อ่านใจ Novels & Stories

หญิงสาวส่ายหน้า นายแพทย์วัยสามสิบเจ็ดย่นจมูก “ใจแข็งจัง แต่ไม่เป็นไรหรอก พี่เป็นคนมีความอดทนและถือคติที่ว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน นับประสาอะไรกับหัวใจดวงน้อยๆ ของพราว” “ไม่ใช่เสมอไปหรอกค่ะ บางทีน้ำหยดลงหินทุกวัน หินรำคาญ หินก็อาจจะเดินหนีก็ได้” “หินใจร้ายอ้ะ แล้ววันน ี้ลูกอยู่กับใคร อยู่กับคนที่ชื่อนางใช่ไหม”

บุษบามินตราปรายตามองไปทางคนที่อยู่ในความคิดอย่างหยันๆ อคติเกิดขึ้นมาในใจทันควัน ตัวจริงของเขาก็คงไม่ได้แตกต่างจากข่าวคาวที่ลงในหนังสือนั่นสักเท่าไหร่หรอก ครั้นเห็นว่าควรจะไปจากตรงนี้ได้แล้ว หญิงสาวจึงยกมือขึ้นไหว้และเอ่ยขอตัวกับสตรีวัยกลางคน “คุณป้าคะ หนูคงต้อง ขอตัวก่อนนะคะ” “ขอบใจหนูอีกครั้งนะ พอจะบอกชื่อของหนูให้ป้าทราบหน่อยได้ไหมจ๊ะ” คุณหญิงไคริกาถามพลางมองหน้าสาวสวยที่ช่วยเหลือท่านไว้อย่างนึกเอ็นดู

คนที่ยืนนิ่งอยู่ในสระว่ายน้ำ จับแก้มตัวเอง และมาจับที่หัวใจที่กำลังเต้นแรง "ใส่ใจ" คนที่อยากจะแกล้งเขา กลับถูกเขาตอบกลับมา ใส่ใจอะไรก่อน เธอแค่อยากแกล้ง แล้วเอาผ้าขนหนูของเธอไปทำไม คนบ้าคนนิสัยไม่ดี

แม้บางอาการจะบอกได้ว่าเธอมีใจให้แต่เขาก็ยังคงอยากได้ยินคำ ๆ นี้ออกจากปากเวียงพิงค์อยู่ดี ถ้าเปรียบเทียบตัวเองในตอนนี้คงไม่ต่างจากลูกหมาตัวหนึ่งที่อ้อนขอความรักจากเจ้านาย เวียงพิงค์เงยหน้าขึ้นสบตาอย่างช้าๆเพื่อค้นหาความจริงในดวงตาแน่วแน่ที่เขาพูดกันว่าดวงตาเป็นหน้าต่าง ของหัวใจมันจะจริงแค่ไหนเธอไม่รู้ เพราะจิตใจคนเรามันอยากแท้หยั่งถึง แต่สำหรับคนตรงหน้าเธอนั้นปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไม่เชื่อ เธอเชื่อความรู้สึกของตัวเอง แล้วจะเป็นอะไรไปที่จะยอมรับ “พิ้งค์ครับ”

ผู้เป็นนายสาวยืนนิ่ง หน้าเครียดคล้ายกับกำลังใช้ความคิด ก่อนที่มุมปากจะโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “แกแน่ใจนะว่าดูไม่ผิด” อิ่มใจรีบพยักหน้ารับ “แน่นอนค่ะ อิ่มอ่านต้องหลายครั้ง ไม่รู้ว่ามันแอบไปเปลี่ยนชื่อมาหรือเปล่า...”

แสงตะวันยื่นไพ่ตาย วัดใจกันไปเลย ว่าเขาจะเอายังไง วันชัยอึกอัก ท่าทางของเขาเหมือนกำลังชั่งใจ “สารวัตร ผมถามอย่างหนึ่งได้ไหมครับ” เขาเม้มปาก กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

ผู้ว่าจ้าง: อรดา สุขสันติ นาราหยุดหายใจในวินาทีนั้น สายตาไหลอ่านต่อโดยอัตโนมัติ และทุกตัวอักษรที่เธออ่าน…เหมือนค่อย ๆ เฉือนหัวใจเธอออกทีละเส้น

อังศณานึกค่อนขอดขณะพยายามตั้งใจอ่านหนังสือในมือ. “อ่านอะไรอยู่เหรอครับ...” เสียงเขาดังข้นข้างๆ หูบางที่แดงก่ำไม่แพ้ใบหน้า ยิ่งรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาที่เป่ารดลงมายิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นไม่เป็นจังหวะราวสาวน้อยแรกรุ่นเสียอย่างนั้น...

แล้วทำไมถึงอ่านใจผมออกหล่ะครับเนี่ย? 〝หึหึ! ก็กะให้ได้ยินนั่นแหล่ะ! เตรียมใจไว้ได้เลยไอ้ลูกชาย!!!〞 〝อือ〜〞

อย่าลืมกดหัวใจ คอมเม้นท์ให้ไรท์หน่อยนะคะ อยากอ่านเม้นท์ sds