ฮูหยินเอก Novels & Stories

ร่างสูงกำยำรู้สึกขัดหูไปหมด อะไรคือท่านกุนซือโจว นางคือฮูหยินของเขา ทำไมคนเหล่านี้ถึงไม่เรียกนางว่าฮูหยินแม่ทัพ กลับเรียกแต่ว่าท่านกุนซือเสียอย่างนั้น “โจวฟางหลินคือฮูหยินของข้าเจ้าต้องเรียกนางว่ากระไรรึ” เฉินโม่เหยียนเอ่ยด้วยหน้าเรียบตึง

ฮูหยินหัวหน้าเผ่าพลิกป้ายหยกที่เรืองแสงสีรุ้งสว่างไสวในมือไปมา “เทพเซียนแล้วอย่างไร มาขโมยชิงเอ๋อร์ของเราไปอย่างหน้าด้านๆ ไม่รับๆ” …….. ตำหนักเทพหย่วนเฉิน

องค์ชายสิบห้าคุกเข่าลงขอบพระทัยฮองเฮาด้วยความปลาบปลื้ม [1] โหยวอี พระเอกจากเรื่อง “ฮูหยินใหม่ของมือปราบโหยว” [2] จั๋วเหรินหาว พระเอกจากเรื่อง “ลวงรักมือปราบจั๋ว” [3] เจิ้น เป็นคำแทนตัวของฮ่องเต้

ซูซินกระตุกยิ้มมุมปากพลางเอ่ยออกมาเสียงดังสนั่น "บ่าวไพร่ในจวนจงจำไว้ให้ดี ข้าคือฮูหยินใหญ่ของท่านแม่ทัพต่อจากนี้ไม่ว่าผู้ใดที่ไม่เกรงกลัวและให้เกียรติข้า ปฏิบัติต่อข้าไม่ดีอย่างเมื่อก่อน มันผู้นั้นจะถูกข้าสั่งลงโทษ เอาล่ะครั้งนี้ข้านับว่าข้ายังพอมีความเมตตาฮูหยินรองเจ

ลู่เซวียนเฉ่าทำท่าแสร้งหวาดกลัวเล็กน้อย จนสตรีต้องหน้ากรอกตาคิดอยากบอกให้นางเลิกเล่นงิ้วเสียที แต่คนอย่างลู่เซวียนเฉ่าหากคิดโกรธหกแล้วก็ต้องเล่นให้แนบเนียนไปจนสุดทาง จนสตรีตรงหน้าต้องแนะนำตัวก่อน “ข้าเพ่ยอิงฮัว เป็นฮูหยินตระกูลฮวี้ คหบดีที่ร่ำรวยที่สุดในเสิ่นหยาง และมีข้อเสนออยากช่วยเจ้าดัดหลังมารดาเลี้ยงเจ้า สนหรือไม่”

นางไอหน้าดำหน้าแดง ก่อนจะรีบคว้าน้ำชาขึ้นมาดื่มอย่างรวดเร็ว ทว่าฉินฮูหยินยังไม่หยุดกล่าวสิ่งที่น่าตกตะลึงต่อ “ส่วนหลานชายข้าเซียวจวิ้นนั้น แท้จริงแล้วเขาคือ ชินอ๋อง นามเต็มว่า มู่เซียวจวิ้น โอรสองค์รองของฮ่องเต้และฮองเฮา และเจ้าเด็กแสบเซียวหลินนี่ก็คืออนุชาร่วมอ ุทรเดียวกันกับเขา องค์ชายเก้า นามว่า มู่เซียวหลินน่ะ”

ป็นฮูหยินเอกของเขา เพื่อยกฐานะตนเองจากคุณหนูรองที่แทบไม่มีตัวตนในจวนสกุลซ่ง เพราะทั้งนางทั้งมารดาก็ไม่ได้เป็นที่โปรดปรานของท่านพ่อนัก และอีกอย่างท่านพ่อเป็นชายเจ้าชู้ที่มีภรรยาหลายคน และมีบุตรหลายคนอีกด้วย แถมฮูหยินใหญ่นั้นก็มีทั้งบุตรชายและบุตรสาวให้แก่บิดา ของนาง ทำให้ลูกที่เกิดจากเมียน้อยทั้งหลายไม่ค่อยมีความหมายนัก

ม่านม่านแทบกลั้นน้ำตาไม่อยู่ อี้เจียงเองก็รีบขยับเข้ามาใกล้ “ไม่เป็นไรเจ้าค่ะฮูหยิน พวกเราจะเล่าให้ท่านฟังเอง” ทั้งสองเริ่มช่วยกันทบทวนเรื่องราว อย่างละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้ “ฮูหยินมีนามว่า อู่เหมยหลิน” อี้เจียงเริ่มต้น “เป็นบุตรสาวคนโตของท่านราชครูอู่”

“ข้าสนิทกับแปลกมากหรือเจ้าคะ” “แล้วเจ้าคิดว่าไม่แปลกหรือ ฮูหยินที่ถูกหย่าแห่งหมู่บ้านติงชุน ผู้ใดไม่รู้บ้างว่าเขาไม่เอาความชอบสักนิด ยกให้เจ้าทั้งหมดเลยเรื่องกังหันน้ำนั่น”

“เจ้าค่ะฮูหยิน” เซิ่นอวี่หยาจ้องมองความงดงามของตัวเองที่สะท้อนในคันฉ่องตรงหน้า มุมปากของนางยกขึ้นเล็กน้อยอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม นอกจากจะเป็นวันมงคลของบุตรชายนางแล้ว วันนี้เป็นวันที่จะได้เห็นจุดจบของกงเจิ้นหวนอีกด้วย