อ่านใจ Novels & Stories

’ แล้วโพสน์ของชูใจที่โผล่ขึ้นมาหลังจากที่ผมกดรีเฟรชหน้าเฟสเธอรัวๆ ก็ทำให้ผมชะงักค้างไปกับโทรศัพท์ ผมก็พอรู้ภาษาอังกฤษอยู่บ้าง Tear แปลว่า น้ำตา แปลว่า ไอ้เหี้ยโอห์มมันต้องทำอะไรเธอ! ชื่อ โหน : ชูใจ เป็นไร

“ผมรู้ว่าคุณคิดอะไร” “คุณอ่านใจฉันได้หรือ” “ไม่จำเป็น แค่ดูนิสัยก็พอแล้ว” เจ้าหน้าที่คลี่กระดาษออกอย่างระมัดระวัง ภายในมีอักขระเก่าเขียนด้วยหมึกสีน้ำตาลเข้มจนแทบดำ บางส่วนเลือนหายเพราะความชื้นแต่ตรงกลางยังมองเห็นรูปวงกลมสองวงซ้อนกัน คล้ายลายยันต์บนแผ่นหลังของริสาอย่า งน่าประหลาด

///หึงเหรอครับ ถ้าคุณหึงแสดงว่าผมมาถูกทางแล้ว/// ///หมายความว่ายังไงคะลลินไม่เข้าใจ/// ///ผมรู้ว่าลลินต้องอ่านข้อความที่ผมโพสต์อยู่แล้ว เลยอยากรู้ว่าจะมีปฏิกิริยายังไง ถ้าเฉย ๆ ก็แสดงว่าตลอดเวลาที่เราคุยกันมาคุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมเลย///

เธอคิดในใจ “คนที่บอกว่ารักฉัน...หรือคนแปลกหน้าที่หัวใจฉันกลับเต้นแรงทุกครั้งที่ได้ยินชื่อเขา เสือหาญ.”

หัวอกคนเป็นเมียแทบขาดรอน ๆ ดวงใจข้างซ้ายปวดร้าวเกินเยียวยา นี่เขากำลังเล่นอะไรอยู่…เงียบไร้คำอธิบายแบบนี้ ใจคนรอควรรู้สึกอย่างไร

ทำไมร้ายอย่างนี้นะหมูหยองงงง น้ำเมยกรีดร้องอยู่ในใจแต่ก็ยังพยายามปรับสีหน้าให้นิ่งเฉย “ก็ผมแค่อยากให้คุณทำงานกับผมต่อไปไงคุณจะได้ทนอยู่กับเจ้านายเผด็จการเจ้านายปากเสียเอาแต่ใจแบบผมอีกไง”

แทนรักเอ่ยขึ้นอย่างเอ็นดูแต่ก็เหนื่อยหน่ายใจ “ใจที่ว่าพัง ยังไม่เจ็บเท่าตังค์ไม่มีฮับ” “โตมาถึงเข้าใจ กางไม่มีใคร ไม่เจ็บเท่าไม่มีตังค์ฮับ”

วันที่กำลังจะไปออกทริปฉลองเรียนจบที่ทิเบต อยู่ดี ๆ แฟนสาวของผมก็ขาดการติดต่อ ขณะผมกำลังรออยู่ที่สนามบินด้วยความร้อนใจ รูมเมตก็ส่งข้อความที่มีความหมายแฝงบางอย่างมาให้ "หลินโจว นายใจเย็น ๆ ก่อนนะเว้ย รับรองว่ามีเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่แน่" ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก คิดว่าเหตุผลที่จี้โหรวมาสาย คงเพราะกำลังแต่งตัวจัดเต็มอยู่แน่ ๆ เพราะเธอเคยบอกไว้ว่า เรียนจบเมื่อไหร่เธอจะสวมชุดเจ้าสาวแต่งงานกับผม จนกระทั่งหัวหน้าห้องส่งรูปภาพการ์ดแต่งงานพร้อมข้อความที่เขียนอยู่บนนั้นเข้ามาในกรุ๊ปไลน์ @ทุกคน : "ขอขอบคุณอาจารย์และเพื่อน ๆ ทุกท่านที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในงานหมั้นของจี้โหรวกับฉู่เสวียนนะครับ! รักมาราธอนสามปี ในที่สุดก็ถึงฝั่งฝันสักที!" มีคนระดมกดไลก์รูปการ์ดแต่งงานใบนั้นอย่างรวดเร็ว เพื่อนร่วมชั้นต่า

อ่านจบรบกวนกดหัวใจ คอมเมนท์ให้วารินทร์หน่อยนะคะ เจอคำผิดบอกกันด้วยนะคะ

พุดกรองอยากถามน้ำอบหลายอย่าง “โยม.....พอได้แล้ว ที่นี่มีเวลา อยู่นานเกินไปก็ไม่ดี ยังไม่ถึงเวลาของโยม แค่นี้ก็มีพลังใจแล้ว กลับไปเถอะ หลายคนรอโยมอยู่ กลับไปทำปัจจุบันให้ดีที่สุด อย่าลืม ใจเย็น มีสติ และอดทนให้มาก “