อ่านใจ Novels & Stories

“ใจกระเจิง” เขียน : กาสะลอง สงวน​ลิขสิทธิ์​ตาม​พระ​ราช​บัญญัติ พ.ศ.2537

แก้วตาแสร้งจิ๊ปาก “ใจเย็นหน่อยค่ะ!” จริงๆ มันก็ไม่ได้ถอดยากอะไรนักหรอก เธอแค่ดึงเวลาอยากแกล้งคนใจร้อนก็เท่านั้น

ไม่รักแล้วทำไมใจเต้นไม่เป็นส่ำ รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ วูบวาบไปทั้งตัวเวลาเขาเข้าใกล้ด้วยล่ะ? เฮ่อ! นั่นมันแค่ปฏิกิริยาทางเคมีพื้นฐานเวลาหญิงชายเข้าใกล้กันเท่านั้นหรอก อย่าคิดมาก

เธออยากเดินไปดูใกล้ๆ จึงไม่ปฏิเสธ ดังนั้นจึงแทบไม่อยากเชื่อ เพราะนอกจากอักษร ‘เคหาสน์คืนใจ’ ที่มองเห็นไกลๆ แล้ว ยังมีอักษรเล็กๆ ที่แกะสลักกำกับต่อเอาไว้ ‘เคหาสน์ในความทรงจำ นำพาผู้เป็นที่รัก หวนคืนกลับสู่ดวงใจ’ “ทำไมต้องใช้อักษรสลับเล็กใหญ่ละคะ อ่านจากที่ ไกลๆ ยิ่งทำให้ที่นี่รู้สึกเศร้า”

เธอหัวเราะคิก แล้วทำตาแป๋วใส่พี่ชาย วเรณย์มองกิริยานั้นด้วยสายตาอ่อนโยน หัวใจเต้นไหว น้ำเสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างเผลอไผล ลืมตัว ​“ใจอ้ายอยู่กับตัวอ้าย อ้ายรู้ดีที่สุด น้องหล้า แต่บางเรื่องให้มันอยู่ในใจ ดีแล้ว” ​“หมายความว่าอะไร อ้ายเรน”

ป๊ะป๋า : (หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ)(หัวใจ) เป็นการส่งหัวใจให้เมียได้ซึนมาก นู๋นิวนิว : ขอบคุณสำหรับหัวใจดวงน้อยๆของมาเฟียนะคะ ชื่นใจจัง เขาอ่าน แล้วไม่ตอบ

ตัดปัญหาคาใจไร้ทุกข์ตรม เลิกประคองไม่หวังพบจบความขม ร้างเยื่อใยหยุดชื่นชมสะบั้นใจ. ซานซานนิ่งอึ้งหลังอ่านเป็นรอบที่สิบ ฝ่ามือพลันบีบแน่น ม่านตาดำพลันหดแคบ ความเจ็บแปลบสายหนึ่งพุ่งปราดขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ -----

Bhee Jazzy : ไปทำธุระขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีนะ Good Luck :) Read ‘อ่านเร็วจังวะ’ ทันทีที่หญิงสาวส่งข้อความตอบกลับไป แชตของอีกคนก็ขึ้นว่าอ่านแล้วเกือบในทันที ทำให้ใจของคนที่เห็นนั้นเกิดเต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ ‘หัวใจจะวายก่อนมั้ยเนี่ย’ เจสซี่สูดหายใจเข้าออกช้าๆ ก่อนมองเห็ นเพื่อนอีกสองคนที่ตอนนี้กำลังสังเกตเธออยู่

เขาต้องทำอย่างไรถึงจะเรียกร้องความสนใจของผู้หญิงแบบนั้นได้บ้าง วิชญ์เข้าใจผิดอย่างมหันต์ เพราะเมื่อเพียงใจรู้ว่าชนิตากับวิชญ์กำลังจะมีข่าวดีในเร็ววันนี้แล้ว ก็รู้สึกถึงบางสิ่งในหัวใจ เหมือนกับว่ามีเข็มนับร้อยนับพันเล่มทิ่มตำซ้ำๆอยู่ในหัวใจดวงเล็กๆของเธอ ไหนว่าจะไม่ค ิด

หญิงสาวส่ายหน้า นายแพทย์วัยสามสิบเจ็ดย่นจมูก “ใจแข็งจัง แต่ไม่เป็นไรหรอก พี่เป็นคนมีความอดทนและถือคติที่ว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน นับประสาอะไรกับหัวใจดวงน้อยๆ ของพราว” “ไม่ใช่เสมอไปหรอกค่ะ บางทีน้ำหยดลงหินทุกวัน หินรำคาญ หินก็อาจจะเดินหนีก็ได้” “หินใจร้ายอ้ะ แล้ววันน ี้ลูกอยู่กับใคร อยู่กับคนที่ชื่อนางใช่ไหม”