เทพหญิงแห่งสงคราม Novels & Stories

“ทะเลาะเรื่องอะไรกัน ปกติพวกพี่ไม่เคยทะเลาะกันหนักขนาดนี้” “.....” “มันเกี่ยวกับพี่ภาพฟ้าด้วยหรือเปล่า” ภาพฟ้าชื่อของหญิงสาวที่เคยเป็นผู้หญิงของทัพมาก่อน เธอเป็นคนแรกที่ได้คบกับเขานานที่สุด มากกว่าแฟนคนก่อนหน้านี้ของเขาหลายเท่าตัวเลย

น้องหญิงของตนไม่เคยรบมาก่อนแท้ ๆ แต่ทุกครั้งที่ความคิดผุดขึ้นมา กลับเหมือนนักการทหารที่เชี่ยวชาญคนหนึ่ง “เอาเถอะ ไม่ปิดบังท่านแล้ว!” กู้หว่านเยว่กระแอมทีหนึ่ง แล้วรีบหยิบตำราพิชัยสงครามหลายสิบเล่มออกมาจากมิติ เช่น ‘ตำราพิชัยสงครามซุนจื่อ’ ‘ตำราพิชัยสงครามอู๋จื่อ ’ ‘ตำราพิชัยสงครามลิ่วเทา’ ‘ตำราพิชัยสงครามเว่ยเหลียวจื่อ’ และอื่น ๆ

วันแล้ววันเล่าที่รอเวลากลับไปหาคนรัก ชายหนุ่มจับจี้เรืองแสงที่ใส่ไว้ติดตัวตลอดซึ่งเป็นของสำคัญที่เขาต้องนำไปคืนคนรัก รวมถึงแหวนตกทอดของเสด็จแม่ที่ท่านให้ไว้ก่อนสวรรคต เพื่อนำไปมอบให้เจ้าของของมัน และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง สงครามจบลงโดยที่จักรวรรดิซีอัสเป็นฝ่ายชน ะสงคราม

เดิมทีตีเจ็ดปีศาจแห่งเขาอินซานให้ตาย พวกเขาก็ไม่มีทางเชื่อคำพูดของกู้ชูหน่วน แต่เหตุการณ์ตรงหน้า คำพูดนี้ของนาง ฟังดูมีเหตุผลยิ่งนัก เทพสงครามคือผู้ใด เขาต้องการสตรีแบบใดล้วนแต่หามาได้ จะยอมผิดใจกับหัวหน้าเผ่าหมอเพื่อหญิงอัปลักษณ์เพียงผู้เดียวได้อย่างไร

“บัวจ๋า... โยกอีก... โยกอีก... บัวจ๋า... ขี่พี่! โอว... เร็ว! โอว... บัวจ๋า... อา... โอว... ซี้ด... ซี้ด... โอว...” แรงขยับเขยื้อนกระแทกกระทั้นแทงสวนขึ้นมาตลอด ประกอบกับแรงขับเคลื่อนรั้งสะโพกของเธอขึ้นลงไม่หยุด ทำให้แรงปรารถนาของบัวไม่ต่างจากสายป่านของว่าวที่ถูกขึงจนตึง เพรา ะมันช่างรุนแรง ซาบซ่าน รัวเร็ว กระแทกเข้าออก คละเคล้าปะปนกันไปหมด และเมื่อเส้นสายปรารถนาถูกแรงเสน่หากระทำจนขาด ว่าวที่หลุดลอยของบัวก็เคลื่อนย้ายลอยละล่องขึ้นสู่สวรรค์ในทันที “โอว... พี่กฤษณ์ขา... พี่กฤษณ์ขา... อา... กรี๊ดดดดด...”

คางตรง ผิวนุ่มนวล รูปทรงที่สมบูรณ์แบบ และดวงตาสีดำอันชาญฉลาดและเจ้าเล่ห์ เดิมทีสนามประลองมีเสียงคึกคักอยู่แล้ว ทีนี้เสียงในสนามยิ่งดังกว่าเดิม "ผู้หญิง" “แม่งเป็นผู้หญิ” “นังนี่ทำให้ข้าต้องหมดเงินไปมากมาย”

ความงามของนางในยามนี้ไม่ใช่ความงามที่อ่อนหวานชวนให้ปกป้องเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป แต่เป็นความสง่างามที่เปี่ยมไปด้วยความนิ่งขรึมและน่าเกรงขามประดุจเทพธิดาสงคราม แววตาที่เคยหม่นแสงเพราะความเศร้าสร้อยกลับวาวโรจน์ด้วยไฟแห่งความเชื่อมั่นและความแค้นที่ถูกขัดเกลาจนคมปลา บ ประตูตำหนักถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ ตงฟางเย่ ประทับยืนอยู่ท่ามกลางแสงตะวันที่สาดส่อง พระองค์ทอดพระเนตรมองสตรีเบื้องหน้าด้วยพระทัยที่เต้นระรัว ทั้งความรัก ความผิด และความยำเกรงประดังเข้ามาในคราวเดียว

นักรบพูดแหย่ สงครามทำหน้าเอือมและมองนักรบแรงมาก “ไอ้ปก หมามันยังหวงที่ฉี่ เมียทั้งคน แต่งชุดล่อเสือล่อตะเข้ หวงได้หวงไปเถอะ ก่อนที่ผู้หญิงมันจะถือไพ่เหนือกว่า ทีนี้ละมึง เห็นตัวอย่างป่ะ~” “สัส!” สงครามด่ากลับ เพราะอัศวินเจาะจงเขาคนเดียวอย่างชัดเจน

ะตุ้นที่กำลังเร่งเร้าความต้องการในเบื้องลึกของเธออยู่ขณะนี้ แต่สิ่งที่ทำให้หญิงสาวพินิจคนที่ก้มลงมาหาเธอจนใบหน้าเกือบชิดกันมากขึ้นคือชื่อที่เขาเรียก คนทั่วไปจะรู้จักเธอในฐานะนางแบบชื่อดัง อลิซเซีย พาร์ท ทว่าชื่อ เอม หรือ เฌอเอม พัฒนการ มีเพียงไม่กี่คน และแน่นอนว่าต้องเ ป็นคนที่เธอสนิทสนมพอควร ใช้เวลาไม่นานนักเธอก็จดจำชายหนุ่มตรงหน้าได้ ตาคู่สวยขยายขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่คาดคิด “แทน...ช่วยด้วย”

เลือดสาดกระเซ็นบนหิมะขาวที่ปลิวเข้ามาตามช่องกำแพง สีแดงฉานที่บอกว่านี่คือสงครามลับ มิใช่เพียงคดีความ ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ที่กระท่อมกลางป่า ซูฮวาอิ๋นนั่งกอดผ้าคลุม มองเปลวไฟในเตาอย่างไม่สงบ หัวใจนางราวกับถูกบีบทุกครั้งที่คิดว่าเจิ้งหลินอวี่ออกไปเผชิญอันตราย “เจิ้งหล ินอวี่…” นางพึมพำเสียงสั่น น้ำตารื้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว