดินเองได้”