เพียงรักนี้ชั่วข้ามคืน Novels & Stories

อนุสาวสู้ไม่ถอยด้วยความอดทนหวังใช้ความสดใหม่เพื่อเรียกความโปรดปราน “ชอบหรือไม่ ไม่ต้องกังวลราตรีนี้ยังอีกยาวไกล คนอย่างข้าไม่มีวันหยุดเพียงรอบเดียว เจ้าต้องนอนถ่างขาให้ข้าแทงจนกว่าน้ำรักจะเต็มรู เข้าใจหรือไม่” “เข้าใจเจ้าค่ะ”

ร่างสองร่างแนบชิดสนิทเสน่หา เร่งเร้าให้นำพาไปสู่ความสุขสมอันแสนเสียวซ่าน บทรักผ่านพ้นไปด้วยท่วงทำนองเพลงหวาม พร้อมๆ กับอ้อมแขนที่แสนอบอุ่นโอบรัดซึ่งกันและกัน พัทท์จุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงของภรรยาเบาๆ เขากล่อมเธอหลับต่ออีกครั้ง และยาวนานจวบจนรุ่งสาง ...จบ...

ใจแกร่งกระตุกไหว มุมปากหนาหยักยกตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้รับความรักความเอาใจใส่ ก่อนที่วินาทีต่อมามันจะจางหายไปอย่างรวดเร็ว เรื่องอะไรเขาต้องได้แค่จูบเดียวล่ะ ฮึ "คิดว่าทำแค่นี้แล้วจะพอเหรอ" "ง้อ~ อย่าโกรธแม่บริ้งค์นานเลยนะคะ"

เธอวางคางมนบนศีรษะของเขาพร้อมหลับตาพริ้มอย่างผ่อนคลาย “ฉันก็รักเธอเหมือนกันพิมพ์ดาว ผู้หญิงของฉัน” เขานำมือเรียวขึ้นมาจุมพิตแผ่วเบาเต็มด้วยความอ่อนโยนและนุ่มนวล ยิ่งนานวันยิ่งรักและหลงใหล ซ่า!

พร้อมกับห่มผ้าห่มให้ผมและเอ่ยขอโทษผมที่เขาต้องทำให้ผมหลับจากมนต์สะกด แต่สิ่งที่ผมจดจำได้ขึ้นใจคือ 'คืนนี้เอ็งหลับให้สบายนะ....สุดที่รักของข้า'คำพูดที่ละมุนและหวานละไมกระซิบบอกรักผมที่ข้างหูผมพร้อมกับสัมผัสหนักๆนุ่มๆที่กดลงบนริมฝีปากของผมอย่างนุ่มนวลก่อนที่ผมจะจำอะไรไม่ได ้อีกเลยในค่ำคืนนั้น เพราะภาพเหตุการณ์มันตัดจบไปแค่นั้นจริงๆ.....

บรรยากาศในห้องหออบอวลไปด้วยความรัก ความปรารถนา และความผูกพันที่ไม่มีวันสิ้นสุด ความร้อนแรงที่เกิดจากความรักที่สุกงอม ปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ในคืนอันศักดิ์สิทธิ์นี้ ///

เขากลับ และเธอคือคนที่ขึ้นคร่อมเขา คืนนั้นจึงไม่มีรัก ไม่มีความผูกพัน มีเพียงเสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงครางที่อัดแน่นด้วยความโกรธ

อ้อมแขนแข็งแรงของท่านขุนศรีกระชับกอดนลินญาแนบแน่นขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความรักและความเข้าใจ “ข้ามั่นใจว่าพวกท่านทั้งสองจะรู้สึกและรับรู้ได้ แม่หญิงของข้าท่านเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีความรักที่ยิ่งใหญ่ ความรักของแม่หญิงจะส่งผ่านไปถึงพ่อกับแม่ได้เช่นกัน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ความรักที่แม่หญิงกับพ่อและแม่มีต่อกันเป็นสิ่งที่ไม่อาจถูกทำลายหรือถูกจำกัดด้วยระยะทางหรือเวลา แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลเพียงใด เชื่อข้าเถิดแม่หญิงของข้า”

เธอเรียกชื่อเขาเสียงสั่น เมื่อเขากดริมฝีปากลงบนยอดถันสีสวยดูดดุนอย่างคลั่งไคล้ แสงจันทร์ที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาเป็นพยานให้กับค่ำคืนแห่งรักของทั้งสอง ร่างกายสองร่างหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว บทเพลงแห่งความรักบรรเลงไปตลอดค่ำคืนอย่างไม่รู้เบื่อ ห้องหอแห่งนี้อบอวลไปด้วยควา มสุข ความปรารถนา และความรักที่เปี่ยมล้น *****จบบริบูรณ์*****

นังผีบ้านี่ "หนวนหนวน เก็บตาของเจ้าเข้าที่เดี๋ยวนี้ หากยังอยากเร่ร่อนอยู่ในสวนองุ่นที่เจ้ารัก" "เก็บแล้ว เก็บแล้ว"