เทพหญิงแห่งสงคราม Novels & Stories

เถ้าแก่หลีซานหัวเราะเบาๆ "ใจเย็นน่าเจ้าพ่อตงเออร์...สงครามที่ดีที่สุด...คือสงครามที่จบเร็วที่สุดต่างหาก"

หากแต่ว่าทหารแคว้นลั่วนั้นกลัวเว่ยจื้อโหยวจนไม่กล้าคิดหนี พวกเขาคิดไม่ถึงว่าหญิงสาวที่หน้าตางดงามขนาดนี้จะเป็นเทพแห่งความตาย นางคือเทพแห่งสงครามตัวจริง ด้วยอาวุธในมือของนางหากพวกเขาคิดหนีไปก็ใช่ว่าจะหนีรอด สู้ทำตัวว่านอนสอนง่ายเดินทางไปดี ๆ พร้อมทั้งมีอาหารให้กิน เท่านี้ก็จะได้กลับบ้านไปหาลูกเมียแล้ว

หญิงสาวหลุบตาหลบก้มหน้าต่ำลงด้วยไม่อยากเห็นแววตาหื่นกระหายของเหล่าชายพวกนั้น แต่ทว่ากิริยานั้นกลับยิ่งกระตุ้นปลุกเร้าอารมณ์ดิบให้เหล่าชายทั้งวัยกลัดมันและวัยใกล้ฝั่งต่างต้องกลืนน้ำลายกันอึกใหญ่ ภาพหญิงสาวในชุดราตรีสุดเซ็กซี่กึ่งนั่งกึ่งนอนบนเตียงกว้างบนเวทีช ่างดูยั่วยวนเสียจนไม่มีใครอยากปล่อยสินค้าน่าลิ้มลองนี้ให้หลุดลอยไป แล้วการช่วงชิงสินค้าน้ำงามด้วยการเสนอเงินมูลค่ามหาศาลก็เริ่มขึ้นเมื่อเสียงระฆังดังบอกสัญญาณและผู้ดำเนินการประมูลเริ่มกล่าวเปิดการประมูลขึ้น

เดิมทีตีเจ็ดปีศาจแห่งเขาอินซานให้ตาย พวกเขาก็ไม่มีทางเชื่อคำพูดของกู้ชูหน่วน แต่เหตุการณ์ตรงหน้า คำพูดนี้ของนาง ฟังดูมีเหตุผลยิ่งนัก เทพสงครามคือผู้ใด เขาต้องการสตรีแบบใดล้วนแต่หามาได้ จะยอมผิดใจกับหัวหน้าเผ่าหมอเพื่อหญิงอัปลักษณ์เพียงผู้เดียวได้อย่างไร

“บัวจ๋า... โยกอีก... โยกอีก... บัวจ๋า... ขี่พี่! โอว... เร็ว! โอว... บัวจ๋า... อา... โอว... ซี้ด... ซี้ด... โอว...” แรงขยับเขยื้อนกระแทกกระทั้นแทงสวนขึ้นมาตลอด ประกอบกับแรงขับเคลื่อนรั้งสะโพกของเธอขึ้นลงไม่หยุด ทำให้แรงปรารถนาของบัวไม่ต่างจากสายป่านของว่าวที่ถูกขึงจนตึง เพรา ะมันช่างรุนแรง ซาบซ่าน รัวเร็ว กระแทกเข้าออก คละเคล้าปะปนกันไปหมด และเมื่อเส้นสายปรารถนาถูกแรงเสน่หากระทำจนขาด ว่าวที่หลุดลอยของบัวก็เคลื่อนย้ายลอยละล่องขึ้นสู่สวรรค์ในทันที “โอว... พี่กฤษณ์ขา... พี่กฤษณ์ขา... อา... กรี๊ดดดดด...”

คางตรง ผิวนุ่มนวล รูปทรงที่สมบูรณ์แบบ และดวงตาสีดำอันชาญฉลาดและเจ้าเล่ห์ เดิมทีสนามประลองมีเสียงคึกคักอยู่แล้ว ทีนี้เสียงในสนามยิ่งดังกว่าเดิม "ผู้หญิง" “แม่งเป็นผู้หญิ” “นังนี่ทำให้ข้าต้องหมดเงินไปมากมาย”

เมื่ออารมณ์ของตนเองสงบลู่จิ้งเหิงผลักประตูที่บุด้วยกระดาษเข้ามาด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะเล็กน้อย เขาผ่านศึกสงครามมานับร้อย ไม่เคยมีครั้งใดที่เขารู้สึก ประหม่าเท่ากับการต้องเผชิญหน้ากับสตรีไร้เดียงสาในคืนเข้าหอ แต่ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้เทพสงครามผู้เย็นชาถึงกับช ะงักค้าง “หนึ่ง... สอง... ฮึ่ย! สาม...” ฝูเหลียนในชุดนอนสีขาวบางเบาไม่ได้นั่งเรียบร้อยหรือก้มหน้าเขินอายอยู่บนเตียงอย่างที่ควรจะเป็น แต่นางกำลังย่อกายลุกนั่งอยู่ข้างเตียงอย่างเอาจริงเอาจัง ใบหน้าหวานแดงก่ำ มีหยาดเหงื่อผุดซึมตามไรผม

ความงามของนางในยามนี้ไม่ใช่ความงามที่อ่อนหวานชวนให้ปกป้องเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป แต่เป็นความสง่างามที่เปี่ยมไปด้วยความนิ่งขรึมและน่าเกรงขามประดุจเทพธิดาสงคราม แววตาที่เคยหม่นแสงเพราะความเศร้าสร้อยกลับวาวโรจน์ด้วยไฟแห่งความเชื่อมั่นและความแค้นที่ถูกขัดเกลาจนคมปลา บ ประตูตำหนักถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ ตงฟางเย่ ประทับยืนอยู่ท่ามกลางแสงตะวันที่สาดส่อง พระองค์ทอดพระเนตรมองสตรีเบื้องหน้าด้วยพระทัยที่เต้นระรัว ทั้งความรัก ความผิด และความยำเกรงประดังเข้ามาในคราวเดียว

เงาร่างของสตรีผู้หนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงแดดยามเช้าที่สาดส่องเข้ามาทางด้านหลัง เกิดเป็นเงาทาบทับยาวเหยียด ทำให้นางดูราวกับเทพธิดาสงครามที่จุติลงมาจากสวรรค์ นางสวมชุดพิธีการเต็มยศสีแดงเพลิงปักดิ้นทองลายพญาหงส์เก้าตัว หางหงส์ยาวลากพื้น ชายแขนเสื้อกว้างสะบัดพลิ ้วตามแรงลม บนศีรษะประดับด้วยมงกุฎทองคำประดับทับทิมเม็ดโตส่องประกายวาววับ ใบหน้าของนางถูกแต่งแต้มอย่างงดงามคมคาย แววตาดุดันและทรงอำนาจชนิดที่บุรุษอกสามศอกยังต้องหลบตา

นักรบพูดแหย่ สงครามทำหน้าเอือมและมองนักรบแรงมาก “ไอ้ปก หมามันยังหวงที่ฉี่ เมียทั้งคน แต่งชุดล่อเสือล่อตะเข้ หวงได้หวงไปเถอะ ก่อนที่ผู้หญิงมันจะถือไพ่เหนือกว่า ทีนี้ละมึง เห็นตัวอย่างป่ะ~” “สัส!” สงครามด่ากลับ เพราะอัศวินเจาะจงเขาคนเดียวอย่างชัดเจน