ฮูหยินเอก Novels & Stories

นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นมิตรตามมารยาท “คารวะพระชายา หม่อมฉันคือฮูหยินจากจวนรองเจ้าเมืองหานโม่ไป๋เพคะ” อีกฝ่ายตอบกลับโดยไม่สบตา ท่าทีหยิ่งผยองเมื่อครู่นั้นหายไปหมดสิ้น

บทนำ ‘ในขณะที่กำลังจมดิ่ง เจ้าอาจต้องชนหลายสิ่งกว่าจะถึงก้นเหว’ คงมิต่างสิ่งใดกับชีวิตของข้าในเวลานี้ แม้จะได้แต่งเข้าจวนเป็นถึง ฮูหยินเอก แต่เขานั่นหาได้รักนางไม่ ตัวนางเองก็เช่นกัน

เหวินจางก้มลงหอมแก้ม จูบไซ้ดูดนมสองเต้าของฮูหยินที่ยังสั่นกระเพื่อมตามจังหวะหอยหายใจ “ข้าชื่อเสี่ยวม่าน” เยี่ยนเหนียงจำต้องใช้นามปลอม

ครั้งนี้ทุกๆตัวยาที่ใช้สำหรับรักษาฮูหยินน้อยผู้นี้ล้วนแล้วเป็นยาที่ดีที่สุดหายากที่สุด ที่ไม่ใช่ว่ามีเพียงเงินจะหาได้ เห็นที่ข่าวที่ว่านายท่านฉู่ฉางซานไม่สนใจใยดีผู้ใดนอกจากกิจการการค้า คงต้องเว้นฮูหยินน้อยผู้นี้เอาไว้เสียผู้หนึ่งเสียแล้ว “อย่างไรก็คงต้องขอบคุณท่านหมอตงอยู ่ดี”

"บ่าวอยู่นี่ขอรับฮูหยินน้อย" 'เหอเปา' ท่านพ่อบ้านที่อายุกว่าห้าสิบปีก้าวขึ้นมาด้านหน้า ตามจริงเขามีชื่อแค่ว่าอาเปาแต่เพราะอยู่ด้วยกันมานาน และรับใช้ด้วยความภักดี เหอหมิงเจ๋อจึงอนุญาตให้เขาใช้แซ่เหอได้

ชญาดาหยุดมือที่กำลังเช็ดโต๊ะเก็บผ้ายัดใส่ผ้ากันเปื้อนเอาไว้ก่อนจะหยิบกระดาษกับปากกาออกมาแทนแล้วเดินเข้าไปหาคุณลูกค้าโต๊ะ 8 อย่างรวดเร็ว “รับอะไรดีคะ ดูเมนูก่อนได้นะคะ” ริมผีปากเอ่ยพูดอย่างฉะฉานแต่ถึงแบบนั้นน้ำเสียงก็ยังคงหวานน่าฟังเสียจนคนถูกถามอดที่จะเงยหน ้ามองเจ้าของเสียงไม่ได้

ฮูหยินท่านนี้คืออวิ๋นจางจิ้ง สาวใช้ติดตามของนางมีชื่อว่าไป๋ชิง เมื่อได้รู้ว่าตัวเองโดนพิษ แทนที่นางจะตกใจ กลับหัวเราะเยาะออกมาเสียอย่างนั้น หลินลู่ฉีหันไปมองหน้าอาจารย์ปู่อย่างไม่เข้าใจ ก่อนเอ่ยกับนาง “ฮูหยินอาจารย์ปู่ของข้าสามารถถอนพิษให้ท่านได้ ไม่รู้ว่าท่านยินยอมให้อาจาร ย์ปู่รักษาหรือไม่”

ท่านยายเริ่มสู้แล้วจื่อเถาเชียร์สุดใจ “ใครกันแน่ที่โหวกเหวก” ฉินเจียงชินก็ไม่ยอมเช่นเดียวกัน นางเป็นฮูหยินผู้เฒ่าฟู่เฉียน ศักดิ์เป็นย่านังเด็กสามหาวผู้นั้น อย่างไรนางก็มีสิทธิ์สั่งสอนหลานเช่นกัน

“เจ้าพอจะรู้หรือไม่ว่าฮูหยินนายอำเภอมีนามว่าอย่างไร เหตุใดข้าไม่สันทัดเรื่องจดจำชื่อคนใหญ่คนโตไว้บ้างนะ ไปโดยไม่รู้ชื่อแซ่เจ้าของงานก็ถือเป็นการไม่ให้เกียรติ” “แซ่เดิมของฮูหยินนายอำเภอคือหยางนามหย่งเล่อ ส่วนแซ่ของนายอำเภอคือแซ่หวัง หวังซีซวน” “อืม ข้าจะจำไว้”

ชุนหลันเดินเข้ามาหลังจากจินเกอออกไปแล้ว นางมองป้ายหยกสีนิลในมือของฮูหยินน้อยแล้วรู้สึกแปลกใจจนอดจะเอ่ยถามไม่ได้ "เจ้าต้าเฮยเป็นม้าฝีเท้าดี ทั้งยังเป็นม้าคู่ใจของท่านแม่ทัพน้อยด้วย เหตุใดท่านแม่ทัพน้อยถึงยกให้ฮูหยินน้อยเช่นนี้กันเล่าเจ้าคะ ทั้งยังบอกว่าไถ่โทษเรื่องเมื่อ วานด้วย ไม่ทราบว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ"