เทพหญิงแห่งสงคราม Novels & Stories

เถียนเถียนร้อน ๆ หนาว ๆ กับสายตาอันแสนเยือกเย็นของบุรุษตรงหน้า รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่พอใจกับการมาเยือนของตนเองแต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือ คลี่ยิ้มละมุนส่งให้ “มาหาข้าถึงที่นี่มีธุระสำคัญมากสินะนางกำนัล” ท่าทางไร้เดียงสาของหญิงสาววัยสิบแปดปีตรงหน้า ไม่ได้สร้างความพึงพอใจให้องค ์รัชทายาทผู้โอหังแม้แต่นิด

เฟิงหวง หลิงเซียงมองมีดเล่มนั้นนิ่งนาน ก่อนพูดช้า ๆ “งั้นก็ดีหมากกระดานนี้...เริ่มเปิดหน้าแล้ว” หลิงเซียง หลิงเซียงเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเงาดวงตะวันแรกของเช้าวันใหม่สาดแสงจาง ๆ แต่ในแสงนั้น แฝงประกายของสงครามในเงา ที่เพิ่งเริ่มต้นขึ้นระหว่างองค์หญิง ผู้ถูกลอบฆ่ากับคนในเงามืด รัชทายาทผู้ซ่อนคมไว้ใต้รอยยิ้มจะเป็นคนร้ายจริงหรือเปล่าตอนนี้หลิงเซียงยังไม่ปักใจเชื่อใครทั้งนั้น

สงครามตะลุมบอนเปิดฉากขึ้นอีกครั้ง เจิ้งเฟิงเยวี่ยร่ายรำเพลงกระบี่ปกป้องภรรยาจากฝูงมนุษย์พิษ ทุกดาบที่ฟาดฟันล้วนเด็ดขาด รุนแรง และงดงามดุจเทพสงคราม ทางด้านจิ้งอวี่ นางสูดลมหายใจลึก รวบรวมสมาธิทั้งหมดพุ่งเข้าหาหยางจิงหยุนอีกครั้ง คราวนี้สายตาของนางแน่ว แน่ไม่มีความลังเล

พลับพลึงหันไปตะคอกใส่มายาวีจนเจ้าตัวถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ เธอต้องการสมาธิในการนึกถึงหน้าของผู้หญิงที่ชื่อมินดี้ที่เหมือนว่าจะพอรู้จักเพราะเป็นรุ่นน้องของเปลวเพลิงจริงๆ และหากจำไม่ผิดยัยนั่นแต่งงานแล้ว “ตะ ตกใจหมดเลย” “ก็บอกว่าให้อยู่เงียบๆ” “คุณเพลิงเขานอกใจหนูน ะ” “เพลิงยังไม่ได้คบหรือแต่งงานกับเธอจะเรียกว่านอกใจได้ไง”

เสียงหนึ่งดังขึ้นมา ทำให้ทั้งสี่สะดุ้งเฮือก หญิงสาววัยกลางคน มีใบหน้าที่งดงาม สวมเกราะ ถือหอกเดินเข้ามา พร้อมกับกลุ่มทหารหญิงอีกกลุ่มใหญ่ “ท่านเฟย์จา” ทั้งสี่พูดพร้อมกัน “ถึงนางเป็นผู้พ่ายแพ้สงคราม แต่เราไม่ใช่คนเถื่อน ต้องให้เกียรตินางด้วยเอาตัวไป” เฟย์จาสั่ง เหล่าทห ารหญิงมาจับตัวอลิซซ่าและมารีสไป ตอนนี้ดินแดนของเอลฟ์รูมิแย่ตกเป็นของโอดินแล้ว ทุกคนต่างประสบค์กับความสิ้นหวัง

่งผู้ที่หลู่เกียรติตน มองตนในแง่ร้าย องค์หญิงรองหาได้มีความเกลียดชัง นางถ่ายทอดถ้อยความศักดิ์สิทธิ์จากเทพเซียน ชี้นำและชักจูงให้เห็นถึงผลเสียของสงครามและความขัดแย้งแก่ต้าอ๋องเทียนหลง ท้ายที่สุดสงครามครั้งใหญ่ ณ แคว้นป๋ายจึงสามารถยุติลงโดยมิได้เสียเลือดเนื ้อมากมายนัก...เห็นแก่คุณความดีที่ให้กำเนิดบุตรสาวผู้ประเสริฐ แต่งตั้งให้เป็นขุนนางชั้นกง แต่นี้ย้ายไปรับราชการในราชสำนักเฮยเซ่อเย่ว์ ร่วมสร้างความปรองดองดังที่องค์หญิงรองต้องการสืบไป”

เมฆินทร์ยิ้ม “ผมเป็นใครไม่สำคัญหรอกครับ แต่ที่สำคัญคือ...ผมรู้ว่าคุณคือใคร” สงครามระหว่างสามชายกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างจริงจัง ณ ที่ไร่ชาพรหมเทพแห่งนี้ แล้วเหมยจะสามารถผ่านพ้นวิกฤตครั้งนี้ไปได้อย่างไร

ท่ามกลางฝุ่นควันและฝุ่นดินที่ฟุ้งตลบ หญิงสาวในชุดเกราะสีเงินบริสุทธิ์ควบม้าขาวปรากฏตัวราวเทพธิดาแห่งสงคราม เส้นผมยาวสลวยที่ถูกรวบเป็นหางม้าทะมัดทะแมงพลิ้วตามแรงลม ดวงตาคมกริบของนางจับจ้องมายังเขาอย่างเยือกเย็นและมั่นคง อวี้หลัน เบื้องหลังของนาง มีกองทัพนับหมื่นเ คลื่อนตามมาเป็นระลอก ธงผืนใหญ่สีทองปักตราพยัคฆ์สะบัดปลิวเหนือกองทัพทหาร เสียงโห่ร้องของกองทัพอวิ๋นซานตะโกนก้องพร้อมกัน กึกก้องสะท้อนทั่วสนามรบจนพื้นดินสั่นสะเทือน

เขาพยักหน้าตอบรับเล็กน้อยและกลับมาดูจอมือถืออีกครั้ง "แท่น แทน แท๊น" เขาค่อยๆ เงยหน้าจากหน้าจอขึ้นมามองตามเสียงใสที่ทำเสียงเล็กเสียงน้อยร้องเพลงเรียกให้เขาสนใจ และภาพตรงหน้าสร้างความตะลึงให้เขาไม่น้อย เธอในชุดเดรสผ้าลูกไม้สีขาวสายเส้นเล็กยืนจับกระโปรงหมุนตัวเหมือนตุ๊กต าไขลานพร้อมกับรอยยิ้มสดใสตาเป็นประกาย แต่ช่วงคอด้านบนกว้างไปหน่อย เขารู้สึกไม่ค่อยชอบเท่าไหร่

อีกแล้ว รองแม่ทัพหนุ่มแตะเท้าทะยานไปเบื้องหน้าราวธนูที่ออกจากแหล่ง รวดเร็ว รุนแรง เกินกว่าผู้ใดจะจินตนาการได้ แม้สิ่งที่เขาถือในมือจะเป็นเพียงแส้หนังธรรมดาเท่านั้น แต่ทันทีที่เสียงหวีดหวิวกรีดอากาศแปรเปลี่ยนเป็นเสียงหวดเนื้อครั้งหนึ่ง ชีวิตของผู้เคราะห์ร้ายกลับจบลงโด ยไม่ทันได้ร้องสักแอะ และทุกครั้งที่เงาร่างของเทพสงครามเคลื่อนผ่าน ศัตรูเหล่านั้นก็ทรุดลงกองกับพื้นไม่ต่างอะไรกับใบไม้ที่ปลิดปลิว